II SA/Łd 1980/01

Dnia 23 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie : Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. - Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.) , utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o pozbawieniu J. D. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że J. D. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. J. D. nabył bowiem uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej podczas pełnienia służby w Wojsku Polskim okresie od dnia 20 września 1947 r. do dnia 31 grudnia 1947 r. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r., osoby takie pozbawia się uprawnień kombatanckich. Ponadto organ administracji publicznej wskazał, iż podniesione przez stronę informacje o represjach, jakich doznał w okresie powojennym, nie mogą zostać w przedmiotowym postępowaniu uwzględnione. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach.... do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich na nowej podstawie należy dołączyć rekomendację stowarzyszenia właściwego dla określonego rodzaju działalności kombatanckiej lub represji. Takiej rekomendacji J. D. nie złożył. Ponadto został przekroczony termin do złożenia takiego wniosku, określony w ustawie na dzień 31 grudnia 1998 r. Na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 10 września 2001 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J. D.. W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że w postępowaniu przed organem administracji publicznej nie wzięto pod uwagę doznanych przez niego w okresie powojennym represji. Zarzucił również organowi podjęcie decyzji w sprawie jednoosobowo, mimo iż wniósł o powołanie stosownej komisji z udziałem biegłych. Wskazał również, że postępowanie administracyjne winno zostać zawieszone do czasu zakończenia sprawy kasacji wyroku z dnia 9 lutego 1949 r. Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. l wyżej powołanego aktu). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku wykazania istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Takie wady i uchybienia nie wystąpiły w rozpatrywanej sprawie. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona. Po myśli art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 142 z 1997 r., poz. 950 ze zm.) pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. l ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4. Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936 - 1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10 maja 1945 r. do 30 czerwca 1947 r. Skarżącemu przyznane zostały uprawnienia kombatanckie właśnie z tytułu "udziału w walce w obronie i utrwalaniu władzy ludowej w okresie od 20 września 1947 r. do 31 grudnia 1947 r.". Jednocześnie skarżący nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego istnienie podstaw do nie pozbawiania go uprawnień kombatanckich, która to okoliczność winna być uwzględniona z urzędu przez organ rozpatrujący sprawę. W tej sytuacji nie można stwierdzić ani naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego przez organy administracyjne, które prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.