III SA 462/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Sędzia NSA Jan Rudowski, Asesor sądowy WSA Sylwester Golec, Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2003 Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o podatku dochodowym od osób fizycznych za 1991r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 233 § l pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2002 r., Nr [...] odmawiającą Panu J. A. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 1997 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 1997 r.. Nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatkach obrotowym i dochodowym od osób fizycznych za 1991 r. W uzasadnieniu wskazano ,że w dniu 25.06.2001 r. Pan J. A. wystąpił do Ministra Finansów o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 1997 r. oraz ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w L. z dnia [...] maja 1997 r., zarzucając im naruszenie art. 156 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Minister Finansów decyzją z dnia [...] lipca 2002 r.. Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w L., jako że wniosek został złożony po upływie roku od dnia jej doręczenia. W odwołaniu od tej decyzji p. J.A. zarzucił tej decyzji powołanie się w rozstrzygnięciu na przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, nie zaś ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, co stanowi naruszenie zasady lex retro non agit. W wydanej decyzji Minister zajęte Finansów podtrzymał stanowisko . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów oraz poprzedzającej ją decyzji wydanej w pierwszej instancji, zarzucając rozbieżną interpretację przepisów Ordynacji podatkowej oraz podnosząc argumenty merytoryczne uzasadniające stwierdzenie nieważności przedmiotowych decyzji urzędu Skarbowego i izby Skarbowej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując zajęte stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, ze zm.), zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Za uprawnione Sąd uznał stanowisko Ministra Finansów ,że wniosek Skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Skarbowej W L. z dnia [...] maja 1997r. podlega rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa . Zgodnie bowiem z art. 337 ustawy Ordynacja podatkowa żądanie uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zaległości podatkowej, wniesione przed dniem l stycznia 1998 r., podlega rozpatrzeniu na zasadach przewidzianych w dotychczasowych przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie ,zważywszy ,że przedmiotowy wniosek został wniesiony w dniu 26czerwca 2001r. podlega on rozpatrzeniu na zasadach określonych w przepisach obowiązujących tej w dacie tj. ustawy Ordynacja podatkowa ,która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998r ., a to zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy "nowej" do spraw wszczętych pod rządami tej ustawy. Wyłącznie do spraw w toku, wszczętych przed l stycznia 1998 r., stosuje się zasadę dalszego działania kodeksu postępowania administracyjnego ,w tym art. 156 Kpa, co jak wskazano w zaskarżonej decyzji, wyraźnie potwierdza również treść art. 334 § 3 Ordynacji podatkowej, który jest przepisem intertemporalnym i wyraźnie przewiduje zasadę dalszego działania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego do spraw wszczętych przed l stycznia 1998 r. Zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy "nowej" do spraw wszczętych pod rządami tej ustawy wniosek o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji podlega rozpatrzeniu na podstawie Ordynacji podatkowej. W świetle powyższych konstatacji nie ma wątpliwości ,że żądanie Skarżącego stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowe w L., skutkujące wszczęciem postępowania w sprawie w 2001 r., podlega prawnemu reżimowi określonemu w art. 249 Ordynacji podatkowej, przy czym roczny termin, o którym mowa w art. 249 § l Ordynacji podatkowej powinien być liczony od dnia jej wejścia w życie, czyli od l stycznia 1998 r. Oznacza to, iż termin do żądania stwierdzenia nieważności decyzji, w przedmiotowej sprawie, upłynął 2 stycznia 1999 r. Prawnie uzasadnione jest zatem rozstrzygnięcie przez Ministra Finansów ,że z uwagi na złożenie przez Skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w L. z uchybieniem terminu określonego w art. 249 § l Ordynacji podatkowej niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.