II SA/Ka 1110/02

Dnia 28 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2004 roku, sprawy ze skargi E.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki budowli oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. umorzył postępowanie w sprawie z wniosku E.P. dotyczącego likwidacji dołu ustępowego zlokalizowanego w budynku gospodarczym na parceli przy ulicy W., będącego własnością R. i L.S. W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że z posiadanych dokumentów dowodowych wynika, iż dół ustępowy znajdujący się w przedmiotowym budynku wykonany był około 30 – 35 lat temu, a więc w czasie obowiązywania ustawy z dnia 31 stycznia 1961 roku – Prawo budowlane. Żadna ze stron, zdaniem organu, nie kwestionowała legalności wzniesienia przedmiotowego budynku, a ponadto budynek ten naniesiony został do zasobów geodezyjnych, co spowodowało, że organ przyjął, iż został on wzniesiony legalnie wraz z urządzeniami technicznymi. Organ pierwszej instancji powołał się również na zarządzenie nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu z dnia 29 czerwca 1966 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budownictwa powszechnego, które to zarządzenie obowiązywało w dacie budowy przedmiotowego budynku. Stwierdził, iż warunki te dopuszczały sytuowanie dołów ustępowych przy granicy działki i że warunki te zostały spełnione. Wobec takich ustaleń postępowanie administracyjne stało się według organu bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca E.P.. Wskazała, że umorzenie postępowania jest bezprawne i że nie może się zgodzić z kwestionowanym rozstrzygnięciem. Wskazał na inne toczące się postępowania administracyjne z jej wniosków, m.in. na decyzję PINB w Ż. nakazującą R. i L.S. dostosowanie wymiarów dołu ustępowego do wymaganej odległości od granicy. Podniosła także, że przedmiotowy budynek został wzniesiony bez wymaganego pozwolenia, jak również, że szambo w tym budynku zostało wykopane samowolnie. Wskazała, że szambo jest nieszczelne, bez dna, że ma zniszczone ściany, a to może grozić jej zdaniem katastrofą budowlaną. Domagała się likwidacji szamba. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podzielił przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania stwierdził, że kwestionowany przez skarżącą stan techniczny szamba nie znajduje potwierdzenia w znajdującej się w aktach sprawy ekspertyzie technicznej z lipca [...] roku. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że skoro nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, to postępowanie należało umorzyć. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca podtrzymała swoje stanowisko wyrażone we wcześniejszym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła ponadto, że powoływana przez organ odwoławczy ekspertyza stanu technicznego nie jest wiarygodna. Brak w niej dowodu na szczelność szamba. Wskazała także, że nie była powiadamiana o terminach oględzin szamba dokonywanych przez autora ekspertyzy. Dodatkowo skarżąca podniosła, iż w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy Prawa budowlanego z 1974 roku, a to w związku z samowolą budowlaną, jakiej dopuścili się właściciele działki sąsiedniej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Nie podzielił zarzutów skarżącej, a tym samym poparł swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza w ocenie Sądu obowiązujących w dacie jej wydania przepisów prawa. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Postępowanie administracyjne w niniejsze sprawie prowadzone było przez organy nadzoru budowlanego na wniosek strony, która domagała się likwidacji dołu ustępowego (szamba) w budynku gospodarczym usytuowanym na działce sąsiedniej. Istotą postępowania wyjaśniającego w tej sprawie było więc ustalenie przez organy administracyjne, czy zachodzą przesłanki do wydania decyzji nakazującej likwidację (rozbiórkę) tego szamba. W trakcie tego postępowania bezspornie ustalono, że szambo w budynku gospodarczym należącym do R. i L.S. istniało co najmniej od lat trzydziestu. Również skarżąca nie kwestionowała takiego ustalenia, a jedynie wskazywała, że budynek ten wraz z szambem wzniesione zostały nielegalnie. Sąd stoi na stanowisku, że nie można nakazać likwidacji obiektu budowlanego lub jego części w sytuacji, gdy został on wzniesiony ponad trzydzieści lat temu, a zgodnie ze zgromadzonymi w sprawie dowodami, spełnia warunki techniczne, jakie obowiązywały w dacie jego powstania. Sąd nie znalazł także dostatecznych podstaw, aby odmówić wiarygodności i rzetelności kwestionowanej przez skarżącą ekspertyzie stanu technicznego i szczelności szamba, sporządzonej w lipcu [...] roku. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, stwierdzić należy, że nie mają one znaczenia ani wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Powoływane bowiem przez skarżącą inne postępowania administracyjne, które jak wynika z jej oświadczeń również dotyczą problemu zalewania jej gruntów, są odrębnymi postępowaniami i w ocenie Sądu nie miały wpływu na wynik niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy, skoro nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego przez obecnych właścicieli budynku gospodarczego i szamba, to postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej, która domagała się likwidacji szamba, stało się bezprzedmiotowe, a to z kolei upoważniało organ do jego umorzenia na zasadzie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa, a zatem skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).