II SAB/Ol 24/04

Dnia 23 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lipca 2004 r.; sprawy ze skargi Z. Z na bezczynność Wojewody w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez koncesji postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący wniósł do tut. Sądu 31 marca 2004 roku (data nadania przesyłki pocztowej) skargę na bezczynność Wojewody w związku z rozpatrywaniem odwołania od decyzji Starosty E. z dnia 15 października 2003 roku, znak "[...]". W odpowiedzi na skargę Wojewoda podnosząc bezzasadność skargi, wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie wydał w dniu l marca 2004 roku decyzję Nr "[...]", którą utrzymał w mocy decyzję Starosty E., ustalającą skarżącemu opłatę eksploatacyjną w kwocie 1.054.908,80 zł. za wydobywanie kopaliny na gruntach rolnych w m. N., gmina E., bez wymaganej prawem koncesji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poóz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie, w związku z art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność Wojewody było uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, tj. ministra ds. ochrony środowiska Ponieważ z nadesłanych przez Wojewodę akt administracyjnych nie wynikało, aby przed złożeniem skargi na bezczynność skarżący wyczerpał przysługują mu środki prawne, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, został on wezwany do przedłożenia dokumentu potwierdzającego skorzystanie z przysługujących w sprawie środków zaskarżenia. Odpowiadając na wezwanie skarżący przedłożył dokument potwierdzający złożenie zażalenie do Ministra Środowiska na bezczynność Wojewody. Z akt administracyjnych sprawy wynika jednak, że zażalenie to dotyczyło bezczynności Wojewody w sprawie wniosku skarżącego z dnia 3 czerwca 2003 roku o wyłączenie Starostwa Powiatowego od prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez koncesji. Mając powyższe na uwadze należy jednoznacznie stwierdzić, że skarga na bezczynność Wojewody, na skutek nie wyczerpania toku instancji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na mocy art. art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnoszą się natomiast do faktycznego zlikwidowania zaskarżonej bezczynności, na skutek wydania decyzji przez Wojewodę, należy wskazać, że merytoryczne rozpoznania zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stąd też w przedmiotowej sprawie, mimo istnienia podstawy umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego należało orzec jak w sentencji.