II SA/Wa 1083/04

WyrokWSA w Warszawie2004-08-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zastosował fikcję doręczenia decyzji administracyjnej na podstawie art. 44 KPA, jeśli istnieją rozbieżności w dokumentacji pocztowej dotyczące awizowania i zwrotu przesyłki, a doręczyciel nie dokonał wymaganych adnotacji?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, uznając, że organ administracji publicznej nie wykazał prawidłowego doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 KPA. Istniały rozbieżności w dokumentacji pocztowej dotyczące awizowania i zwrotu przesyłki, a także brak wymaganych adnotacji na zwrotnym poświadczeniu odbioru, co uniemożliwiało skuteczne zastosowanie fikcji doręczenia i rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K.K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwolnienia ze służby. Skarżący kwestionował prawidłowość doręczenia decyzji o zwolnieniu, wskazując na błędy w procedurze awizowania i zwrotu przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uchylił wcześniejszy wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność zbadania prawidłowości doręczenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2002 r. oraz postanowienie wydane w pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesorzy WSA: Janusz Walawski, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Bartosz Tomczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie i postanowienie wydane w pierwszej instancji 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości II SA/Wa 1083/04 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 maja 2003 r. sygn. akt II SA 4123/02 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę Pana K. K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przewrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2002 r. decyzją nr [...] Minister Sprawiedliwości zwolnił [...] K.K., pełniącego funkcję zastępcy Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, ze służby w związku z niewyrażeniem zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe. Decyzję o zwolnieniu doręczono nadawcy jako zwrotną 30 sierpnia 2002 r. Przesyłka była awizowana w dniach 7 i 14 sierpnia 2002 r., co potwierdziło pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] z dnia 6 września 2002 r. W dniu 13 września 2002 r. pan K.K. w związku z ustną informacją o zwolnieniu, uzyskaną dnia [...] września 2002 r. od Dyrektora Biura Kadr Centralnego Zarządu Służby Więziennej, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. We wniosku podkreślił on, że kwestionowana decyzja nie została mu doręczona w sposób zgodny z prawem, a zwolnienie nastąpiło podczas choroby. Minister Sprawiedliwości postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji, a następnie wezwał w tym samym dniu pana K. K. do uzupełnienia braków wniosku poprzez podanie przyczyny, z powodu której nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i wskazanie uzasadnienia, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie załączono ksero decyzji o zwolnieniu. Skarżący pismem z dnia 30 września 2002 r. wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek niedoręczenia decyzji. Zgodnie bowiem z art. 44 kpa, nie złożono pisma w urzędzie pocztowym i nie umieszczono o nim informacji w skrzynce pocztowej lub na drzwiach strony. Minister Sprawiedliwości badając sprawę prawidłowego doręczenia decyzji zwrócił się pismem z dnia [...] października 2002 r. o wyjaśnienia do Urzędu Pocztowego W. [...]. W odpowiedzi, w dniu 22 października Naczelnik Urzędu Pocztowego W.[...] wskazał, że awiza zostały złożone do skrzynki pocztowej 12 lipca 2002 r. i 7 sierpnia 2002 r. Przesyłki pozostawiono na 14 dni w Urzędzie Pocztowym nr [...] Powtórne awizo wystawiono w dniach 22 lipca i 16 sierpnia 2002 r. Po upływie 14 dni zostały one zwrócone do nadawcy 2 i 28 sierpnia 2002 r. Minister Sprawiedliwości postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. odmówił panu K.K. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem organu nie uprawdopodobnił on braku winy w przekroczeniu terminu, ale kwestionował fakt doręczenia decyzji, a doręczenie było dokonane prawidłowo. Z powodu ciągłej nieobecności skarżącego przesyłka została wysłana na jego adres domowy, była ona dwukrotnie awizowana w dniach 7 i 14 sierpnia, a następnie zwrócona nadawcy 28 sierpnia 2002 r. Na powyższe postanowienie w dniu 23 grudnia 2002 r. pan K.K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie. W skardze podkreślił on, że decyzja administracyjna, od której złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie została mu w trybie art. 42-44 kpa doręczona, a organ arbitralnie przyjął domniemanie doręczenia. Skarżący podniósł, że jego zdaniem nie wyczerpano innych sposobów doręczenia decyzji, a jednocześnie naruszono rozporządzenie Ministra Łączności z dnia 15 marca 1996 r. w sprawie warunków korzystania z usług o charakterze powszechnym (Dz. U. Nr 40, poz. 173) oraz zarządzania nr 45 Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej z lutego 2002 r. w sprawie wprowadzenia instrukcji technologicznej w zakresie przesyłek listowych w obrocie krajowym. Wyróżnikiem specjalnych przesyłek powinien być biały formularz, a nie jak zastosowano żółty. NSA badając kwestię doręczeń uznał, że decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2002 r. była doręczona prawidłowo. W sprawie została zastosowana fikcja doręczenia oparta na przepisie art. 44 kpa. Skarżący kwestionował sposób tego doręczenia. Jednak przeprowadzone przez organ postępowanie dowodowe wskazało, że doręczenie nastąpiło w sposób prawidłowy. Potwierdzają to oświadczenie Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...], który potwierdził umieszczenie informacji w skrzynce na korespondencję i pozostawienie jej na 7 dni w urzędzie pocztowym. Oświadczenie to stanowi dokument urzędowy i jest również środkiem dowodowym. Nadto treść oświadczenia potwierdzają pośrednio pieczątki umieszczone na odwrocie zwróconego pisma. Dlatego też Sąd uznał, że doręczenie nastąpiło najpóźniej 23 sierpnia 2002 r. Badając kwestię prawidłowości odmowy przywrócenia terminu na podstawie art. 58 kpa Sąd uznał, że skarżący nie udowodnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stąd organ odmawiając wnioskowi nie naruszył prawa. Skarżący działając na podstawie art. 173 § 1 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) złożył skargę kasacyjną. W skardze zarzucił wyrokowi NSA z dnia 8 maja 2003 r. naruszenie przepisów art. 44 w zw. z art. 58 w zw. z art. 6 i 7. Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez uznanie, iż K.K. skutecznie doręczono w trybie art. 44 kpa decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. o zwolnieniu ze Służby Więziennej, podczas gdy nie zostały spełnione formalne przesłanki doręczenia, tzn. doręczyciel nie zamieścił na drzwiach skarżącego zawiadomienia o przesyłce, a brak jest na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma - adnotacji, przez co doszło do naruszenia przez organ administracji publicznej i NSA przepisów prawa i słusznego interesu obywatela. Naczelny Sąd Administracyjny badając sprawę stwierdził, że brak jest dowodów świadczących o tym, że skutecznie doręczono K. K. decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. i wyrokiem z dnia 12 maja 2004 r. sygn. akt OSK 186/04 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zdaniem NSA z akt sprawy administracyjnej wynika, że decyzja była doręczona skarżącemu listem poleconym za nr 51. Na kopercie znajduje się adnotacja, że przesyłkę awizowano 7 sierpnia 2002 i powtórnie awizowano 14 sierpnia 2002 r. Natomiast brak jest dowodu, aby przesyłkę pozostawiono na poczcie i umieszczono o tym zawiadomienie na drzwiach adresata. Z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego W [...] wynika, że drugiego awiza dokonano w dniu 16 sierpnia 2002 r., co stoi w sprzeczności z adnotacją na kopercie, z której wynika, iż przesyłkę awizowano w dniu 14 sierpnia. Nadto w piśmie podano, że doręczyciel nie wypełnił zwrotnego poświadczenia odbioru, na którym znajdowało się potwierdzenie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, a informacji o tym fakcie w skrzynce pocztowej strony. Z pisma wynika, że w zawiadomieniu pozostawionym w skrzynce pocztowej była informacja o tym, że przesyłka będzie czekać na odebranie przez 14 dni w urzędzie pocztowym. Jak zauważył NSA z porównania daty awiza pozostawionej na kopercie i podanej w piśmie Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] wynika różnica w dacie awizowania przesyłki nr [...] adresowanej do K. K. Kolejna rozbieżność wynikająca z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] dotyczy zwrotu pisma do nadawcy. W piśmie wskazuję się jako datę zwrotu dzień 28 sierpnia 2002 r., z kolei w piśmie Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] podana jest data 30 sierpnia 2002 r. Okoliczność ta ma znaczenie na ustalenie daty awiza przesyłki pocztowej. Gdyby przyjąć datę awizowania przesyłki na dzień 16 sierpnia 2002 r., tak jak przyjął sąd w wyroku z dnia 8 maja 2003 r., a z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] wynika, że przesyłkę pozostawiono na 14 dni i o tym fakcie powiadomiono skarżącego, to wówczas powinna być ona zwrócona najwcześniej 30 sierpnia 2002 r., a jeśli awiza dokonano 14 sierpnia 2002 r. - tak jak jest to wskazane na kopercie, to zwrot mógł nastąpić najwcześniej 28 sierpnia 2002 r. NSA wskazał również, że w wyroku z dnia 8 maja 2003 r. nie zajęto stanowiska, co do skuteczności doręczenia w przypadku, gdy pozostawiono przesyłkę w urzędzie pocztowym na okres 14 dni, a nie jak chce przepis art. 44 kpa na okres 7 dni i jaki ma to wpływ na określenie daty skutecznego doręczenia. Skarżący bowiem w piśmie z dnia 10 września 2002 r. złożył m.in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, pozostaje więc do rozważenia problem, czy nie został zachowany termin do złożenia takiego wniosku. Zdaniem Sądu rozpatrującego kasację, z prośbą o przywrócenie terminu należy się zwrócić wówczas, gdy nastąpiło prawidłowe doręczenie decyzji, gdyż w przeciwnym wypadku termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie rozpoczyna biegu. Wymaga zatem ustalenia czy można uznać, że przesyłka nr 51 została zgodnie z art. 44 kpa doręczona skarżącemu, a jeśli została doręczona to z jaką datą. Prawidłowe ustalenie tych okoliczności pozwoli sądowi na zajęcie stanowiska, co do konieczności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu i zasadności wydanego w tym przedmiocie postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie NSA podniósł, że dla prawidłowości rozstrzygnięcia należy zbadać, czy decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...]sierpnia 2002 r. nr [...] o zwolnieniu [...] K.K. ze służby w związku z niewyrażeniem zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe była doręczona prawidłowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie realizując dyspozycję NSA stwierdził, że w aktach sprawy administracyjnej brak jest na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma adnotacji doręczyciela o pozostawieniu na drzwiach skarżącego lub w jego skrzynce pocztowej informacji o możliwości odbioru pisma w urzędzie pocztowym, tak jak przewiduje to art. 44 kpa. Pisma z obu urzędów pocztowych nie wyjaśniają tej sprawy. Ponadto zawierają nieścisłości, co do daty awizowania oraz zwrotu pisma nadawcy. Organ nie wyjaśnił w toku postępowania administracyjnego tych nieścisłości. Także na rozprawie przed WSA w Warszawie stosownie do treści art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ nie przedstawił dowodu uzupełniającego z dokumentów, który mógłby wyjaśnić kwestię doręczenia decyzji o zwolnieniu panu K.K. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło