II SA 3522/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędziowie : WSA Protokolant: Grażyna Nauka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004 r. sprawy ze skargi W. M.      na z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kandydatów na syndyków oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2003 roku Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2003 roku, nr [...] w przedmiocie skreślenia Pana W. M. z listy kandydatów na syndyków, wpisanego na tę listę decyzją w dniu [...] września 1999 roku. Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o § 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 roku, w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz.U. Nr 55, poz. 359). Minister Sprawiedliwości nie uwzględniając odwołania złożonego przez W. M. podzielił w całości argumentację prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej przez W. M. decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2003 roku. Wydanie decyzji przez organ I instancji poprzedziło postanowienie z dnia [...] czerwca 2003 roku, wydane w sprawie [...], którym Sąd Rejonowy w [...] wyznaczył do pełnienia obowiązków syndyka w postępowaniu upadłościowym [...] Sp. z o.o. w [...] w miejsce W. M. innego syndyka. Podstawę zmiany syndyka stanowił art. 101 § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 roku -Prawo upadłościowe (tj. Dz.U. z 1991 r., Nr 118, poz. 512 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem sąd może w przepadku nienależytego wykonywania obowiązków przez syndyka wyznaczyć w jego miejsce innego, co oznacza odwołanie syndyka dotychczas pełniącego obowiązki w danym postępowaniu upadłościowym. Jednym z warunków jakie musi spełnić kandydat na syndyka upadłości jest posiadanie statusu osoby nieusuniętej przez sąd na podstawie Prawa upadłościowego z powodu nienależytego pełnienia obowiązków syndyka (§ 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 roku). W tym stanie rzeczy Minister Sprawiedliwości uznał, iż Prezes Sądu Okręgowego w [...] miał podstawę do skreślenia W. M. z listy kandydatów na syndyków, albowiem zaistniały w stosunku do niego okoliczności, przewidziane w art. 101 § 1 prawa upadłościowego. Na liście syndyków nie może bowiem figurować osoba usunięta z funkcji syndyka, skoro niemożliwe jest wpisanie takiej osoby na listę. Na ostateczną decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2003 roku W. M. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucił obrazę art. 7 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie sprawy, a w szczególności pominięcie faktu, że organ I instancji nie powiadomił go o wszczęciu postępowania (art. 61 § 3 kpa), nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu, oraz przed wydaniem decyzji uniemożliwił mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów w sprawie (art. 10 kpa). Nasuszenie powyższych przepisów, jego zdaniem miało wpływ na wynik postępowania. Skarżący powoływał się na to, że organy administracji nie uwzględniły okoliczności, że złożył apelację od uzasadnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2003 roku. Apelacja ta została błędnie uznana za zażalenie, które następnie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w [...]. Na postanowienie Sadu II instancji złożył kasację do Sądu Najwyższego, kasacja została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego w [...], na które skarżący złożył zażalenie do Sądu Najwyższego. Zażalenie to nie zostało jeszcze rozpoznane. Niezależnie od powyższego do tej pory skarżący odnosił sukcesy w pracy syndyka, za swoją pracę otrzymał odznakę [...] od Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu decyzji. Jego zdaniem, nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów postępowania, albowiem postępowanie zostało wszczęte z urzędu a prowadzenie przez organ postępowania wyjaśniającego oznaczałoby weryfikację w trybie administracyjnym prawomocnego orzeczenia sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie: - ustawa z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zwana usa; ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwana psa; ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zwana pwup; Jednocześnie uchylona została ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W świetle art. 97 § 1 pwup sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe Sady wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie psa. Zgodnie z art. 1 § 1 usa Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga W. M. nie jest zasadna. Przesłanki uzyskania wpisu na listę kandydatów na syndyków upadłości określało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 kwietnia 1998 roku w sprawie szczególnych kwalifikacji oraz warunków wymaganych od kandydatów na syndyków upadłości (Dz.U. Nr 55, poz. 359), obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W myśl § 1 ust. 5 tego rozporządzenia nie może być wpisana na listę osoba, która została usunięta z funkcji przez Sąd na podstawie prawa upadłościowego z powodu nienależytego pełnienia obowiązków syndyka. Skarżący nie kwestionuje samego faktu usunięcia go przez Sąd z tej funkcji w 1996 roku. Obecnie podważa jedynie zasadność tego postanowienia Sądu oraz uważa, że poprzez jego wydanie doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organy administracyjne prowadzące postępowanie o wpis na listę kandydatów na syndyków upadłości, jak również Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontrolowania i weryfikowania postanowień sądowych o pozbawienie funkcji syndyka upadłości. Dlatego też zarzut skarżącego, że naruszono art 7 kpa nie wyjaśniając w postępowaniu administracyjnym okoliczności pozbawienia go tej funkcji - jest bezzasadny. Sąd administracyjny nie jest również uprawniony do kontroli orzeczeń Sądów powszechnych pod względem zgodności z przepisami Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności a także z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie zaś podnoszonego przez skarżącego zarzutu naruszenia przez organy administracyjne art. 61 § 3 kpa, art. 10 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż uchybienie tym przepisom nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy wobec związania organów administracyjnych postanowieniem Sądu w przedmiocie pozbawienia W. M. funkcji syndyka upadłości. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 psa orzekł jak w sentencji.