II OZ 1381/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 1358/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. G. w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 października 2004 r., po rozpoznaniu skargi J. M. uchylił decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Strona niniejszego postępowania A. G. otrzymał odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 24 stycznia 2005 r. W dniu 23 lutego 2005 r. (data stempla pocztowego) A. G. złożył sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od tego wyroku, wskazując jednocześnie numer swojej legitymacji adwokackiej [...]. Następnie, w odpowiedzi na pisma Sądu z dnia 3 marca 2005 r. oraz z dnia 12 kwietnia 2005 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyjaśniła, że adwokat A. G. nie wykonuje zawodu adwokata od dnia [...] października 1995 r. tj. od daty likwidacji Zespołu Adwokackiego Nr [...] w [...], którego był członkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2005 r., działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną A. G. jako niedopuszczalną, wskazując w uzasadnieniu, iż nie wykonuje on zawodu adwokata w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058). Na powyższe postanowienie skarżący złożył w dniu 29 maja 2005 r. (data stempla pocztowego) sporządzone osobiście zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z lektury akt sprawy A. G. jest adwokatem. Wprawdzie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała w piśmie z dnia 7 kwietnia 2005 r., że skarżący nie wykonuje obecnie tego zawodu, nie oznacza to jednak, że utracił uprawnienia do jego wykonywania. Tym samym, stwierdzić należy, że skarżący posiada kwalifikacje do sporządzenia zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Nie ma natomiast znaczenia w niniejszej sprawie, że skarżący nie wykonuje zawodu adwokata, powyższe nie oznacza bowiem, że stracił on kwalifikacje zawodowe, rozumiane jako profesjonalne przygotowanie do wykonywania określonych czynności. Mając bowiem na uwadze, że celem wprowadzenia przymusu adwokackiego określonego w art. 175 § 1 jest sprostanie wymogom jakim powinna odpowiadać wskazana tam skarga kasacyjna, nie ma znaczenia, czy adwokat, który sporządza ją we własnym imieniu wykonuje zawód adwokata, czy nie. W takiej sytuacji zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2005 r. podlega uchyleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.