II SA/Po 393/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2004r. sprawy ze skargi Energetyki A S.A. w K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] lutego 2004r. Nr XVII 253/2004 w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 300zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ G.Radzicka Rada Miejska uchwałą nr XVII/253/2004 z [...] lutego 2004r. odrzuciła zarzut Energetyki A S.A. złożony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O. terenu, w rejonie ulicy [...]. W uzasadnieniu uchwały Rada Miejska przyznała, że jakkolwiek projekt planu narusza wprawdzie interes prawny Energetyki A S.A. poprzez zakaz lokalizacji stacji transformatorowo-rozdzielczej [...] na działkach [...],[...] i [...] oraz przewiduje inne użytkowanie słupa nr [...], istniejącej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] w stosunku do projektowanej ulicy [...], który to słup pozostaje w kolizji z projektowaną ulicą, to lokalizacja stacji transformatorowo-rozdzielczej na terenie przeznaczonym pod budowę jednorodzinną miałoby negatywny wpływ na środowisko, obniżałoby znacznie komfort zamieszkiwania na tym terenie. Z tych też powodów w ramach przysługującego władztwa planistycznego - Rada Miasta ograniczyła w projekcie planu prawo do usytuowania wyłącznie w narożniku działki [...] stacji transformatorowej zamiast stacji transformatowo-rozdzielczej i odrzuciła zarzut Energetyki A S.A. w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Energetyka A S.A. zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego przy podejmowaniu uchwały o odrzuceniu zarzutu skarżącego i art. 10 ust. 1 pkt 3 poprzez nie uwzględnienie w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego terenów pod inwestycje celu publicznego. W konkluzji skarżąca wnosiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wnosiła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w skardze. Jest niespornym, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego miasta O. terenu w rejonie ulicy [...] Rada Miejska podjęła [...] kwietnia 2000 roku. Pierwotnie opracowany projekt z datą roboczą [...] listopada 2001r. przewidywał stację transformatorowo-rozdzielczą na trzech działkach skarżącej i do niego Energetyka A S.A. nie składała żadnych uwag (vide pismo z [...].05.2002r. akt administracyjnych). Jednakże, na skutek prawdopodobnie uwzględnienia zarzutów innych podmiotów, opracowano nowy projekt z datą roboczą [...].10.2003r., który w sposób istotny ogranicza możliwości inwestycyjne skarżącej, bowiem zezwala na sytuowanie wyłącznie stacji transformatorowej, o innych parametrach tylko w części działki [...]. Zawiadomienie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu planu ma datę 3.11.2003r., a doręczono je skarżącej 10 listopada 2003r. Jest więc niespornym, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęto pod rządami ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), natomiast dalsza procedura planistyczna, już po zmianie projektu planu (data robocza planu [...].10.2003r.), toczyła się pod rządami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), która weszła w życie 11 lipca 2003r. Przepisy przejściowe tej ostatniej ustawy w szczególności art. 85 ust. 2 stanowią, że "do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe". Tak więc stosowanie procedury z ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym byłoby możliwe gdyby przed 11 lipca 2003r.: - podjęto uchwałę o przystąpieniu do zmiany planu, co w niniejszej sprawie miało miejsce, - zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, co w niniejszej sprawie uczyniono, w odniesieniu do projektu z datą roboczą [...].10.2003r. dopiero 3 listopada 2003r., a więc już pod rządami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższego wynika, że Rada Miasta nie miała podstaw do stosowania w procedurze planistycznej przepisów ustawy z 7 lipca 1994r., lecz winna stosować przepisy ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717), co wyklucza możliwość podjęcia uchwały o odrzuceniu zarzutów, bowiem przepisy ustawy z 27 marca 2003r. takiej instytucji nie zawierają, a przewidują jedynie możliwość składania uwag do projektu planu. Skoro więc przy podejmowaniu uchwały uchybiono przepisom art. 85 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80 poz. 717) na zasadzie art. 147 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ E.Podrazik /-/ R.Batorowicz /-/ G.Radzicka MarK