II SAB/Sz 31/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski/spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2004r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezesa Sądu do rozpatrzenia wniosku A. K. w terminie [...] dni od dnia doręczenia wyroku, II. zasądza od Prezesa Sądu na rzecz skarżącego A. K. [...] zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Pismem z [...]r. adwokat A. K. wystąpił do Prezesa Sądu Okręgowego o przesłanie na adres kancelarii listy wszystkich sędziów i asesorów Sądu Rejonowego w [...]. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, wynika on z wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w [...] przez podanie imion i nazwisk sędziów. W odpowiedzi na wniosek Wiceprezes Sądu Okręgowego [...]r. poinformowała wnioskodawcę, że nie znajduje uzasadnienia dla spełnienia w/w żądania. Dnia [...]r. adwokat A. K. ponownie wezwał Prezesa Sądu Okręgowego o udostępnienie informacji publicznej przez podanie imion i nazwisk sędziów i asesorów Sądu Rejonowego w [...]. W skardze na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie adwokat R. W. pełnomocnik adwokata A. K., wniósł o zobowiązanie Prezesa Sądu Okręgowego aby w terminie [..] dni od ogłoszenia wyroku udostępnił informację o imionach i nazwiskach sędziów i asesorów Sądu Rejonowego w [...]. Zdaniem pełnomocnika skarżącego wobec braku reakcji ze strony Prezesa Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie zachodzi bezczynność postępowania w udostępnieniu informacji publicznej. Informacja o nazwiskach i imionach sędziów orzekających w danym sądzie ma cechy informacji publicznej, która musi być udostępniona każdemu, kto tego zażąda. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego stwierdził, że sędziowie i asesorzy nie są organami sądu, co wprost wynika z Prawa o ustroju sądów powszechnych, a w myśl art. 6 pkt 2 list. d ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnieniu podlegają informacje o organach i osobach sprawujących w nich funkcje. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola działań administracyjnych w niniejszej sprawie doprowadziła do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z ustawą z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, /Dz.U. Nr 112, poz.1198/ w przypadku skierowania wniosku pisemnego o udostępnienie informacji, podmiot zobowiązany do jej udzielenia ma następujące możliwości udzielenia odpowiedzi: 1/ udzielenie informacji publicznej– jest to czynność materialno-techniczna, 2/ udzielenie w formie pisma – zawiadomienia odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w posiadaniu danej informacji /art. 4 ust.3 ustawy/ lub obowiązuje inny tryb udostępniania informacji /art. 1 ust.2 ustawy/. 3/ odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w formie decyzji administracyjnej /art. 16 ustawy/, 4/ odmówić udostępniania informacji publicznej – przetworzonej, ze względu na nie wykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego – w formie decyzji administracyjnej, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia, że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego /art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy/. Pismo Prezesa Sądu Okręgowego z [...]r. nie może być w ocenie Sądu potraktowane jako załatwienie wniosku. Jednocześnie Sąd stwierdza, że mimo uwzględnienia skargi na bezczynność, wyrok nie może zobowiązywać organu do zrealizowania wniosku strony lecz do jego rozpatrzenia zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ zobowiązał organ do załatwienia wniosku oraz na podstawie art. 200 tej ustawy rozstrzygnął o kosztach postępowania.