II SA/Wa 174/04

WyrokWSA w Warszawie2004-11-15

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Ewa Grochowska-Jung, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, jeśli decyzja o utracie prawa została wydana przed faktycznym upływem tego okresu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, uznając, że organy administracji naruszyły prawo poprzez błędne obliczenie terminu, z którego wynikał maksymalny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja o utracie prawa do zasiłku została wydana przed faktycznym upływem tego okresu, co stanowiło naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących obliczania terminów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewody utrzymującej w mocy decyzję Starosty o utracie przez W.L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Skarżąca podnosiła, że pozostała bez środków do życia i ma na utrzymaniu rodzinę. Sąd dopatrzył się naruszenia prawa w sposobie obliczenia terminu końcowego pobierania zasiłku.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.),, WSA Adam Lipiński, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi W.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia[...]grudnia 2003 r., na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W.L. od decyzji Starosty Powiatu P. nr [...] z dnia [...] września 2003 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku od dnia [...] września 2003 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...]wskazał, że pani W.L. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. w dniu[...] marca 2003 r. jako bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia [...] marca 2003 r. W dniu[...]września 2003 r. Starosta Powiatu P. decyzją nr [...]orzekł o utracie przez W.L. prawa do zasiłku od dnia[...]września 2003 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Od tej decyzji W.L. złożyła odwołanie wnioskując o przywrócenie prawa do zasiłku z uwagi na brak środków do życia. Podniosła również, iż ma na utrzymaniu 6-letniego syna, a mąż jej jest również osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania uznał, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie, bowiem skarżąca pobierała zasiłek dla bezrobotnych przez okres 6 miesięcy, przez co wyczerpała ustawowy okres zasiłkowy obowiązujący na terenie powiatu p.. Odnosząc się do stanu prawnego Wojewoda[...]wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekracza przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Zgodnie z ustawą o zatrudnieniu i bezrobociu 18 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych przysługuje bezrobotnym mającym na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do lat 15, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po okresie nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego (art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. b cytowanej ustawy). Zdaniem organu, ponieważ mąż W.L. utracił prawo do zasiłku przed dniem nabycia przez skarżącą tego prawa, to przedłużenie prawa do zasiłku dla bezrobotnych W. L., w świetle ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jest niemożliwe. Nadto ustawa ta nie daje możliwości przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych ze względu na trudną sytuację osobistą bezrobotnego. Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła W. L. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż prawo do otrzymania środków finansowych zapewnia Konstytucja, a przepisy prawne zapewniają osobom, którym skończył się okres pobierania zasiłku, jak to określiła "prawo do zasiłku gwarantowanego". Podniosła, iż pozostała bez środków do życia dla siebie i swojej rodziny, na dziecko w wieku 6 lat, które często choruje, dorosłego studiującego syna chorego na depresję. Nadto podniosła, iż mąż jej jest bezrobotny od dwóch lat, zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Zdaniem skarżącej, w jej sytuacji przysługuje pomoc w postaci zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem zbieżnym jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna, jednak z innych powodów niż w niej wskazane. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc związany ograniczeniami skargi Sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. W sprawie niniejszej Sąd dopatrzył się w obu decyzjach naruszenia prawa mającego wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Naruszenie to dotyczy przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego dotyczących sposobu obliczenia terminów. W sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż skarżąca decyzją Starosty Powiatu P. z dnia [...]marca 2003 r. została uznana z dniem [...] marca 2003 r. za osobę bezrobotną. Przyznano jej prawo do zasiłku od dnia [...] marca 2003 r. Okres pobierania zasiłku, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z zastrzeżeniem ust. 1a, 5, 8, 11 i 12, wynosił 6 miesięcy. Po upływie tego okresu Starosta Powiatu P., na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1 art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu był zobowiązany orzec o utracie prawa do zasiłku z uwagi na maksymalny okres jego pobierania. Prawo to przysługiwało jednak skarżącej do dnia 25 września 2003 r. włącznie. Zgodnie bowiem z art. 57 § 3 kpa terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było, w ostatnim dniu tego miesiąca. Jeżeli więc prawo do zasiłku zostało przyznane w dniu [...]marca 2003 r., to termin 6 miesięcy mijał [...] września 2003 r. o godzinie 2400. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym za każdy dzień kalendarzowy. Tymczasem Starosta Powiatu P. decyzją z dnia [...] września 2003 r. orzekł o utracie prawa do zasiłku od dnia [...] września 2003 r., a więc w czasie gdy prawo to jeszcze przysługiwało. Decyzję tę utrzymał w mocy Wojewoda [...]. Ponieważ Sąd dopatrzył się w zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej naruszenia prawa, orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jak w sentencji wyroku. O wykonalności wyroku orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło