II SA/Wa 897/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung spr.), WSA Adam Lipiński, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego oddala skargę Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia [...] marca 2004 r., na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 37k ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) oraz art. 138 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. M. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...]orzekającej o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że B. M. została zarejestrowana w Urzędzie Pracy w W. w dniu [...] grudnia 2001 r. i złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, nie precyzując – o które świadczenie wnosi. Starosta Powiatu W. decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. orzekł o przyznaniu B.M. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] grudnia 2001 r. w wysokości emerytury określonej w decyzji organu rentowego, z tym że do czasu wydania decyzji przez organ rentowy świadczenie przedemerytalne będzie wypłacane w kwocie zaliczkowej [...]zł brutto. Zakład Ubezpieczeń Socjalnych [...] Oddział w W. w dniu [...]stycznia 2002 r. wydał decyzję o odmowie ustalenia wysokości emerytury dla potrzeb świadczenia przedemerytalnego. Starosta Powiatu W. w związku z decyzją ZUS postanowieniem z dnia [...]lutego 2002 r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zmiany decyzji przyznającej prawo do świadczenia przedemerytalnego. W dniu [...]lutego 2002 r. Starosta Powiatu W. wydał decyzję o: uchyleniu decyzji nr [...]z dnia [...]grudnia 2001 r. orzekającej o przyznaniu prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia[...]grudnia 2001 r., orzekającą o uznaniu B.M. za osobę bezrobotną od dnia [...]grudnia 2001 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] grudnia 2001 r. na okres nieprzekraczający 6 miesięcy w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego; orzekł o konieczności zwrotu w terminie 14 dni części świadczenia przedemerytalnego pobranego zaliczkowo w urzędzie pracy. Po uchyleniu przez Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. powołanej wyżej decyzji ZUS z dnia [...] stycznia 2002 r. organ ten wydał w dniu [...] grudnia 2003 r. decyzję o ustaleniu wysokości emerytury dla potrzeb świadczenia przedemerytalnego, w której uwzględnił 27 lat okresów składkowych i 2 lata 3 miesiące okresów nieskładkowych. W dniu 31 października 2003 r. B. M. złożyła odpis wyroku sądu w urzędzie pracy wraz z pismem, w którym wniosła o ustalenie świadczenia przedemerytalnego, które potraktowano jako wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W dniu [...] lutego 2004 r. Prezydent W. wydał decyzję o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, z uwagi na fakt, iż nie spełnia wszystkich niezbędnych warunków wymaganych do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Od decyzji tej odwołanie złożyła B.M. wnosząc o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wojewoda [...] rozpoznając sprawę w związku ze złożonym odwołaniem wskazał, iż stosownie do art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, jeżeli kobieta: 1) osiągnęła wiek emerytalny co najmniej 58 lat i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat lub, 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat (...) oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat (...), lub 3) od dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat (...), lub 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata (...), a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, lub 5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w punkcie 1, 3 lub 4. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Stosunek pracy z B. M. został rozwiązany na mocy ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz zmiany niektórych ustaw (Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19) w związku z ustawą z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali. Ponieważ skarżąca była zatrudniona od dnia [...] sierpnia 1980 r. do [...] grudnia 2001 r. w H. . w W., zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie ustalenia świadczeń przedemerytalnych dla osób zwolnionych z przyczyn dotyczących zakładu pracy z podmiotów gospodarki narodowej objętych programem restrukturyzacji przemysłu hutnictwa żelaza i stali, powinna legitymować się 33-letnim okresem pracy w celu ustalenia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Do wymienionego okresu nie może być wliczony podany przez skarżącą okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, gdyż w tym okresie uczęszczała do szkoły średniej i Technikum [...] w W., co powodowało, że nie pracowała w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego czasu pracy, od którego ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych uzależniła zaliczenie pracy w gospodarstwie rolnym. B. M. od decyzji odwołała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. W skardze podnosiła, że do okresu pracy organ powinien zaliczyć okres jej pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, z tego też względu uznał decyzję za niezgodną z prawem. Podnosiła również, iż pozostaje bez środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Organy zatrudnienia trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.). Świadczenie przedemerytalne, o którym mowa w art. 37k może być przyznane jedynie osobie spełniającej w dniu rejestracji określone w tej ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli osoba ta odpowiada również jednemu z warunków określonych w pkt 1 do 4 art. 37k ustawy. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania w sprawie decyzji ostatecznej skarżąca nie spełniała łącznie wszystkich przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Mając prawo do zasiłku dla bezrobotnych oraz okres uprawniający do emerytury nie wykazała się wymaganym okresem uprawniającym do emerytury, wynoszącym co najmniej 35 lat. Skarżąca udokumentowała okresy zatrudnienia uprawniające do zasiłku w wymiarze 27 lat okresów skałkowych i 2 lat 3 miesięcy i 6 dni okresów nieskładkowych, co daje łącznie okres zatrudnienia 29 lat 3 miesięcy i 6 dni. Do okresu uprawniającego do zasiłku nie może zaliczyć pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że okresy uprawniające do zasiłku zostały wyczerpująco wymienione w przepisach ustawy, zatem inne okresy nie mogą być zaliczone do stażu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego (por. wyrok SN z dnia 17 listopada 2000 r. III RN 46/00 OSNA/OU 2001, Nr 12, poz. 404, wyrok 5V SA z 17 lipca 2001 r. II SA 671/01). Te zagadnienia regulują przepisy ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczeniu okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. Nr 54, poz. 310). Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji oraz sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami regulowanych. Z tych względów Sąd z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.