II SA/Wa 161/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.),, WSA Adam Lipiński, Protokolant Michał Sułkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewoda [...] z dnia [...]grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...]Prezydent W., na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) oraz art. 104 kpa, orzekł o uznaniu A. B. za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2003 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się wskazując w odwołaniu, iż w jego przypadku podstawę prawną powinien stanowić art. 24 ust. 3, bowiem przedstawił w urzędzie pracy dowody potwierdzające 20-letni okres zatrudnienia. Zdaniem skarżącego decyzja wydana przez Prezydenta W. łamie prawo. Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu swej decyzji Wojewoda [...] wskazał, że A.B. zarejestrował się w Urzędzie Pracy W. w dniu [...] października 2003 r. Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli: w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie. A. B. w okresie od [...] lutego 1992 r. do [...]września 2003 r. prowadził działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Z załączonego do akt sprawy zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] października 2003 r. wynika, iż skarżący na przestrzeni 18 miesięcy przed dniem zarejestrowania się w urzędzie pracy, tj. w okresie od [...] kwietnia 2002 r. do [...] października 2003 r. legitymował się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w ilości 72 dni. Wojewoda [...] stwierdził również, że decyzja Prezydenta W. nie narusza prawa, a wskazana w niej podstawa prawna oraz jej interpretacja jest zgodna z ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. B. wniósł o uchylenie decyzji, podnosił iż w stosunku do niego zastosowano błędną podstawę prawną, tj. art. 23 ustawy, natomiast jego zdaniem spełnia on warunki z art. 24 ust. 3 ustawy, a co za tym idzie, powinien otrzymywać zasiłek w wysokości 120 %. Zarzucał również naruszenie przez organ art. 6, 7 kpa. Zdaniem skarżącego, z uwagi na fakt, iż przepracował ponad 20 lat, nie posiada żadnych środków utrzymania, nigdy nie pobierał zasiłku, z tego też względu uważa swoje roszczenie za zasadne. Skarżący zarzucał również decyzji błędną interpretację art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy, a przede wszystkim branie pod uwagę okresu 18 miesięcy bezpośrednio wypadających przed dniem rejestracji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem zbieżnym jak w sentencji decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy zatrudnienia trafnie wskazały przepisy mające zastosowanie w sprawie i dokonały ich prawidłowej interpretacji. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowił przepis art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zgodnie z którym prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres 365 dni podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie. Kwestią sporną w sprawie jest odmienne interpretowanie przez skarżącego sformułowania cytowanego artykułu "w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania". Zdaniem A. B. brak w tym miejscu zwrotu "bezpośrednio poprzedzającym dzień zarejestrowania" oznacza możliwość wyboru, zgodnie z powołaną przez niego zasadą wynikającą z art. 7 kpa – słusznego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, dowolnych 18 miesięcy przypadających przed zarejestrowaniem w urzędzie pracy. Sąd podziela pogląd prezentowany przez organ, zarówno I, jak i II instancji, że przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Skarżący w okresie od [...] lutego 2002 r. do [...] września 2003 r. prowadził działalność gospodarczą, lecz na przestrzeni 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, tj. w okresie od [...] kwietnia 2002 r. do [...] października 2003 r. podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej łącznie przez 72 dni. Tak więc skarżący, rejestrując się jako bezrobotny w dniu [...] października 2003 r., nie spełniała warunku przewidzianego w art. 23 ust. 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy, bowiem bezspornym jest, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej łącznie przez 72 dni. Podkreślić należy również, iż ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie precyzuje terminu dla dokonania rejestracji w urzędzie pracy dla osób ubiegających się o prawo do zasiłku, jest to bowiem przejaw woli osoby zainteresowanej i nie mają tu zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące przywrócenia terminów. Z tych wszystkich względów Sąd, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.