IV SA/Wa 241/04

WyrokWSA w Warszawie2004-11-09

Skład orzekający: Teresa Kobylecka, Wojciech Mazur, Anna Szymańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, mimo przedstawienia przez stronę dowodów wskazujących na podział nieruchomości przed wejściem w życie dekretu o reformie rolnej?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, uznając, że organ administracyjny naruszył zasady postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Pomimo wcześniejszych zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ ponownie nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy, nie rozpatrzył zebranego materiału dowodowego w sposób przewidziany prawem i błędnie odmawiał wiarygodności przedstawionym dowodom, odsyłając stronę do postępowania przed sądem powszechnym. Sąd podkreślił, że w sytuacji zniszczenia ksiąg wieczystych, organ jest zobowiązany do oceny wszelkich dowodów pośrednich, a nie odsyłania strony do sądu cywilnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu nieruchomości ziemskiej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie dekretu o reformie rolnej. Strona skarżąca podnosiła, że nieruchomość nie podlegała przepisom dekretu, gdyż została podzielona w 1936 r. na dwa mniejsze gospodarstwa. Organ administracyjny odmawiał uznania przedstawionych dowodów (m.in. zeznań świadków, map, aktu notarialnego darowizny) za wystarczające do stwierdzenia podziału nieruchomości, powołując się na brak fizycznego wydzielenia i zniszczenie dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2004 r. Zasądzono od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.) Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Andrzej Malinowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. K., B. S., P. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2004 r. 2. Zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz M. K. i B.S. kwotę 200 (dwieście) złotych i na rzecz P. S. kwoty 515 (pięćset piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV S.A./Wa 241/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] grudnia 1948 r., utrzymującego w mocy orzeczenie Urzędu Wojewódzkiego W. z dnia [...] października 1948 r., którym uznano, że nieruchomość ziemska "G." i "M." o pow. 54.0364 ha, położona w Gminie G., podpada pod działanie dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej / Dz.U. z 1945 r. nr 3,poz. 13 /. W uzasadnieniu decyzji podano, iż przedmiotowa nieruchomość spełniała warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu, gdyż obejmowała ponad 50 ha użytków rolnych, znajduje to potwierdzenie w protokole z dnia [...] września 1948 r. w sprawie badania zasadności wniosku o wyłączenie nieruchomości ziemskiej położonej na terenie wsi G. i M. spod działania dekretu wg, którego nieruchomość miała 54.0364 ha pow. ogólnej a w tym 50.2845 ha użytków rolnych jak i również w protokołach z dnia [...] stycznia 1949 r., załącznika A do protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] kwietnia 1949 r. oraz w protokole z dnia [...] maja 1950 r. sporządzonego przez Komisję Powiatową po dokonaniu oględzin przedmiotowego majątku. Natomiast przedstawione przez stronę dowody nie potwierdziły faktu dokonania darowizny przed dniem [...] września 1939 r. przez W. G. na rzecz J. G. części nieruchomości opow. 10.08 ha. Zeznania świadków T. U. i A. W. z dnia [...] maja 1999 r. nie mają mocy dowodowej, ponieważ osoby te nie zostały pouczone o odpowiedzialności karnej a protokół z dnia [...] września 1947 r. zawiera jedynie oświadczenie W. G. o zaginięciu aktu notarialnego z 1936 r. w czasie działań wojennych. Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, więc faktu podziału tej nieruchomości przed dniem [...] września 1939 r., który prowadziłby do przeniesienia prawa własności potwierdzonego stosownym wpisem do księgi wieczystej. Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpatrzeniu wniosku P. S. i B. R. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji podtrzymano argumentację przedstawioną w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. i wskazano, że dokumenty pośrednio świadczące, iż podział nieruchomości w 1936 r. mógł mieć miejsce tj. wykaz gospodarstw rolnych do 50 ha na terenie gminy G. z dnia [...] czerwca 1945 r. sporządzony przez wójta gminy W., zeznania świadków czy też decyzja z dnia [...] października 1948 r. mogą stanowić jedynie podstawę do wystąpienia przed sądem powszechnym o ustalenie treści księgi wieczystej. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyli M. K., B. S. i P. S. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż przedmiotowa nieruchomość nie przekraczała 100 ha powierzchni ogólnej, ani 50 ha użytków rolnych i związku z powyższym nie podlegał działaniom przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, gdyż została ona podzielona w 1936 r. na dwa odrębne gospodarstwa W. i T. G. o pow. 41.44 ha i J. G. o pow. 12.2027 ha. Znajduje to potwierdzenie w następujących dowodach: protokole z dnia [...] września 1948 r., mapach urzędowych sporządzonych przez mierniczego przysięgłego C. J., zeznaniach świadków A. W. oraz T. U. z dnia [...] maja 1999 r., decyzji Urzędu Wojewódzkiego W. dnia [...] października 1948 r., wykazu gospodarstw rolnych do 50 ha na terenie gminy G. z [...] czerwca 1945 r. oraz aktu notarialnego darowizny z dnia [...] lutego 1946 r. Niemożliwe jest przedstawienie aktu notarialnego potwierdzającego akt darowizny z 1936 r. oraz wypisu z księgi wieczystej, gdyż zostały one zniszczone podczas działań wojennych. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. oraz orzeczeń Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] grudnia 1948 r. i Urzędu Wojewódzkiego W. z dnia [...] października 1948 r. i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał swoją dotychczasową argumentacje i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ aktualnie zaś z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 / ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna, o jakiej mowa w powołanym przepisie dotyczyć może zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Wyrokiem z dnia 19 września 2002 r. sygn. akt IV S.A. 1765/00 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2000 r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2000 r. z uwagi na brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z uzasadnienia wyroku w szczególności wynika, że gołosłowne jest twierdzenie, że darowana część nieruchomości nie została fizycznie wydzielona, gdyż takie wydzielenie mogło bowiem nastąpić już w akcie notarialnym poprzez określenie granic darowanej nieruchomości w sposób umożliwiający jej ustalenie w terenie i na urzędowych mapach. W rozpatrywanej sprawie organ administracyjny pomimo wyraźnych zaleceń wynikających z treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ponownie naruszył zasady postępowania administracyjnego wynikające z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Organ administracji ponownie przyjmuje, iż zgromadzone dowody nie potwierdziły faktu podziału nieruchomości przed [...] września 1939 r., jednakże jest to w dalszym ciągu twierdzenie nieuprawnione i w jakikolwiek sposób nieuzasadnione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy / protokołu z dnia [...] września 1948 r., na który powołują się zarówno skarżący jak i organ brak jest w aktach / nie został rozpatrzony w sposób, jaki przewiduje to art. 77§ 1 k.p.a. Za kuriozalne należy uznać stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. o treści:, "co zaś się tyczy oświadczeń dwóch świadków – T. U. oraz A. W. – z dnia [...] maja 1999 r., nie mają one mocy dowodowej, ponieważ osoby te nie zostały pouczone o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań". Jeżeli organ odmawia wyżej przytoczonym oświadczeniom wiarygodności, to, dlaczego nie przesłuchano tych osób w charakterze świadków, tak ażeby wyeliminować wątpliwości. Natomiast w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2004 r. odmawia się dokumentom oraz zeznaniom świadków uznania za dowody świadczące o podziale nieruchomości w 1936 r. odsyłając skarżących do ich przedstawienia przed sądem powszechnym w sprawie o ustalenie treści księgi wieczystej. Z art. 75 § 1 k.p.a. wynika, iż dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem. Trudno uznać za dowód sprzeczny z prawem decyzje Urzędu W. Wojewódzkiego z dnia [...] października 1948 r., która jest objęta badaniem organu nieważności przedmiocie stwierdzenia nieważności, tym bardziej, że w dalszej części uzasadnienia decyzja ta zostaje uznana za dokument urzędowy. Takim samym dokumentem urzędowym są rejestr pomiarowy oraz plany sporządzone przez mierniczego przysięgłego C. J. z 24 marca 1948 r. oraz akt notarialny z [...] lutego 1946 r. Zgodzić się należy ze stanowiskiem, że gdy akt notarialny dotyczyłby nieruchomości ziemskiej spełniającej warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu to z uwagi na treść art. 2 ust. 2 taki dział byłby nieważny, ale można go również oceniać jako dokument urzędowy potwierdzający wobec zniszczenia ksiąg wieczystych powierzchnię nieruchomości W. i T. małżonków G. a pośrednio powierzchnię przedmiotowej nieruchomości, która miałaby podlegać przepisom dekretu. Ponadto organ nie zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi przez Sąd Grodzki w C., który przeprowadzał postępowanie o umorzenie aktu notarialnego z marca 1936 r., o którym był poinformowany przez strony. Należy mieć na uwadze, iż wobec zniszczenia ksiąg wieczystych w czasie działań wojennych a więc braku dokumentów, z których bezpośrednio wynikałyby ustalenia w przedmiocie prawa własności z istotną wagą należy ocenić wszelkie dowody pośrednie, które by pozwoliły na ustalenie czy faktycznie nastąpił fizyczny podział przedmiotowej nieruchomości w marcu 1936 r. czy też nie. Nie można natomiast odsyłać strony na drogę postępowania sądowego do oceny dowodów, do której na podstawie art. 77 § 1 k.p.a. zobowiązany jest organ. Zdaniem składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie mając na uwadze zgromadzone dokumenty, przesłuchania świadków przed Sądem Grodzkim w C. niezwykle trudna argumentacją a wręcz niemożliwą byłoby przyjęcie, iż w 1936 r. nie nastąpił fizyczny podział przedmiotowej nieruchomości. Należy mieć również na uwadze, ze poprzednicy prawni skarżących jeszcze przed wydaniem decyzji kontrolowanych w trybie nadzoru przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych podejmowali działania celem wykazania, iż nieruchomość nie podpadała pod przepisy dekretu z 6 września 1944 r. Należy zwrócić również uwagę na fakt gdy w sprawie występuje pełnomocnik to należy najpierw wskazać stronę postępowania, którą pełnomocnik reprezentuje lub więcej stron tak jak to ma miejsce w przedmiotowym postępowaniu, gdzie organ ograniczył się do wskazania trzech osób fizycznych a skarżący wskazali pełny krąg spadkobierców i załączyli odpowiednie pełnomocnictwa. Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. na podstawie, art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustawy przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło