II SA/Po 49/03

WyrokWSA w Poznaniu2004-11-03

Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Stanisław Małek, Lilianna Drewniak-Żaba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może ponownie oceniać kwestie, które były już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sytuacji niezmienionego stanu faktycznego i prawnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem w świetle stanu faktycznego ustalonego przez organ administracyjny. Nie podlega kontroli sądu kwestia prawidłowości nałożenia obowiązków czy lokalizacji samowolnie wybudowanego komina, jeśli te kwestie były już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, a jego ocena prawna wiąże sąd i organy administracyjne przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi S.K. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. o pozwoleniu na użytkowanie części budynku, w której nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na mieszkalne wraz z kotłownią. Skarżąca kwestionowała wykonanie wyroków NSA dotyczących komina oraz nierzetelność ekspertyzy. Organ administracyjny uznał, że wszystkie przesłanki do wydania pozwolenia na użytkowanie zostały spełnione, w tym nadbudowa komina do wymaganej wysokości.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba (spr.) Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu; o d d a l a s k a r g ę /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ B.Kamieńska /-/ St.Małek Decyzją z dnia [...]r. Starosta K. powołując podstawą prawną z art. 55 ust. 1 pkt 3, art. 56, art.57 ust. 1, art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414 ze zm.) i art. 104 kpa udzielił J.M. pozwolenia na użytkowanie części budynku na działce numer ewidencyjny "A" przy ul. [...] w K., w której nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń gospodarczych na pomieszczenia mieszkalne wraz z kotłownią. W uzasadnieniu decyzji podano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. nakazał J.M. wykonanie określonych czynności, celem ustalenia, czy część budynku, w której nastąpiła zmiana sposobu użytkowania i w którym wykonano przeróbki – spełnia wymogi przewidziane ustawą Prawo budowlane umożliwiające użytkowanie obiektu. Na skutek odwołania od decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 1999r. wstrzymał użytkowanie części budynku, w którym nastąpiła zmiana użytkowania. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia S.K. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na J.M., decyzja z dnia [...] czerwca 1999r., obowiązek wykonania nadbudowy komina usytuowanego bliżej budynku mieszkalnego do wysokości 403 cm. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Decyzję tę S.K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. W sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu uzyskano ekspertyzę biegłego rzeczoznawcy, która stwierdziła przydatność obiektu do użytkowania. Jedynie pomieszczenie kuchni i łazienki – z uwagi na nieprawidłowe warunki odprowadzania spalin przez komin o nieodpowiedniej wysokości (przy wymaganej wysokości 403 cm) nie odpowiadają wymaganiom dla pomieszczeń mieszkalnych W pozostałym zakresie obiekt spełnia wszelkie wymogi, umożliwiające jego użytkowanie jako pomieszczenia mieszkalnego. Przeprowadzone w toku postępowania oględziny budynku mieszkalno-gospodarczego wykazały dokonanie nadbudowy komina – do wysokości 403 cm i doprowadzenie tej części obiektu do stanu zgodnego z przepisami, w szczególności wymaganiami Polskiej Normy PN-89/B-10425. J.M. dostarczyła również potwierdzenie powiadomienia Państwowej Straży Pożarnej, Inspekcji Ochrony Środowiska i Inspekcji Sanitarnej oraz oświadczenie osoby posiadającej uprawnienia budowlane o zgodności wykonania nadbudowy komina z ekspertyza rzeczoznawcy, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami. Wyjaśniono nadto, iż prowadzone postępowanie zmierza do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 13 lipca 1993r. sygn. SA/Po 3157/93 i zalegalizowanie samowoli w drodze pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, a nie samego komina. Organ administracyjny nie ma uprawnień do kwestionowania opinii rzeczoznawcy. Ewentualne uciążliwości związane z użytkowaniem obiektu – należy rozstrzygać na drodze powództwa cywilnego, bowiem przedmiotowy obiekt nie znajduje się na wykazie inwestycji szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzkiego, nie mogą być więc rozstrzygnięte w drodze postępowania administracyjnego. Dokonane podwyższenie komina doprowadziło zabudowę do stanu zgodnego z przepisami i wyeliminowało uciążliwość zadymienia. W odwołaniu od powyższej decyzji S.K. domagając się jej uchylenia i wnosząc o wstrzymanie użytkowania spornego obiektu oraz nakazania rozebrania komina do poziomu dachu, podała iż niemożliwym było wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu, gdyż nie został wykonany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Ł. z 24 lipca 1996r. sygn. SA/Łd 621/95 w sprawie uszczelnienia komina. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r. na podstawie art. 104, art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 3, art. 56, art. 57 ust. 1, art. 59 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdzono, że postępowanie w sprawie, na skutek odwołania S.K., zostało zawieszone – do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w P., sprawy ze skargi S.K. na decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie nakazania wykonania podwyższenia komina istniejącego budynku. Skarga S.K. została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. oddalona. W ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Decyzja ta wykonana została zgodnie z nakazową decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 1999r. poddana kontroli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. i uznana za zgodną z prawem. Inspektor przedłożył uaktualniona inwentaryzację budowlaną i geodezyjną, ekspertyzę techniczna, protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych z [...] października 1999r. i oświadczenie o zgodności wykonania nadbudowy komina z ekspertyzą rzeczoznawcy, przepisami i Polskimi Normami. Nadbudowa komina potwierdzona została protokołem z dnia [...] października 1999r. po oględzinach dokonanych przez pracownika Starostwa Powiatowego w K. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Wszystkie powyższe okoliczności, w ocenie organu odwoławczego, stanowią o prawidłowości zaskarżonej decyzji. W skardze do Sądu S.K. wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podała, że decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, albowiem nie wykonano wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia 13 lipca 1993r. oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Ł. z dnia 24 lipca 1996r. sygn. SA/Łd 621/95. Wybudowany samowolnie komin – jako część obiektu budowlanego powoduje uciążliwość dla otoczenia oraz stwarza zagrożenie i niebezpieczeństwo wybuchu gazu, albowiem jest on niesprawny. Zarzuciła ponadto nierzetelne wykonanie ekspertyzy przez S.M. poprzez sformułowanie jej na korzyść J.M. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy, ustalonego przed tym organem. W ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc, czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, iż w przedmiotowej sprawie ocenie Sądu podlega decyzja Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty K. z dnia [...]r. – w sprawie udzielenia J.M. pozwolenia na użytkowanie części budynku, w której nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania. Nie podlegała natomiast kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu, ani kwestia prawidłowości nałożenia przez organy administracyjne na inwestorkę J.M. obowiązków, celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, ani kwestia prawidłowości lokalizacji samowolnie wybudowanego komina, jak też ewentualne nakazanie jego rozbiórki. Wszystkie te kwestie były już bowiem przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, a ocena prawna wyrażona w wydanych orzeczeniach wiążą Sąd i nie pozwalają na podejmowanie ponownych ustaleń w tym zakresie – i to zarówno organom administracyjnym, jak i Sądowi – przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Z akt administracyjnych sprawy niniejszej jednoznacznie wynika, iż w toku postępowania mającego na celu legalizację dokonanej samowolnie zmiany sposobu użytkowania obiektu – w trybie art. 55 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane - w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ I instancji – organ administracyjny prawidłowo ustalił na podstawie przedłożonych przez J.M. i wymaganych przepisami cytowanej ustawy dokumentów (to jest: uaktualnionej inwentaryzacji budowlanej i geodezyjnej, ekspertyzy technicznej obiektu, protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych z [...] października 1999r., oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania nadbudowy komina z ekspertyzą rzeczoznawcy, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami, oryginału dziennika budowy), iż spełnione zostały wszystkie przesłanki uzasadniające wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie pracownicy Starostwa Powiatowego w K. wraz z przedstawicielami Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dokonali – zgodnie z wymogami sformułowanymi w art. 59 prawa budowlanego – oględzin obiektu, udokumentowanych protokołem z dnia [...] października 1999r. Nadto inwestor przedłożył zaświadczenia dokumentujące powiadomienie organów Powiatowej Straży Pożarnej, Powiatowego Inspektora Ochrony Środowiska, Powiatowego Inspektora Sanitarnego o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania obiektu ( wymóg przewidziany w art. 56 prawa budowlanego), a ponieważ żaden z organów nie zajął stanowiska w sprawie w terminie 14 dni od otrzymania zawiadomienia, prawidłowo uznano, iż nie zostały zgłoszone uwagi, bądź sprzeciwy co do użytkowania obiektu. Zarzuty skarżącej, iż stan techniczny samowolnie wybudowanego komina – podwyższonego nasadą stalową – jest niezgodny z obowiązującymi przepisami – nie może zostać uwzględniony. Oceny stanu technicznego komina dokonano zarówno po jego podwyższeniu (oświadczenie kierownika budowy zawarte w dzienniku budowy) oraz w opinii kominiarskiej wydanej po kontroli przewodów kominowych i w świetle powyższych okoliczności argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Również nie sposób podzielić poglądu skarżącej, co do nierzetelnego wykonania ekspertyzy z dnia [...] maja 1999r.. Zarzut ten został już rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w P. w sprawie sygn. II SA/Po 1663/99 i Sąd nie podzielił poglądu skarżącej w tej kwestii. Co do skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzić należy, iż w toku przedmiotowego postępowania skarga ta nie może zostać rozpoznana jako wykraczająca poza ramy przedmiotowej sprawy. W świetle powyższych okoliczności należało skargę uznać jako niezasadną i orzec o jej oddaleniu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ B.Kamieńska /-/ St.Małek MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło