II SA 4053/03

WyrokWSA w Warszawie2004-11-02

Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek, Ewa Grochowska-Jung, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o stwierdzeniu nieważności aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego, wydana z powodu rażącego naruszenia prawa polegającego na skróceniu wymaganego stażu, może zostać utrzymana w mocy, mimo że skarżąca działała w dobrej wierze i w zaufaniu do wcześniejszej decyzji organu skracającego staż?
Ratio decidendi
Organ administracji państwowej nie może wydawać decyzji niezgodnych z przepisami prawa obowiązującymi w dacie ich wydania, ani zwalniać kogokolwiek z obowiązku ich przestrzegania. Nauczyciele mogą uzyskać kolejne stopnie awansu zawodowego tylko na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów. Działanie w dobrej wierze i zaufaniu do organu nie może stanowić podstawy do utrzymania w mocy aktu nadania stopnia awansu zawodowego wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
K.B. otrzymała stopień nauczyciela mianowanego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta S., która została następnie stwierdzona nieważnością przez Kuratora Oświaty z powodu rażącego naruszenia prawa polegającego na skróceniu wymaganego stażu. Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności. K.B. zaskarżyła decyzję Ministra do WSA, podnosząc, że działała w dobrej wierze i że naruszenie prawa nie było rażące. Skarżąca zarzuciła również organowi II instancji nierozpatrzenie jej zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K.B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...]września 2003r. Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego oddala skargę K. B. na podstawie decyzji Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w S. z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...], po odbyciu 9-miesięcznego stażu i uzyskaniu akceptacji komisji kwalifikacyjnej otrzymała stopień nauczyciela kontraktowego. Następnie w okresie od [...] września 2001 r. do [...] maja 2002 r. odbyła 9-miesięczny staż i w dniu [...] lipca 2002 r. zdała egzamin przed komisją egzaminacyjną na stopień nauczyciela mianowanego. Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...]Prezydent Miasta S. nadał K.B. stopień nauczyciela mianowanego. W dniu [...]lutego 2003 r. [...] Kurator Oświaty wszczął w oparciu o art. 6154 kpa z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...]1 lipca 2002 r. [...]Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 kpa w związku z art. 9 h ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze. zm.) stwierdził z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta S. nr [...]z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie nadania K. B. stopnia nauczyciela mianowanego, z uwagi na fakt, iż akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego został wydany z naruszeniem prawa. Decyzja ta została K. B. doręczona wraz z pouczeniem, iż od decyzji służy odwołanie w terminie 14 dni do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu od daty doręczenia. Decyzja ta została wysłana przesyłką zwykłą bez potwierdzenia odbioru w dniu 29 maja 2003 r. Odwołanie od decyzji K.B. złożyła w dniu 16 czerwca 2003 r. W odwołaniu domagała się uchylenia decyzji lub też ponownego rozpoznania sprawy podnosząc, iż w jej ocenie organ I instancji nie wykazał aby decyzja Prezydenta Miasta S. w sposób rażący naruszała prawo. Zdaniem K.B. w sprawie doszło do naruszenia prawa, jednakże naruszenie to nie jest istotne i rażące. Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa art. 9 b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jednolity z 2003 r. Dz. U. Nr 118, poz. 1112 oraz Nr 137, poz. 1304) po rozpatrzeniu odwołania K.B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta S.. W uzasadnieniu swojej decyzji podał, że zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, do złożenia wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu stażu trwającego co najmniej 9 miesięcy uprawnieni byli nauczyciele, którzy w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 6 kwietnia 2000 r., uzyskał z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego okres stażu dla tych nauczycieli ustalał, z uwzględnieniem ich dorobku zawodowego oraz oceny pracy przed dniem 21 października 2001 r. organ prowadzący szkołę, a od tego dnia dyrektor szkoły. K. B. uzyskała w dniu [...] kwietnia 2000 r. stopień nauczyciela stażysty, a zatem nie była uprawniona do ubiegania się o stopień nauczyciela mianowanego po dobyciu stażu w wymiarze 9 miesięcy, o którym mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. Zdaniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wydany przez Prezydenta Miasta S. akt nadania K.B. stopnia nauczyciela mianowanego został wydany z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie bowiem z art. 9 b ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia nauczyciela mianowanego jest: spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1, 2, 3, ustawy, odbycie stażu trwającego dwa lata i 9 miesięcy zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego, zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną. K. B. zdaniem organu nie odbyła stażu określonego w art. 9c ust. 7 pkt ustawy Karta Nauczyciela. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.B. wnosiła o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż organ II instancji nie ustosunkował się do jej zarzutów, co stanowi naruszenie art. 8 i 11 kpa, bowiem jej zdaniem decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lipca 2002 r. nie narusza w sposób rażący prawa. Jednocześnie podnosiła, iż ona sama działała w dobrej wierze i zaufaniu do treści decyzji dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w S., który skrócił jej staż niezbędny do odbycia w celu uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego, a także działanie zasługuje na ochronę prawną. Jednocześnie podniosła, iż uchylona decyzja Prezydenta Miasta S. wywołuje jedynie skutki dla skarżącej, iż nie krzywdzi nikogo prócz niej. Podnosiła nadto zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez, jej zdaniem, błędną interpretację i zastosowanie przez organ. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wnosił o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślił, że organ administracji państwowej nie może wydać decyzji niezgodnej z przepisami obowiązującego prawa, nie może też zwalniać kogokolwiek z obowiązku jej przestrzegania - zarówno skarżąca jak i inni nauczyciele kolejne stopnie awansu zawodowego mogą uzyskać tylko na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów zawartych w rozdziale 3a Karty Nauczyciela. Zdaniem organu podniesione przez skarżącą zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - art. 7, 8, 11 w związku z art. 107 i 140 kpa oraz art. 156 § 1 pkt 2 należy uznać za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Stosownie do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 22 marca 2000 r. Nr 19, poz. 239), do złożenia wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu stażu trwającego co najmniej 3 miesiące uprawnieni byli nauczyciele, którzy w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 6 kwietnia 2000 r. uzyskali z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowanego. Okres stażu dla tych nauczycieli ustalał, z uwzględnieniem ich dorobek zawodowego, oraz oceny pracy, przed dniem 21 października 2001 r. organ prowadzący szkołę a po tej dacie dyrektor szkoły. Skarżąca w dniu 6 kwietnia 2000 r. z mocy prawa uzyskała stopień nauczyciela stażysty, a zatem nie była uprawniona do ubiegania się o stopień nauczyciela mianowanego po odbyciu stażu w wymiarze 9 miesięcy, o którym mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. Zgodnie bowiem z art. 9 b ust. 1 pkt 2 oraz art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia nauczyciela mianowanego jest: ” spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 i ust. 2 i 3 ustawy, ” odbycie stażu trwającego 2 lata i 9 miesięcy, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego ” zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną. W myśl art. 9b ust. 4 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela, nauczycielowi, który spełnia wymienione wyżej warunki w drodze decyzji administracyjnej. Stopień awansu zawodowego nadaje organ prowadzący szkołę. Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie odbyła stażu określonego w art. 9 c ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela, nie spełniała warunków nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Wydany przez Prezydenta Miasta S. akt nadania K. B. stopnia nauczyciela mianowanego należy uznać za wydany z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podnosiła, zarówno w odwołaniu od decyzji, jak i w skardze, iż Dyrektor Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego, w którym była zatrudniona, wyraził zgodę na odbycie przez nią stażu w wymiarze 9 miesięcy, i w związku z tym działała w dobrej wierze i w zaufaniu do treści tej decyzji dyrektora a takie działanie je zdaniem zasługuje na ocenę prawną. Tego stanowiska nie można jednak, zdaniem Sądu, podzielić. Organ administracji państwowej nie może wydawać decyzji niezgodnych z przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydania decyzji, nie może również zwalniać kogokolwiek z obowiązku jego przestrzegania. Obywatele, których prawna i faktyczna sytuacja wobec organów administracji jest zbliżona, mają prawo oczekiwać, iż zostaną wobec nich podjęte decyzje o podobnej, jeśli nie dosłownej treści. Skarżąca tak, jak i inni nauczyciele, kolejne stopnie awansu zawodowego mogą uzyskać tylko na podstawie powszechnie obowiązujących nauczycieli przepisów zawartych w rozdziale 3a Karty Nauczyciela. W tej sytuacji, skoro nie stwierdzono aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ust. 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło