III SA/Wa 865/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych - za pojazd o nr rej. [...] za 2003r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 13 § 1 pkt 3 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z poźn. zm.)- zwana dalej ,,ord. pod. " Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. – zwane dalej ,,SKO" utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2004 r. określającą Z. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2003 r. za pojazd nr rej. [...] w kwocie [...] zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ podatkowy ustalił, że Z. B. w 2003 r. pozostawał właścicielem pojazdu o nr rej [...]. W ocenie organów podatkowych wydzierżawienie ww pojazdu i czasowe wywiezienie go za granicę na Białoruś do Przedsiębiorstwa Zagranicznego [...] nie spowodowało wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. W związku z powyższym organ pierwszej instancji stwierdził, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 19991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. nr 9 poz.31 ze zm.)- zwanej dalej "u.p.o.l. ciążył na właścicielu pojazdu do momentu wyrejestrowania pojazdu, a nie na posiadaczu zależnym. W ocenie organów podatkowych w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło wyrejestrowanie pojazdu. Zdaniem organów podatkowych obu instancji, w rozpoznawanej sprawie, nie ma zastosowania również umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. nr 120 poz.534). Z art. 2 tej umowy wynika, że dotyczy ona w Rzeczypospolitej Polskiej podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku rolnego, zaś w Republice Białoruś podatku od dochodu i zysku osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie organu postanowienia tej umowy nie mają zastosowania do podatku od środków transportowych. Z uwagi na powyższe Prezydent Miasta S. stwierdził, że na Z. B. jako właścicielu przedmiotowego pojazdu ciążył w 2003 obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Od powyższej decyzji Z. B. wniósł odwołanie, w którym zarzucił decyzji rażące naruszenie: - przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego -wynikającej z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady równego traktowania firm i obywateli polskich, według odwołania podatnik został dyskryminowany przez Urząd Miasta Siedlce podczas ustalania prawdy obiektywnej, -zasad wyrażonych w art. 2, art. 6, art. 8-10, art. 28, art. 30, art. 61 art. 75 art. 78-81 i art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego, -art. 72 § 1 pkt 1-3 i art. 74 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, -przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przed wprowadzeniem zmian od 1 stycznia 2003 r., -art. 22 pkt 3 i art. 23 pkt 1 , art. 24 pkt 1 i 2, art. 25 pkt 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku. Mając powyższe uchybienia na uwadze, Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w tym zakresie. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że środki transportu stanowią majątek podatnika. Wywieziony z Polski pojazd na okres czasowego użytkowania został zarejestrowany na firmę białoruską, posiada rejestrację białoruską, a zarząd firmy ma siedzibę w Brześciu. Podatek od środków transportu opłacony został na Białorusi. W ocenie skarżącego powyższe fakty skłaniają do postawienia tezy, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu SKO w pełni podtrzymało argumentację organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2004 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa, a w szczególności : 1. art. 207 i art. 21 oraz art. 71§ 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r., Nr 137, poz. 926 ze. zm.), 2. art. 22 umowy międzynarodowej pomiędzy Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Mińsku w dniu 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534) w związku z art. 87 ust. 1 i art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz.483). We wniesionej skardze skarżący powtórzył w większości argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta S. Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje, Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że decyzja wydana została bez naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zauważa, że zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.o.l. obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciążył w 2003 r. na osobach fizycznych i prawnych, będących właścicielami środków transportowych. W wypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciążył na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności- art. 9 ust. 3 u.p.o.l. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty- art. 9 ust. 4 u.p.o.l. Natomiast obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany - art. 9 ust. 5 u.p.o.l. Z powyższego wynika, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych związany jest przede wszystkim z własnością środka transportowego, a ustawa podatkowa szczegółowo określa początek i koniec obowiązku podatkowego w tym podatku. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych ustawa wiązała w 2003 r. wprost z wyrejestrowaniem. W tej kwestii organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że nie było decyzji w sprawie wyrejestrowania pojazdu. W związku z czym nie nastąpiły zdarzenia, które zwalniałyby skarżącego z obowiązku zapłaty podatku od środków transportowych. Odnośnie ustalenia czy w przedmiotowej sprawie można było zastosować umowę zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. nr 120 poz.534), Sąd nie podziela stanowiska organów podatkowych w kwestii braku zastosowania cytowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Białoruś. Zgodnie z art. 22 ust 3 cyt. umowy majątek, który stanowią środki transportu drogowego podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa. Miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa będącego właścicielem pojazdów (PTH [...] - Z. B.) znajduje się na terytorium RP a zatem podatek od środków transportowych powinien być, w ocenie Sądu, płacony w Polsce. Sąd zauważa ponadto, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty może toczyć się samodzielnie tylko wówczas, gdy nie toczy się postępowanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 3 ord. pod. Dlatego w wypadku, gdy przed zakończeniem postępowania o stwierdzenie nadpłaty organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe dotyczące tego samego podatku, w którym stwierdzenia nadpłaty żądał podatnik, wszczęte na żądanie podatnika postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty staje się bezprzedmiotowe. Zakres tego postępowania zostaje w całości objęty zakresem postępowania podatkowego wszczętego z urzędu, obejmującego obliczenie przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego i stwierdzenie nadpłaty lub określenie wysokości zaległości podatkowej. Ze względu na powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i tym samym skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), podlegała oddaleniu.