III SA/Lu 712/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca w dniu 15 listopada 2004 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy wypłaty odprawy mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie zaskarżone zostało stanowisko Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sprawie odmowy przyznania odprawy mieszkaniowej. Prawo to jest uregulowane w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., nr 74 poz. 676 z późn. zm.). Zgodnie z art. 47 § 2 cyt. ustawy - Odprawę mieszkaniową wypłaca się na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału regionalnego Agencji a osobą uprawnioną zwalniającą kwaterę. Cywilno-prawny tryb powstania tego prawa (zawarcie umowy) oraz brak elementów właściwych regulacjom administracyjno-prawnym, w tym stosunku podległości, wskazuje na właściwość sądów powszechnych w zakresie rozpoznawania sporów związanych z realizacją uprawnienia, którego domaga się skarżący. Sprawa, której przedmiotem jest wynik roszczenie cywilno-prawne nie należy do kognicji sądu administracyjnego, wobec czego sąd ten nie może go merytorycznie rozpoznać. Stanowisko podobne zawarł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 lipca 2001 r. sygn. akt I SAB 119/01 LEX nr 77680, gdzie biorąc pod uwagę, że ekwiwalent pieniężny w myśl art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wypłaca się na podstawie umowy, uznał, że jest to sprawa cywilna, do której w myśl art. 1 i 2 § 1 kpc powołane są sądy powszechne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy, sąd orzekł jak w postanowieniu.