I OZ 803/05

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zbigniewa L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2005 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie z wniosku Zbigniewa L. o ukaranie Ministra Sprawiedliwości grzywną w sprawie o II SAB/Wa 275/04 postanawia - oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005 r. odrzucił zażalenie Zbigniewa L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2004 r., II SA/Wa 2040/04, o odrzuceniu wniosku Zbigniewa L. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Sprawiedliwości. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, iż powołane postanowienie z dnia 21 grudnia 2004 r. zakończyło postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny i zgodnie z art. 173 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, podlegało zaskarżeniu wyłącznie poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. Wbrew treści doręczonego skarżącemu pouczenia wniósł on zażalenie, a więc środek zaskarżenia, który mu nie przysługiwał. Z tych względów zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na mocy art. 178 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie skarżący Zbigniew L. złożył zażalenie z wnioskiem o jego uchylenie jako wadliwego. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż jego zdaniem pouczenie sądu, iż na postanowienie odrzucające wniosek o wymierzenie grzywny przysługuje skarga kasacyjna było błędne, gdyż w sprawie ma zastosowanie art. 194 par. 1 pkt 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który w sprawie o ukaranie grzywną przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ do postępowania toczącego się wskutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 183 par. 1 tej ustawy sąd rozpoznaje sprawę w granicach zażalenia, biorąc jednak pod uwagę z urzędu przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 par. 2 ustawy. Rozpatrując zażalenie na postanowienie sądu z dnia 19 kwietnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zażalenie to nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w sprawie o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 par. 1 cytowanej ustawy jest odrębnym postępowaniem, wszczynanym na wniosek skarżącego w przypadku nie zastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy, oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Rozstrzygnięcie w tej sprawie następuje w formie postanowienia kończącego postępowanie, od którego w myśl art. 173 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje skarga kasacyjna. Wniesienie przez skarżącego zażalenia na postanowienie kończące postępowanie w sprawie skutkowało jego odrzuceniem. Powołanie się w zażaleniu na przepis art. 194 par. 1 pkt 10 tej ustawy jako stanowiący podstawę do wniesienia zażalenia, nie jest trafne, bowiem przepis ten ma zastosowanie w przypadku grzywny wymierzanej na podstawie art. 112 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przewiduje on wymierzenie organowi grzywny w toku postępowania, gdy organ uchyla się od zastosowania się do postanowienia sądu. To postanowienie nie kończy postępowania w sprawie i dlatego przysługuje na nie zażalenie. Wobec wyraźnego wskazania przez skarżącego podstawy prawnej środka odwoławczego sąd nie był uprawniony do przyjęcia, iż w istocie ma do czynienia ze skargą kasacyjną, a błędne nazwanie jej "zażaleniem" było jedynie wynikiem pomyłki. Należy podkreślić, że dokonanie takiego założenia przez sąd musiałoby skutkować odrzuceniem skargi kasacyjnej z uwagi na niedochowanie wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, albowiem jeżeli skargę kasacyjną sporządził podmiot nieuprawniony to Wojewódzki Sąd Administracyjny winien ja odrzucić. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w postanowieniu.