I SAB/Wa 125/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego oddala skargę I SAB/Wa 125/04 UZASADNIENIE A. P. złożył skargę, w której wnosił o zobowiązanie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej do wydania decyzji w sprawie przydzielenia skarżącemu lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej odmówił mu przydzielenia lokalu mieszkalnego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2001 r. Wyżej wymienione decyzje zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2003 r. (sygn. akt I SA 2957/01). W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o przydzielenie lokalu mieszkalnego winien być ponownie rozpatrzony przez organ na podstawie aktualnego stanu prawnego. Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący został wezwany przez organ do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie lokalu, o którego przydzielenie występuje. Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący poinformował organ, że wezwanie z dnia 22 grudnia 2003 r. jest sprzeczne z treścią art. 64 § 2 kpa, sprzeczne z przepisami ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater oraz norm powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej i członkom ich rodzin (Dz. U. Nr 35, poz. 304). Pismem z dnia 22 stycznia 2004 r. organ poinformował skarżącego, że pozostawia sprawę bez rozpoznania. W dniu 14 maja 2004 r. skarżący na zasadzie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w drodze wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej podał, że wniosek o przydział lokalu mieszkalnego składany przez A. P. w sytuacji, gdy organ nie dysponował żadnym wolnym lokalem do zadysponowania, Centralny Zarząd Służby Więziennej pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na brak skonkretyzowania żądania. W lutym oraz w maju 2004 r. Centralny Zarząd Służby Więziennej uzyskał dwa wolne lokale, które przydzielił innym funkcjonariuszom Centralnego Zarządu. A. P. odwołał się od tych decyzji. Obecnie Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. na skutek odwołania A. P. uchylił jedną z tych decyzji, natomiast odwołanie A. P. od drugiej decyzji jest aktualnie rozpatrywane przez Ministra Sprawiedliwości. W związku z toczącymi się postępowaniami w sprawie przedmiotowych przydziałów nie można się zgodzić z twierdzeniem skarżącego o bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Ponadto w dniu [...] lipca 2004 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej wydał decyzję adresowaną bezpośrednio do A. P., odmawiającą przyznania mu wnioskowanych lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie mogła być uwzględniona. Sąd administracyjny jest władny zobowiązać organ administracji publicznej do wydania określonego aktu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego wydanie jest obligatoryjną konsekwencją zakończenia postępowania administracyjnego. Postępowanie z wniosku A. P. z dnia 22 czerwca 2001 r. i 18 lipca 2001 r. o przydział lokalu mieszkalnego zakończone zostało na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, o czym skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 22 stycznia 2004 r., a więc przed wniesieniem skargi na bezczynność. Sąd w niniejszej sprawie, ze skargi na bezczynność organu nie jest władny oceniać zgodności z prawem postępowania w sprawie z wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Stwierdzić jednak należy, że uprawnienie funkcjonariusza, do otrzymania lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej może być zrealizowane również w formie zastępczej poprzez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu, zaś w przypadku braku możliwości przyznania lokalu przyznaje się równoważnik pieniężny za brak mieszkania, zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.). Skarżący A. P. na rozprawie przed sądem oświadczył, że pobiera równoważnik za brak lokalu. W tej sytuacji sąd nie dopatrzył się bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.