II SA/Po 2803/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2004r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] września 2002r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżącego B. M. kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ St.Małek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. na podstawie przepisu art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie rozbudowy domu mieszkalnego o sklep, warsztatu samochodowego i sposobie użytkowania piętra budynku mieszkalnego przez A. M. na działce w miejscowości D. . Ustalono, że rozbudowana część budynku znajduje się w odległości 4,76m od granicy działki. Rozbudowa była prowadzona w oparciu o decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] sierpnia 1998r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. Warsztat został wybudowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem, a aktualnie w budynku mieszkalnym inwestor nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Podkreślono, iż zebrany materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie realizacji obiektu zgodnie z jego projektem, gdyż nie wykonano pomiarów wykonanej dobudowy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] września 2002r. umorzył postępowanie (art. 105 § 1 kpa) w sprawie rozbudowy domu mieszkalnego o sklep i warsztat konserwacji samochodów. Ustalono, iż według pomiarów geodezyjnych odległość przybudówki od granicy działki wynosi 4,20m. Budynek warsztatowy (konserwacja samochodów) został wybudowany zgodnie z decyzja o pozwoleniu z [...]czerwca 1998r. na granicy działki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżona decyzją (art. 138 § 1 pkt 1 kpa), po rozpatrzeniu odwołania B. M. (właściciela sąsiedniej działki) utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy uznał, iż kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem. B. M. nie zakwestionował bowiem ustalonej w protokole oględzin odległości, a dokonane pomiary nie potwierdzają, iż budynek został wybudowany w odległości 3,10m lub mniejszej od granicy działki. Sporny obiekt wybudowany został zgodnie z udzielonym pozwoleniem. B. M. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił, iż pozwolenie na rozbudowę spornego budynku udzielone zostało już po zrealizowaniu inwestycji. Obiekt, którego ściana od strony granicy posiada otwory okienne i drzwiowy, usytuowana jest w odległości 3,24m, co potwierdza załączony plan zagospodarowania działki. Zdaniem skarżącego jest to samowola budowlana, która podlega przepisowi art. 48 prawa budowlanego. W piśmie z [...] grudnia 2002r. skarżący podkreśla, że sporna odległość od granicy działki wynosi 3,12m. Odległość ta uwzględnia granicę ustaloną przez biegłego sądowego w dniu [...] listopada 2002r. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kierownik Urzędu Rejonowego w G. decyzją z dnia [...] sierpnia 1998r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. M. pozwolenia na budowę polegająca na rozbudowie budynku mieszkalnego o część handlową (sklep) na działce w miejscowości D.. Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek pisma skarżącego, który zarzucił między innymi, iż obiekt ze ścianą z otworami okiennymi znajduje się w odległości 3 metrów od granicy z jego działką. W sprawie istotne jest zatem ustalenie, czy rozbudowa dokonana została zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem. Zaskarżone decyzje nie zawierają jednak żadnych ustaleń wynikających z zatwierdzonego projektu budowlanego, a odnoszących się do usytuowania zamierzonej rozbudowy i zachowania odległości, o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 15 poz. 140 z 1999r.) brak tych ustaleń nie pozwala na ocenę, czy inwestor dokonał odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z przepisem § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia – dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi należy zachować odległość co najmniej 4 metrów zabudowy od granicy z sąsiednią działką. Organ odwoławczy na podstawie dokonanych w trakcie oględzin pomiarów ustalił, iż rozbudowany obiekt znajduje się w odległości 4,20m od granicy. Według skarżącego odległość ta wynosi 3,10m (protokół oględzin k-59 akt I instancji). Nie została jednak wyjaśniona przyczyna zaistnienia tak istotnej różnicy (około 1 metra) w obliczeniu odległości ściany budynku od granicy działki. W szczególności nie jest wiadome, czy przebieg granicy jest bezsporny, czy też jak sugeruje skarżący (odwołanie z [...] września 2002r.) pomiaru odległości dokonano bez odkopania kamieni granicznych. Zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdzenie, iż skarżący nie zakwestionował ustalonej odległości (4,20m) budzi wątpliwości, skoro w powołanym protokole oględzin odnotowano, iż według skarżącego sporna odległość wynosi 3,10m. Taką odległość też ujawniono w załączniku do protokołu, przedstawiającym graficzne usytuowanie obiektu. Wobec braku dostatecznych wyjaśnień stanu faktycznego (art. 7 kpa) we wskazanym zakresie orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 20012r. Nr 153 poz. 1271), jak w sentencji wyroku. Jeżeli chodzi o pozostałe zarzuty skargi, to organ odwoławczy słusznie stwierdził, iż nie zasługiwały na uwzględnienie. Brak jest bowiem podstaw prawnych do kwestionowania w niniejszym postępowaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia, skoro jest to decyzja ostateczna w rozumieniu przepisu art. 16 § 1 kpa. Decyzje takie mogą być wzruszone jedynie przypadku wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, o którym mowa w kodeksie postępowania administracyjnego (np. art. 145, art. 156 kpa). Rozpoznając ponownie sprawę należy umożliwić stronom wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów (art. 10 § 1 kpa). W aktach sprawy brak jest bowiem adnotacji o przyczynach odstąpienia od zasady określonej w powołanym przepisie. Z tych powodów, na podstawie wskazanych przepisów oraz przepisu art. 200 ustawy o postępowaniu przesądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ B.Drzazga /-/ A.Zieliński /-/ St.Małek MarK