I SA/Ol 436/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na czynności poborcy skarbowego w postępowaniu egzekucyjnym świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 02 listopada 2004r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga K. Z. skierowana za pośrednictwem Prezydenta Miasta, w której wskazano na naruszenie prawa poprzez zatajenie przez wymieniony organ decyzji podatkowych dotyczących ewentualnych zobowiązań określonych w tytułach wykonawczych na podstawie których dokonano zajęcia samochodu marki "A", stanowiącego własność podmiotu gospodarczego Skarżącej. Pismem z dnia 16 listopada br. Wojewódzki Sąd Administracyjny wobec stwierdzenia braków formalnych skargi wezwał K. Z. do ich usunięcia w terminie 7 dni poprzez sprecyzowanie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz sprecyzowanie, czy skarga z 14 października br. dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta w zakresie prowadzonej egzekucji administracyjnej, ewentualnie, czy i jakiej decyzji ostatecznej (wydanej w II instancji) dotyczy skarga. Odpowiadając na wezwanie Skarżąca ponowiła zgłoszone wcześniej zarzuty podnosząc, iż skarga dotyczy bezczynności Prezydenta w ujawnieniu tytułów wykonawczych. Nie wskazała jednakże rozstrzygnięcia organu, którego mogłaby dotyczyć skarga. W dniu 08 grudnia 2004r. Urząd Miejski na wezwanie tut. Sądu z 30 listopada br. przesłał akta sprawy pozostające w związku z wniesioną przez K. Z. do Sądu skargą informując, iż w dalszym ciągu toczy się postępowanie administracyjne ze skargi K. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25.10.2004r. w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej postanowieniem SKO z dnia 30 sierpnia 2004r. odmawiającym uwzględnienia skargi K. Z. na czynności poborcy skarbowego. Z analizy nadesłanych akt wynika natomiast, iż Urząd Miejski prowadzi postępowanie egzekucyjne w związku z niewykonaniem przez Z. i K. Z. obowiązku zapłaty podatku od środków transportowych za lata 1994-1997. W toku tego postępowania, w dniu 29.01.2004r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia ruchomości w postaci samochodu osobowego marki "A- o nr rej. "[...]", na podstawie szeregu tytułów wykonawczych wystawionych zarówno na Z. Z., jak i K. Z. oraz na oboje małżonków. W związku z postępowaniem wykonawczym dotyczącym przedmiotowego zajęcia K. Z. złożyła pisma zawierające zarzuty dotyczące prowadzonych czynności egzekucyjnych i bezczynności organu polegającej na nie przedstawieniu Jej i nie doręczeniu żadnych dokumentów w tym decyzji podatkowych i tytułów wykonawczych stanowiących podstawę podjętych działań. Te same zarzuty K. Z. ponowiła w złożonej do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze. Odnosząc się do podniesionych przez Stronę zarzutów dotyczących bezczynności organu zwrócić należy uwagę, iż o bezczynności takiej można mówić wtedy gdy organ w określonym przez ustawę terminie nie podejmuje czynności, do których jest prawnie zobowiązany. Oznacza to, iż skarga na bezczynność służy jeżeli organ nie wydaje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności o jakiej mowa w art.3 § 2 pkt 1-4 w zw. z pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., do których wydania jest zobowiązany w określonym toczącym się postępowaniu orzeczniczym. Skargą do Sądu nie jest zaś objęte nie doręczenie tytułów wykonawczych bądź decyzji podatkowych. Są to bowiem czynności materialno-techniczne, które nie przyznają bądź stwierdzają lub uznają uprawnienia czy obowiązku. Fakt doręczenia ma jedynie ten skutek, że od daty złożenia skargi na czynności egzekucyjne, bądź doręczenia decyzji biegnie dla strony termin do wniesienia zażalenia lub odwołania. Skoro więc doręczenie decyzji podatkowej bądź tytułu wykonawczego nie jest czynnością o której mowa w cyt. wyżej art.3 § 2 pkt 1-4 ustawy, to nie wykonanie takiej czynności przez organ nie jest bezczynnością w rozumieniu art.3 § 2 pkt 8 tej ustawy. Prezydentowi Miasta nie można więc postawić takiego zarzutu, czego domagała się Skarżąca. Podnieść również należy, iż zgodnie z art.52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Prawa Obywatelskich. Stosownie do § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak wskazano wcześniej w złożonej do tut. Sądu skardze K. Z. pomimo wezwania nie wskazała, czy i jakiej decyzji ostatecznej dotyczy ta skarga. Z nadesłanych akt wynika natomiast, iż nadal prowadzone jest postępowanie w sprawie w której SKO wydało w dniu 30.08.2004r. postanowienie odmawiające K. Z. uwzględnienia skargi na czynności poborcy skarbowego polegające na zajęciu w dniu 29.01.2004r. samochodu marki "A", w związku z wnioskiem Strony o ponowne rozpatrzenie tej sprawy. Postanowieniem z dnia 25 października 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odroczyło rozpatrzenie wymienionego wniosku do czasu sprecyzowania przez K. Z. żądania z dnia 30.01.2004r. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż wniesienie przez K. Z. wymienionej wyżej skargi jest niedopuszczalne w świetle powołanych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.