II OSK 167/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. S. i B. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004r., sygn. akt IV SA/Wa 53-54/04 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S. S. i B. C. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2003r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe ze skargi S. S. i B. C. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...].12.2003 r. w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozstrzygnięcie swoje Sąd uzasadnił tym, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 6. 10. 2004 r. pełnomocnik inwestora zgłosił propozycję ugodowego zakończenia sprawy, na co skarżący S. S. wyraził zgodę. W tej sytuacji Sąd I instancji udzielił stronie skarżącej 30 - dniowego terminu na zajęcie stanowiska, czy wobec propozycji ugody skargę cofa, czy też nadal popiera. Pełnomocnik S. S. załączając do wniosku z dnia 1.12.2004 r. ugodę zawartą miedzy stronami wystąpił o wyznaczenie terminu rozprawy "dla sprecyzowania warunków ugody tak, by mogła ona stanowić tytuł wykonawczy". W punkcie 6 przedłożonej ugody zawarto stwierdzenie, że skarżący wycofują skargę w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na mocy art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie sądowe. Od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wnieśli S. S. i B. C. We wniesionej skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jako uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy przez błędne przyjęcie, że skarżący cofnęli skargę i w konsekwencji umorzenie postępowania. Z tego powodu wnoszono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę. Stosownie do art. 60 ustawy o ppsa skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd. Jak wynika z zawartej w art. 60 ustawy o ppsa regulacji sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Warunkiem umorzenia postępowania sądowego jest złożenie przez podmiot składający skargę, bądź też pełnomocnika działającego w imieniu tegoż podmiotu, oświadczenia o cofnięciu skargi. Czynność ta jako czynność procesowa strony zmierzająca do zakończenia procesu nie może być uzależniona od warunku, który czyniłby samo zakończenie postępowania sądowego niepewnym. Cofnięcie skargi musi być więc jednoznaczne. Oświadczenie o cofnięciu skargi pod warunkiem " sprecyzowania warunków ugody tak, by mogła stanowić tytuł wykonawczy", tak jak wniósł o to pełnomocnik skarżącego nie jest w istocie takim cofnięciem, lecz tylko zapowiedzią dokonania tego ewentualnie w przyszłości. Za cofnięcie skargi mogło być uznane tylko oświadczenie skierowane do Sądu przez skarżących. Do złożenia takiego oświadczenia jednakże nie doszło, gdyż nie można w tym przedmiocie uznać za wystarczające złożenie oświadczenia zawartego w ugodzie pozasądowej. Oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi nie może budzić wątpliwości co do swej treści i winno być ono skierowane do Sądu, aby możliwe było dokonanie oceny tegoż oświadczenia pod kątem jego skuteczności procesowej, a więc czy zawarte w przepisie art. 60 ustawy o ppsa dyspozycje zostały spełnione. Sąd I instancji przyjmując w oparciu o przedłożoną w przedmiotowej sprawie ugodę pozasądową, że nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi, wydał orzeczenie przedwczesne i nieadekwatne do prawidłowej oceny czynności procesowej stron. Z uwagi na brak podstaw do umorzenia postępowania, na mocy art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 ustawy o ppsa Naczelny Sąd Administracyjny postanowił orzec jak w sentencji.