II OSK 429/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz, Sędziowie NSA Jerzy Bujko, Małgorzata Stahl (spr. ), Protokolant Wiesława Koślińska, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia [...] w [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2004 r. sygn. akt VII SA/Wa 400/04 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. (sygn.7/IV SA 5273/03), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę – odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd powołał znowelizowany ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003 r., Nr 80, poz.718 ze zm.) przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i wyjaśnił, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 28 ust.3 Prawa budowlanego w postępowaniu tym nie stosuje się przepisu art. 31 k.p.a. Skoro zatem organizacja społeczna w sprawach pozwolenia na budowę nie może występować w charakterze strony postępowania to wniesienie skargi było niedopuszczalne. Pełnomocnik Stowarzyszenia [...] zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisu art.7 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw oraz naruszenie przepisu art. 28 § 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez jego błędną interpretację oraz niewłaściwe zastosowanie, co wyraża się w tym że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w przedmiotowej normie prawnej. W uzasadnieniu pełnomocnik przedstawił przebieg postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. Powołał przepis art. 7 ust.1 ustawy zmieniającej w myśl którego "do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe". Ustawa ta weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. a postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte na długo przed wejściem w życie wskazanej nowelizacji. Wniosek inwestora E. S.A. w sprawie decyzji zamiennej od decyzji z dnia 24 marca 2000 r.([...]) złożony został w dniu 28 sierpnia 2002 r. (Stowarzyszenie brało udział także w postępowaniu dotyczącym tej pierwszej decyzji) a decyzja ostateczna została wydana dopiero w dniu [...]. Tym samym, w dacie wejścia w życie ustawy która zmieniła art.28 Prawa budowlanego, postępowanie w sprawie nie było zakończone decyzją ostateczną i Sąd nie mógł odrzucić skargi na podstawie art.28 ust.3 tej ustawy, bo nie miał on w sprawie zastosowania( Stowarzyszenie dwukrotnie składało wniosek o dopuszczenie go do postępowania). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik podniósł także, że składając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony Stowarzyszenie powoływało się nie tylko na przepis art. 31 k.p.a. ale także na art. 33 ust.1 oraz 3 pkt 16 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska z uwagi na to, ze planowane przedsięwzięcie należy do tych, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko i objętych obowiązkiem sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na skargę kasacyjną E. S.A. wnosiło o jej oddalenie. W odpowiedzi na tę odpowiedź pełnomocnik skarżących podtrzymał stanowisko zajęte w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z przebiegu postępowania w sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem i daty wydania zaskarżonej decyzji ostatecznej wynika, że w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz.718) postępowanie w sprawie nie było zakończone. Tym samym, zgodnie z przepisem art. 7 ust.1 tej ustawy stanowiącym, że do spraw wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną, w sprawie miały zastosowanie przepisy dotychczasowe a zatem w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji. Tej kwestii Sąd nie rozważał, powołując się wyłącznie na brzmienie art. 28 ust.3 Prawa budowlanego a w tej sytuacji poczynione ustalenia były przedwczesne. Podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumenty dotyczące istnienia podstawy prawnej udziału organizacji ekologicznych w postępowaniu budowlanym w oparciu o przepisy Prawa ochrony środowiska, nie były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważane w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem i mogą być podniesione przez skarżącego w ponownie prowadzonym przez ten Sąd postępowaniu. Zważywszy zatem, że zarzuty skargi kasacyjnej były uzasadnione, na podstawie art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.