III SA/Wa 1779/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-12-15
Skład orzekający: Małgorzata Długosz-Szyjko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność Ministra Finansów dotyczącą ustalenia wysokości części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r. została wniesiona po terminie?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę Gminy Miejskiej K. na czynność Ministra Finansów dotyczącą ustalenia wysokości części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r., uznając ją za wniesioną po terminie. Skarga została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2004 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upłynął 30 dni od doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które miało miejsce przed 17 czerwca 2004 r.Stan faktyczny
Gmina Miejska K. zakwestionowała sposób ustalenia przez Ministra Finansów wysokości części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r., domagając się jej zwiększenia ze względu na status gminy górniczej. Po wymianie korespondencji i wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej K. na czynności Ministra Finansów w przedmiocie ustalenia wysokości części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r. postanawia - odrzucić skargę -
Zaskarżone pismo Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] jest odpowiedzią na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...], wzywające do uregulowania kwoty [...] zł wraz z należnymi odsetkami z tytułu należnych Miastu K. [...] rat części równoważącej subwencji ogólnej.
Pismem z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] Minister Finansów przekazał Wójtom Gmin, Burmistrzom Miast i Gmin, Burmistrzom Miast oraz Prezydentom Miast informację o wynikających z ustawy budżetowej na rok 2004 rocznych kwotach poszczególnych części subwencji ogólnych (z wyjątkiem części rekompensującej subwencji ogólnej) oraz o wysokości rocznych wpłat gmin, ustalonych według zasad określonych w powoływanej ustawie. Uzupełnieniem tegoż pisma, które miało jedynie charakter informacyjno - szacunkowy, był załącznik dla Prezydenta Miasta K..
W piśmie z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...], skierowanym do Ministra Finansów, Prezydent Miasta K. zażądał podwyższenia części równoważącej subwencji ogólnej, gdyż uznał, iż Gmina K. otrzymała kwotę zaniżoną. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż różnica w powyższej kwocie wynika z przyjęcia przez Ministerstwo Finansów udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych na poziomie [...]%, natomiast K. jako gmina górnicza w 2002 r. otrzymała udział w wysokości [...]%. W związku z powyższym Gmina Miejska K. wniosła o przekazanie jej zwiększonej o [...] zł części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r.
W odpowiedzi na pismo z dnia [...] marca 2004 r. Minister Finansów stwierdził, iż część równoważąca subwencji ogólnej dla gmin została wyliczona w sposób prawidłowy, według zasad określonych w ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 203, poz. 1966) - dalej u.d.j.s.t. Gminy górnicze zostały poinformowane prawidłowo, zarówno na etapie projektowanych jak i ostatecznych kwot subwencji i nie ma podstaw prawnych do zwiększenia Miastu K. części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] Prezydent Miasta K., powołując się na art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego wezwał Ministra Finansów do zapłaty kwoty [...] zł wraz z należnymi odsetkami z tytułu nieprzekazania w terminie [...] rat należnej Gminie Miejskiej K. subwencji równoważącej. W uzasadnieniu wezwania podniesiono, iż Gmina K. uzyskała i posiadała w 2002 r. status gminy górniczej na mocy przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2001 r. w sprawie wykazu gmin górniczych (Dz. U. z 2001r, nr 16, poz. 170). Zdaniem Strony okoliczność, iż art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 -2003 (pierwotnie noszącej nazwę "ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 - 2000") utracił moc obowiązującą od dnia 1 stycznia 2003 r. nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia prawidłowej wysokości części równoważącej subwencji ogólnej, ponieważ art. 76 ust. 2 u.d.j.s.t. nakazuje przez dochody bazowe rozumieć między innymi udział we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych we wpływach wykazany w "sprawozdaniach i wnioskach sporządzonych za 2002 r. na podstawie odrębnych przepisów oraz informacjach sporządzonych za 2002 r. przez właściwych dysponentów".
Zaskarżonym pismem z dnia [...] lipca 2004 r. Minister Finansów stwierdził, że ustalenie części równoważącej subwencji ogólnej dokonane przez niego stanowi czynność z zakresu administracji publicznej stwierdzającą uprawnienie do otrzymania określonej rocznej kwoty części subwencji ogólnej. W ocenie organu jest to czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega kontroli sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Minister Finansów podniósł, iż dokonał poprawnych wyliczeń części równoważącej subwencji ogólnej opierając się na danych zawartych w informacjach sporządzonych przez dysponenta środków budżetowych przekazywanych do gmin, czyli na informacjach sporządzonych w kierowanym przez siebie resorcie. Brzmienie art. 76 ust. 4 u.d.j.s.t. nie zezwala Ministrowi Finansów na korzystanie z innych źródeł informacji jak tylko ze sprawozdań.
Gmina Miejska K. nie zgodziła się z argumentacją Ministra Finansów i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż Minister Finansów nieprawidłowo ustalił udział Gminy K. w podatku dochodowym na rok 2002 określając go na poziomie [...]%. Za niedopuszczalną Skarżąca uznała zarówno argumentację - wskazującą na incydentalny charakter przepisu o podwyższeniu wskaźnika udziału gminy podatku dochodowym od osób fizycznych - jak również zakwestionowanie danych przyjętych do ustalenia dochodów bazowych zawartych w sprawozdaniach gminy w oparciu o zarzut braku wystarczającej szczegółowości. W ocenie Skarżącej sprawozdania te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz. U. Nr 24, poz. 279), więc mogły zostać przyjęte do ustalenia dochodów bazowych. Ponadto - zdaniem Skarżącej - organ dopuścił się dowolnego stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności Ministra Finansów polegającej na ustaleniu części równoważącej subwencji ogólnej na rok 2004 bez uwzględnienia zwiększonego udziału gminy (jako gminy górniczej) w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do zobowiązania organu do przekazania na rzecz gminy spornej kwoty subwencji.
Odpowiadając na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a. kontroli sądowej podlegają także inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 203, poz. 1966) - dalej u.d.j.s.t. na podstawie, której jest przekazywana gminom część równoważąca subwencji ogólnej, nie przewiduje środka zaskarżenia w odniesieniu do ustalenia wysokości części subwencji ogólnej.
Art. 52 § 3 p.p.s.a stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Na podstawie akt sprawy Sąd stwierdził, że Gmina K. dowiedziała się o ostatecznych kwotach subwencji ogólnej, o wpłatach do budżetu państwa i planowanych wpływach z udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych z pisma Ministra Finansów nr [...], które otrzymała w dniu [...] lutego 2004 r.
Pismem z dnia [...] marca 2004 r., mieszcząc się w terminie 14 - dniowym, Gmina K. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Minister Finansów pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a, w przypadkach określonych art. 52 § 3 p.p.s.a, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W aktach sprawy brak wprawdzie pocztowego dowodu doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], jednakże z zawartego w aktach sprawy pisma strony z dnia [...] czerwca 2004r. [...] wynika, iż Gmina pismo to otrzymała przed tą datą.
Zdaniem Sądu, fakt prowadzenia dalszej korespondencji w tej sprawie przez Skarżącą Gminę po uzyskaniu odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie miał wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi na czynność -ustalenia wysokości przysługującej Gminie K. części równoważącej subwencji ogólnej na rok 2004 - o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżąca Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] sierpnia 2004 r. (data stempla pocztowego), a wiec nastąpiło to ze znacznym uchybieniem przepisanego prawem terminu.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło