III SAB/Łd 1/05

PostanowienieWSA w Łodzi2005-01-28

Skład orzekający: Sędzia NSA Janusz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, w szczególności nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest możliwe dopiero po wyczerpaniu tych środków, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej A w Z. złożył skargę na bezczynność Wojewody w sprawie wpisania zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego trybu zażalenia do organu wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.) oraz konieczność uzupełnienia braków formalnych wniosku. Skarżący nie uzupełnił wniosku, w związku z czym został on pozostawiony bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej A w Z. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie bezczynności w sprawie o wpis zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej postanowił: odrzucić skargę. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej A w Z. wniósł [...] skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie załatwienia wniosku NZOZ A z dnia [...] dotyczącego wpisania zmian w rejestrze zakładów opieki zdrowotnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie bądź alternatywnie – o oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ administracyjny wyjaśnił, iż skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. tj. nie złożył przewidzianego w tym przepisie zażalenia do organu wyższego stopnia, co skutkuje odrzuceniem skargi. Ponadto wskazał, że do rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest uzupełnienie braków formalnych wniosku (opinii organu sanitarnego), do których usunięcia wezwał skarżącego. NZOZ A nie uzupełnił swojego wniosku w wyznaczonym przez Wojewodę terminie wobec czego ww. wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a., wobec czego bezprzedmiotowe jest merytoryczne rozpatrywanie skargi. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżą-cemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, ww. organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 37 § 1 k.p.a., a zatem nie dopełnił wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło