II SA/Gd 2959/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA: Jacek Hyla Sędziowie: as. WSA: Krzysztof Gruszecki (spr.) SO (del.): Mariola Jaroszewska Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2000r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. II SA/Gd 2959/00 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 21 sierpnia 2000r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał W. W. na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U.Nr 89, poz.414 z zm.) rozbiórkę samowolnie wybudowanego domku letniskowego na terenie działki nr [...] w N. oraz zbiornika na ścieki, linii energetycznej i obiektu budowlanego (suchego ustępu) usytuowanych również na ww. działce. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ administracji stwierdził, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K. zatwierdzonym uchwałą nr [...] K. z dnia 22 lutego 1990r. z późn. zm. działka nr [..] stanowi teren upraw rolnych. Właściciel tej nieruchomości nie uzyskał pozwolenia na budowę obiektów objętych postępowaniem, dlatego też zdaniem organu zachodziły przesłanki określone w art.48 Prawa budowlanego zobowiązujące do nakazania rozbiórki obiektu zbudowanego bez pozwolenia. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł W. W. domagając się jej uchylenia stwierdzając, że wybudowany przez niego obiekt to obiekt gospodarczy związany z produkcją rolną i uzupełniający zabudowę w ramach istniejącej działki siedliskowej. Zdaniem odwołującego się tego typu obiekt zgodnie z art.29 Prawa budowlanego nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Rozpoznając powyższe odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 19 października 2000r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że inwestor zobowiązany był do uzyskania pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art.29 ust.1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga jedynie budowa parterowych budynków gospodarczych o określonych parametrach, związanych z produkcją rolną uzupełniających istniejącą zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Przedmiotowy obiekt nie spełnia tych warunków, a zatem zachodziły przesłanki pozwalające nakazać jego rozbiórkę na podstawie art.48 Prawa budowlanego. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. W. wnosząc o jej uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi ponownie podniesiono, iż wybudowany obiekt, zgodnie z postanowieniami art.29 ust.1 Prawa budowlanego, to obiekt gospodarczy związany z produkcją rolną i uzupełniający zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270). W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie bowiem, z postanowieniami art.48 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organu administracji "Właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ". Z zacytowanego przepisu wynika więc jednoznacznie, że organy administracji stwierdzając w ramach prowadzonego postępowania wystąpienie samowoli budowlanej mają obowiązek nakazania rozbiórki tego obiektu. Samowola budowlana występuje zaś we wszystkich tych przypadkach gdy rozpoczęto roboty budowlane bez prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia w przypadku obiektów nie wymagających uzyskania pozwolenia. Jedyne wyjątki od generalnej reguły obowiązku uzyskania pozwolenia wprowadzone zostały w art.29 Prawa budowlanego. Katalog tych wyjątków ma charakter zamknięty i jak wszystkie wyjątki od generalnej reguły nie mogą być one interpretowane w sposób rozszerzający. Skarżący podnosi, że wybudowany przez niego obiekt budowlany jest obiektem gospodarczym związanym z produkcją rolną, którego budowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Dla oceny tego zarzutu niezbędne jest przytoczenie postanowień art.29 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego, który określa, że: 1. Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:, a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, b) płyt do składowania obornika, c) szczelnych zbiorników na gnojówkę lub gnojowicę o pojemności 25 m3, d) obiektów do neutralizacji ścieków o wydajności do 5 m3 na dobę, e) naziemnych silosów na materiały sypkie o pojemności do 30 m3 i wysokości nie większej niż 4,50 m. Z postanowień zacytowanego przepisu wynika, że w każdym przypadku muszą być spełnione łącznie dwa warunki to jest: a) obiekt gospodarczy musi być związany z produkcją rolną, b) uzupełniać zabudowę gospodarczą w ramach istniejącej działki siedliskowej, przy spełnieniu parametrów określonych w tym przepisie. W rozpatrywanym przypadku w trakcie przeprowadzonej wizji lokalnej stwierdzono, że na działce nr [...] w N. zlokalizowany jest domek letniskowy. Okoliczność ta została zakwestionowana dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Nawet jednak gdyby przyjąć teoretyczne założenie, że obiekt ten jest budynkiem gospodarczym związanym z produkcją rolną to i tak nie spełnia on wymagań technicznych, które zwalniałyby go z obowiązku uzyskania pozwolenia. Powinien on być bowiem wzniesiony w ramach istniejącej działki siedliskowej na zasadach określonych w art.29 ust.1 pkt 1 Prawa budowlanego. Działka nr [..] w N., na której zlokalizowane są obiekty stanowiące przedmiot postępowania zgodnie z wypisem z rejestru gruntów stanowi pastwisko trwałe. Nie jest to zatem działka siedliskowa i bez pozwolenia na budowę nie mógł być na niej zbudowany obiekt. Ponadto zgodnie z postanowieniami art.29 ust.1 pkt 1 lit.a powierzchnia zabudowy obiektów na których budowę nie jest wymagane pozwolenie nie może przekraczać 35 m2. W rozpatrywanym przypadku faktem nie kwestionowanym jest to, że wymiary obiektu stanowiącego przedmiot postępowania wynoszą 7,0 m x 6,0 m, a zatem jego powierzchnia znacząco przekracza dozwolone 35 m2. Dlatego też w rozpatrywanym przypadku należało przyjąć, że przedmiotem postępowania nie był obiekt, którego budowa byłaby zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Odnosi się to również do innych obiektów zlokalizowanych na tej nieruchomości. W związku z czym organy nadzoru budowlanego stwierdzając wystąpienie samowoli budowlanej zobowiązane były nakazać ich rozbiórkę na podstawie art.48 Prawa budowlanego. Zwłaszcza, że nie zachodziły również przesłanki określone w art.49 ust.1 Prawa budowlanego zwalniające z obowiązku nakazania rozbiórki jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów w zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania. Obiekt stanowiący przedmiot postępowania został bowiem zlokalizowany na gruntach rolnych, bez względu na upływ czasu powinien podlegać on usunięciu. Uwzględniając zatem wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. IF