III SA/Wa 292/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2004 r., Nr [...] w przedmiocie : odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia - odrzucić skargę - Sygn. akt III SA/Wa 292/05 Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] (karta nr [...] akt administracyjnych) wydanym na podstawie art. 17 § 1, art. 19 § 5, art. 23 § 3a i art. 23 § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) - dalej powoływanej jako u.p.e.a., Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że nie znalazł podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. Organ podniósł, że w świetle zgromadzonej dokumentacji czynności egzekucyjne są całkowicie uzasadnione. Prowadzone postępowanie odwoławcze dotyczy wniosku o umorzenie zaległości w podatku akcyzowym w kwocie 1475 zł, zaś strona nie kwestionowała decyzji wymiarowej wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w dniu [...] sierpnia 2003 r., nr [...]. Zgodziła się zatem z treścią i wysokością określonego podatku. Organ pouczył także stronę, iż na wydane postanowienie, przysługuje jej prawo wniesienia, za jego pośrednictwem, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia podnosząc, że w jej sprawie toczy się jedna sprawa, która ma różne numery. Skarżąca stwierdziła, że jest zalewana pismami, których treść jest wewnętrznie sprzeczna. Według niej organ wydał różnej treści decyzje i opinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z powołanych w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia przepisów - w szczególności art. 23 § 7 u.p.e.a. - oraz akt administracyjnych sprawy - w szczególności uzasadnienia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] (karta nr [...] akt administracyjnych) - wynika, iż zaskarżone przez p. A. B. postanowienie jest wypowiedzią wierzyciela w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem Dyrektor Izby Skarbowej może wstrzymać czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych wyłącznie za zgodą wierzyciela. Z treści zaskarżonego postanowienia można wyprowadzić wniosek, iż Dyrektor Izby Celnej, będący wierzycielem, takiej zgody nie wyraził. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nad działalnością administracji publicznej w sferze egzekucji administracyjnej określa art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. Wedle tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Oznacza to, iż poza zakresem kontroli sądów administracyjnych pozostają wszystkie te postanowienia, na które zażalenie nie służy. Z treści art. 17 § 1 u.p.e.a. wynika, że o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, zajmowane przez wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. W art. 23 § 7 u.p.e.a. ustawodawca nie przewidział prawa do złożenia zażalenia na postanowienie wierzyciela w przedmiocie zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego. Takiego prawa nie przewiduje również Kodeks postępowania administracyjnego. Podzielić wobec tego należy poglądy prezentowane w piśmiennictwie (D. Jankowiak, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Wydawnictwo Unimex, Wrocław 2004, str. 233; D. Dąbek, Zażalenie w egzekucji administracyjnej, [w:] praca zbiorowa pod red. J. Niczyporuka, S. Fundowicza, J. Radwanowicz, Wydawnictwa C.H. Beck i Oficyna Wydawnicza Verba, Warszawa 2004, str. 527 - 529), w których autorzy stwierdzają wprost, że na takie postanowienie zażalenie nie przysługuje (D. Jankowiak) bądź nie wymieniają tego postanowienia w katalogu postanowień, na które zażalenie przysługuje (D. Dąbek). Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż wniesiona przez stronę skarga jest niedopuszczalna, zaś pouczenie organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu było błędne. W przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych strona posiada jedynie uprawnienie do zaskarżenia zażaleniem postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. i potem - ewentualnie - kwestionowania wydanego w II instancji rozstrzygnięcia przed sądem administracyjnym. W tych warunkach, na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 u.p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 u.p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.