IV SA/Wr 17/05

IV SA/Wr 17/05 P O S T A N O W I E N I E. Dnia 24 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2004 r. IV SA/Wr 9/04; postanowił: 1.odrzucić skargę o wznowienie postępowania 2. odrzucić skargę na bezczynność organów sądowych i prokuratury. IV SA/Wr 17/05 2 Uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2004 roku (IV SA/Wr 9/04 odrzucił skargę J. K. na bezczynność organów sądowych i prokuratury. J. K. pismem z dnia [...]roku (data wpływu pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem. Jako podstawę wznowienia wskazał fakt, że w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2004 roku nie doszło do prawidłowego rozpoznania, gdyż nie rozpoznano wszystkich zarzutów skarżącego. Pismem z dnia [...]roku Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do J. K. o wskazanie prawnych podstaw wznowienia postępowania. W odpowiedzi skarżący wskazał, że sprawa wszczęta przez niego stanowi zarówno nowe postępowanie, jak też jest wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazanym postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2004 roku. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany rozpoznać obydwa wnioski. 1. Skarga o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalna. Z treści pisma skarżącego wynika bowiem, że podstawą żądania wznowienia postępowania jest fakt ujawnienia nowych dowodów. Twierdzenie to jednak nie może doprowadzić do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 271, 272 i 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem można w oparciu o zarzut nieważności postępowania, zarzut istnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także w sytuacji, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym, przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, można też żądać wznowienia IV SA/Wr 17/05 3 postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona w tej sprawie nie wskazuje żadnej z prawnie dopuszczalnej podstawy wznowienia postępowania wskazanych w cyt. art. 271, 272 i 273. W szczególności skarżący nie wykazuje aby dowody, na które powołuje się ujawniły się po zakończeniu poprzedniej sprawy, nie wskazuje też, aby z dowodów tych nie mógł uprzednio skorzystać. Niezależnie jednak od powyższego należy podkreślić, że odrzucenie skargi w poprzednim postępowaniu nastąpiło z powodu niedopuszczalności drogi postępowania sądowo- administracyjnego. Nowe dowody, o których mowa w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) winny zatem dotyczyć tych okoliczności, które zadecydowały o poprzednim sposobie załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) jeżeli skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia sąd administracyjny skargę odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. 2. Gdyby stanowisko skarżącego wyrażone w piśmie z dnia [...]roku (data wpływu do Sądu) uznać - zgodnie z jego brzmieniem - za nową skargę na bezczynność organów sądowych i prokuratorskich w sprawach, w których skarżący był strona, względnie zainteresowanym, należałoby uznać, że skarga ta jest niedopuszczalna. Skarżący zarzuca w niej bowiem, że doszło do wydania nieprawidłowych opinii w postępowaniu przed tymi organami. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - sądy administracyjne powołane zostały do kontroli działalności administracji publicznej. Kontrolę tę sprawują przez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, niektóre postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego i IV SA/Wr 17/05 4 egzekucyjnego, rozpatrując skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów administracyjnych. Sądy te nie są zatem właściwe do badania kwestii wynikłych w toku postępowania cywilnego, czy też kaniego. Tym samym nie są również właściwe do badania ewentualnej bezczynności sądów i prokuratur w tych sprawach. W związku z tym ponowną skargę na bezczynność organów sądowych i prokuratorskich należało uznać za niedopuszczalną, zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 6 . ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270). Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.