II SA/Łd 1471/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Zygmunt Zgierski, Sędziowie: NSA: Małgorzata Stahl, Anna Stępień (spr.), Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2002 r. sygn. II SA/Łd 2138/98 w przedmiocie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] dotyczącej nakazu rozbiórki oddala skargę Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2002r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Łd 2138/98 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki utwardzenia działki położonej w B., gm. P., dokonanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W dniu 25 września 2003r. R. K. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej w/w wyrokiem. Uzasadniając swój wniosek powołał się on na zmianę stanu prawnego, dokonaną przez ustawę z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. Nr 80, poz. 718 ), dopuszczającą możliwość, po wykonaniu projektu i uiszczeniu opłaty legalizacyjnej, wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W tej sytuacji egzekwowanie wykonania rozbiórki, zdaniem wnioskodawcy, nie może zasługiwać na ochronę prawną. Wznowienie postępowania przed Sądem jest zaś konieczne z uwagi na treść art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W piśmie z dnia 10 października 2003r. R. K. wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania jest wykrycie środka dowodowego, z którego nie mógł skorzystać w postępowaniu zakończonym w/w wyrokiem, a który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy ( art. 403 § 2 k.p.c.). Dowodem tym jest luźno wpięta do akt administracyjnych karta zawierająca następującą informację: "strona pomimo poinformowania w dniu 15 stycznia 1998r., że ustne zgłoszenie winno być potwierdzone zgłoszeniem pisemnym, wniosku nie zgłosiła". Wnioskodawca podał, iż zauważył ją dopiero w dniu 11 lipca 2003r. w trakcie pobytu w Urzędzie. Powyższy dowód nie był przedmiotem oceny dokonywanej zarówno przez organy administracji, jak i przez Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast z uwagi na to, że k.p.a. przewiduje ustną formę zgłoszenia, jego zdaniem, dotyczy to również zgłoszenia wykonania robót budowlanych, a nie rozpatrywanie tej okoliczności mogło mieć wpływ na wynik orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek o wznowienie postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że wskazana przez R. K. okoliczność nowelizacji ustawy – Prawo budowlane, w tym także art. 48, dokonana ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych ustaw ( Dz.U. Nr 80, poz. 718 ) nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2002r. Są one sprecyzowane w art. 401 – 403 kodeksu postępowania cywilnego, które mają zastosowanie na mocy art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995r. ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ). Na rozprawie poprzedzającej wydanie przez Sąd orzeczenia pełnomocnik skarżącego, w osobie radcy prawnego, poparł skargę, a uczestnik postępowania J. M. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm. ) – w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2, tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004r. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Ustawa ta w art. 270 i nast. zawiera unormowania dotyczące wznowienia postępowania. W artykułach 271- 273 wskazane są przesłanki wznowienia, będące odpowiednikiem regulacji zawartych w art. 401 i 403 kodeksu postępowania cywilnego, które do 31 grudnia 2003r. stosowane były odpowiednio przez Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ). Wśród przesłanek wznowienia wymienionych w art. 271-273 brak jest przesłanki dającej podstawę do wznowienia postępowania na skutek nowelizacji przepisów, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, gdzie w skardze z dnia 25 września 2003r. R. K. jako podstawę wznowienia postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2002r. w sprawie IISA/Łd 2138/98, wskazał nowelizację ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, wprowadzone ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. nr 80, poz. 718 ). Stosownie do treści art. 280 § 1 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, która nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. Jednakże R. K., wezwany przez Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 26 września 2003r. do wskazania przesłanek wznowienia postępowania z art. 401 i 403 kpc, powołał się ponadto w dodatkowo złożonym piśmie z dnia 8 października 2003r., na dowód, z którego - jak twierdzi - nie mógł skorzystać w postępowaniu zakończonym wyrokiem NSA, w postaci "kartki informacyjnej", znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, gdyż jej wcześniej nie zauważył, a w jego ocenie mogła ona mieć wpływ na wynik sprawy. W tym miejscu należy podnieść, iż zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pomijając już kwestię, iż wskazaną wyżej "kartkę informacyjną" o przytoczonej treści, trudno uznać za środek dowodowy mający wpływ na wynik sprawy, to należy podkreślić, iż dowód ten i tak nie spełniałby ustawowej przesłanki z art. 273 § 2 ustawy. Niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych środków dowodowych nie zachodzi bowiem wtedy, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na nie, a tylko na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby ich powołania strona tego nie uczyniła. Z użytego w przepisie zwrotu "wykrycie" wynika, że odnosi się on do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Nie odnosi się natomiast do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko nie dostrzeżonych przez stronę ( por. postanowienia Sądu Najwyższego, zachowujące aktualność w obecnym stanie prawnym: z dnia 15 maja 1968r. sygn. ICO 1/68 – OSNC 1969/2/36 oraz z dnia 10 lutego 1999r. sygn. IICKN 807/98 – LEX nr 78214 ). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga o wznowienie postępowania podlega oddaleniu, o czym orzekł stosownie do treści art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ).