II SA/Gd 897/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.), Protokolant Wioletta Gładczuk, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze [...] z dnia 5 maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 2.04.2003 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. 3 II SN/Gd 897/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia 5 maja 2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18 ust. 10 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania B. Ł. utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 2 kwietnia 2003 r. Nr [...] w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że decyzją [...] z dnia 2 kwietnia 2003 r. Wójt Gminy [...] cofnął B. Ł. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających: do 4,5% alkoholu oraz piwa - Nr [...] z dnia 1 sierpnia 2001 r.; od 4,5% do 18% alkoholu - Nr [...] z dnia 1 sierpnia 2001 r. oraz powyżej 18% alkoholu Nr [...] z dnia 10 kwietnia 2002 r., przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży zlokalizowanym w sklepie w Ch.. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że właściciel placówki sprzedawał napoje alkoholowe osobom nieletnim, co zostało potwierdzone wyrokiem Sądu Rejonowego w L. dnia 12 grudnia 2002 r. (sygn. akt II K 477/02). Od decyzji tej odwołała się w terminie strona podnosząc, że została już ukarana przez Sąd grzywną, a teraz jeszcze odbiera się jej źródło utrzymania, Sąd tymczasem postępowanie warunkowo umorzył. Zdaniem organu odwoławczego zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 1 lit.a ustawy o wychowaniu w trzeźwości zezwolenie na sprzedaż alkoholu cofa się w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności sprzedaży i podawania tych napojów osobom nieletnim. W trakcie postępowania ustalono, że B. Ł. naruszyła zasady sprzedaży napojów alkoholowych sprzedając je osobom nieletnim, co potwierdza wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt II K 477/02. W związku z czym, zdaniem organu odwoławczego, zachodziły przesłanki do cofnięcia zezwolenia. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B. Ł. stwierdzając, że w jej przekonaniu rozstrzygnięcia organów administracji są dla niej krzywdzące. Podniosła również, że cofnięcie zezwolenia odbiera jako przejaw szykan w stosunku do jej osoby, a efektem końcowym takich działań może być zamknięcie sklepu. W odpowiedzi na powyższą skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270). Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z postanowieniami art. 18 ust. 10 pkt 1 lit.a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku nieprzestrzegania zakazu sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom nieletnim, na kredyt lub pod zastaw. Na gruncie tego przepisu może pojawić się wątpliwość, czy podstawą do cofnięcia zezwolenia będzie potwierdzony fakt jednorazowej sprzedaży napojów alkoholowych nieletnim, czy też czynność ta powinna mieć charakter wielokrotny. Rozpatrując ten problem Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "ustawodawca me mógł przewidzieć tak dotkliwej i surowej sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu za jednorazową sprzedaż alkoholu nieletniemu. Byłaby to sankcja nieadekwatna i niewspółmierna do czynu" (wyrok NSA z dnia 7 lipca 1998 r., II SA 714/98, LEX nr 43185). Akceptując ten pogląd należy stwierdzić, że przesłanką do cofnięcia zezwolenia może być jedynie wielokrotne naruszenie postanowień zawartych w zezwoleniu. W rozpatrywanym przypadku w prowadzonym postępowaniu dowodowym organy administracji oparły się na opisanym wyżej wyroku Sądu Rejonowego w L. oraz notatkach służbowych dzielnicowego. Orzeczenie to potwierdziło jednak tylko jednorazowy fakt sprzedaży napojów alkoholowych osobom nieletnim, a z notatek służbowych nie wynikały inne potwierdzone tego typu przypadki. Dlatego też należy stwierdzić, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie stanowił dostatecznych podstaw do cofnięcia zezwolenia. Jak już była o tym mowa wyżej sprzedaż napojów alkoholowych nieletnim powinna mieć charakter wielokrotny albo szczególnie rażący. Okoliczności te nie zostały jednak wykazane, a prowadzone postępowanie miało charakter fragmentaryczny i ograniczało się w zasadzie do stwierdzenia wydania wyroku przez Sąd powszechny. Takie postępowanie organów administracji stanowi istotne naruszenie postanowień art. 7 i 77 K.p.a.: obowiązujących organy administracji do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania. W związku z tym przy ponownym powinny dokonać rzetelnych ustaleń stanu faktycznego oraz uwzględnić zawarte wyżej ust. 10 pkt 1 lit.a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Biorąc po uwagę skutki prawne jakie może wywrzeć zaskarżona decyzja Sąd na podstawie art. 152 tego aktu prawnego stwierdził, że nie może ona podlegać wykonaniu.