I SA/Gd 2294/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogusław Szumacher (spr.) Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004r., na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 15 października 2002r., nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę. 3 I SA/Gd 2294/02 U z a s a d n i e n i e Po rozpatrzeniu odwołania R. K. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 15 października 2002r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 16 sierpnia 2002r., którą – na podstawie art.13 § 1 i § 3, art.21, art.23 § 7, art.29 § 1, art.65 § 3 pkt 1, § 4 pkt 2 lit.b, art.83 § 1 i § 3, art.84, art.85 § 1 oraz art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. – Kodeks Celny (Dz.U. z 2001r. Nr 75, poz.802 z późn. zm.) – uznano zgłoszenie celne nr [...]z dnia 30 kwietnia 2002r. za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej i określono wartość celną towaru na kwotę 3.373,65 euro oraz kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 0,00 zł. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej podano, że R. K. zgłosił do procedury objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy marki [...] rok produkcji 1993 importowany z Niemiec. Do zgłoszenia celnego R. K. dołączył umowę kupna-sprzedaży z dnia 25 kwietnia 2002r. wystawioną na zakup samochodu używanego, w której cena sprzedaży samochodu określona została na kwotę 1700 euro. Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określił wartość celną samochodu – na podstawie art.29 w związku z art.23 § 7 Kodeksu celnego na kwotę 3.373,65 euro, tj. 12.084,- zł. Po omówieniu podstaw prawnych i faktycznych zaskarżonej decyzji organ odwoławczy skonkludował, iż organ celny I instancji miał prawo do odmówienia wiarygodności wartości transakcyjnej wskazanej w załączonej do zgłoszenia celnego umowie kupna używanego samochodu. Ustalona bowiem w postępowaniu celnym wartość samochodu odbiegała od zadeklarowanej w dniu odprawy celnej, gdyż po uwzględnieniu kosztów transportu samochodu wynosiła 6.304,- zł. Przyjęta na podstawie art.29 Kodeksu celnego wartość celna sprowadzonego samochodu nie mogła być kwestionowana, bowiem jako wartość wyjściową przyjęto cenę sprzedaży używanego samochodu tego samego typu oraz rocznika. Ustosunkowując się do jedynego zarzutu podniesionego w odwołaniu polegającego na wprowadzeniu R. K. w błąd przez funkcjonariusza celnego poprzez nieprawidłowe poinformowanie importera o mających ciążyć na nim w przyszłości należnościach celnych i podatkowych od przedmiotowego samochodu organ odwoławczy zauważył, że uzyskana od organu celnego ustna informacja, a więc bez możliwości zapoznania się przez udzielającego odpowiedzi, np. z dokumentami opiniującymi samochód, określającymi wartość zakupu samochodu czy terminu jego przywozu na polski obszar celny nie mogła mieć charakteru wiążącego ani organu celnego, ani importera. Podkreślono, że R. K. nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego dokonanie ustaleń, o których mowa była w piśmie R. K. z dnia 23 maja 2002r. W przypadku braku pisemnego dokumentu urzędowego potwierdzającego udzielenie błędnej informacji – zdaniem organu odwoławczego – nie było podstaw do twierdzenia, że R. K.wprowadzony został w błąd. W skardze z dnia 28 października 2002r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. K. podtrzymał swoje stanowisko o błędnym poinformowaniu go w Urzędzie Celnym o należnościach celnych i podatkowych za sprowadzenie z zagranicy samochodu, mimo posiadania przez skarżącego, w chwili sprawdzania wysokości opłat, kserokopii dokumentów dotyczących tego samochodu. W odpowiedzi na skargę z dnia 23 grudnia 2002r. wnoszono o jej oddalenie, zaś ustosunkowując się do zarzutu skargi wskazano, że sam skarżący w piśmie swoim z dnia 23 maja 2002r. stwierdził, iż samochód miał kosztować 2000 euro, ale sprzedający obniżył cenę do 1700 euro. Zatem nie wiadomo, którą z tych kwot skarżący przedstawił w organie celnym w celu określenia hipotetycznej wysokości należności celnych i podatkowych. Zgodnie z art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz.1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie zdołał wykazać, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu zezwalającym na jej wzruszenie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (jeśli ustawy szczególne nie stanowią inaczej). Zatem kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa materialnego i proceduralnego w stopniu mogącym mieć wpływu na wynik sprawy. Czynią to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Na takim tle, stanowiącym w istocie zakres działania sądów administracyjnych, zauważyć należy, iż akta sprawy niniejszej nie zawierają jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na tę, podnoszoną przez skarżącego, okoliczność, iż uzyskał on w organie celnym informację, która – przy założeniu identyczności przedmiotu oclenia – odbiegała od faktycznego wymiaru cła. Akta sprawy zawierają dokumenty zgromadzone podczas prowadzonego postępowania celnego. Istnieje zatem możliwość ustalenia stanu faktycznego, gdyż dokumenty te pochodzą zarówno od organu celnego, jak i od osoby będącej stroną postępowania. W sytuacji natomiast takiej, gdy strona postępowania celnego przedstawia swoje twierdzenie bez odzwierciedlenia w zgromadzonej dokumentacji, kontrola sądu administracyjnego oparta musiałaby być o te twierdzenia przy stanowisku organu celnego, że twierdzenia te nie muszą odpowiadać rzeczywistości, co stanowiłoby naruszenie ustawowej zasady kontroli działań organów administracji celnej. Na marginesie sprawy niniejszej wskazać należy na te sformułowania zawarte w odpowiedzi na skargę, które podważają spójność twierdzeń skarżącego. Z pola widzenia nie można natomiast tracić tego faktu, że zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD, w którym jako wartość celną wykazano kwotę 1700 euro oraz kwotę należności podatkowych w wysokości 6.386,- zł zostało zakwestionowane jako nieprawidłowe i wartość ta wraz z należnościami podatkowymi ustalona została ponownie. W tym zaś zakresie skarżący zarzutów merytorycznych nie podniósł. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art.151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.