I OSK 988/05

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2006-03-24

Skład orzekający: Jan Paweł Tarno, Anna Lech, Zbigniew Rausz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna od wyroku WSA, oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, musi precyzyjnie wskazywać konkretne przepisy PPSA, które zostały naruszone przez sąd I instancji?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna oparta na naruszeniu przepisów postępowania musi precyzyjnie wskazywać konkretne przepisy PPSA, które zostały naruszone przez sąd I instancji. Samodzielne powołanie się na art. 174 pkt 2 PPSA oraz wskazanie naruszenia przepisów rozporządzenia wykonawczego, bez wskazania naruszenia przepisów PPSA, jest niewystarczające do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy nadania C. G. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. G. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu utrzymującą w mocy decyzję Kuratora Oświaty odmawiającą nadania stopnia. Minister Edukacji Narodowej i Sportu uznał, że C. G. nie spełnia warunków, ponieważ ocena pracy dotyczy okresu przed powierzeniem mu stanowiska dyrektora, a także nie uzyskał akceptacji Komisji kwalifikacyjnej. C. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym wadliwe sporządzenie protokołu przez Komisję kwalifikacyjną.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, Sędziowie NSA Anna Lech, Zbigniew Rausz (spr.), Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2005r. sygn. akt II SA 1702/04 w sprawie ze skargi C. G. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2005 r. sygn. akt II SA 1702/04 oddalił skargę C. G. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że ww. decyzją Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z [...] nr [...] odmawiającą nadania C. G. stopnia nauczyciela dyplomowanego. Minister stwierdził, że wnioskodawca jest zatrudniony na stanowisku dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w [...] i legitymuje się dyplomem ukończenia wyższych studiów magisterskich w zakresie pedagogiki specjalnej – specjalność pedagogika resocjalizacyjna w 1993 r., świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego w zakresie organizacji i zarządzania oświatą w 2000 r. oraz dyplomem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie oligofrenopedagogiki w 2003 r. Stanowisko dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w [...] wnioskodawca zajmuje od 1 marca 1999 r. Legitymuje się on wyróżniającą oceną pracy z 9 grudnia 1998 r. uzyskaną przed dniem zatrudnienia na stanowisku dyrektora ww. Ośrodka. W ocenie organu C. G. nie spełnia warunku, o którym mowa w przepisie art. 9a ust. 1 Karty Nauczyciela, ponieważ ocena pracy, którą legitymuje się dotyczy okresu pracy przed powierzeniem mu stanowiska dyrektora. Ponadto wnioskodawca nie otrzymał w dniu 26 lutego 2004 r. akceptacji Komisji kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że nie ma kompetencji do merytorycznego kwalifikowania odmowy udzielenia akceptacji przez Komisję kwalifikacyjną i jest związany merytorycznym stanowiskiem tej komisji. Minister Edukacji Narodowej i Sportu sprawuje nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego przez Komisje kwalifikacyjne i może stwierdzić, w drodze decyzji administracyjnej, nieważność czynności podjętych z naruszeniem przepisów ustawy – Karta Nauczyciela, przepisów o kwalifikacjach nauczycieli lub przepisów w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego przez nauczycieli (art. 9h ust. 2 Karty Nauczyciela). Minister nie stwierdził jednak, by czynności podjęte przez przedmiotową Komisję kwalifikacyjną naruszały prawo. Skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniósł C. G. podnosząc w niej, iż organy w sposób nierzetelny wyjaśniły okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Protokół sporządzony przez Komisję kwalifikacyjną nie zawiera uzasadnienia oceny punktowej. Uzasadnienie stanowi jedynie załącznik do protokołu i jest podpisane przez przewodniczącego i osobę protokołującą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uznał skargi za zasadną. Sąd zaznaczył, że podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 9b ust. 6 w związku z art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego, właściwy organ odmawia nauczycielowi, w drodze decyzji administracyjnej, nadania stopnia awansu zawodowego. Warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego jest posiadanie kwalifikacji, odbycie stażu z zastrzeżeniem art. 9e ust. 1-3, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz w przypadku nauczyciela mianowanego – uzyskanie akceptacji Komisji kwalifikacyjnej. Nauczyciel, któremu powierzono stanowisko dyrektora szkoły, posiadający na tym stanowisku od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego nieprzerwany okres pracy, wynoszący co najmniej 2 lata i 9 miesięcy oraz legitymujący się dobrą lub wyróżniającą oceną pracy, może złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego. Dyrektorzy szkół i placówek zwolnieni są zatem z obowiązku odbycia stażu i mogą złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, jeżeli posiadają na tym stanowisku nieprzerwany okres pracy wynoszący 2 lata i 9 miesięcy od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego oraz legitymują się dobrą lub wyróżniającą oceną pracy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy wynika, że skarżący legitymuje się wyróżniającą oceną pracy z dnia 9 grudnia 1998 r. Ocena ta uzyskana została przed 1 marca 1999 r., tj. przed dniem zatrudnienia na stanowisku dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w [...]. Skarżący nie spełnia zatem warunku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 Karty Nauczyciela, ponieważ ocena pracy dotyczy okresu pracy przed powierzeniem mu stanowiska dyrektora. Skarżący nie spełnił także warunku uzyskania akceptacji Komisji kwalifikacyjnej powołanej zarządzeniem nr 213 [...] Kuratora Oświaty. Z akt sprawy wynika, iż skład komisji ustalono zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 Karty Nauczyciela oraz § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz.U. Nr 70, poz. 825 z późn. zm.). Komisja kwalifikacyjna przeanalizowała przedłożoną przez skarżącego dokumentację biorąc w szczególności pod uwagę wymagania niezbędne do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określone w § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia. W wyniku oceny skarżący otrzymał 23 na 40 możliwych do uzyskania punktów. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Komisja orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego z powodu nieuzyskania przez skarżącego co najmniej 2/3 punktów możliwych do uzyskania. Sporządzono protokół z posiedzenia Komisji kwalifikacyjnej odbytego 26 lutego 2004 r. Protokół ten podpisali członkowie komisji. Uzasadnienie oceny punktowej zawarto w załączniku do protokołu. Załącznik ten podpisany został przez przewodniczącego oraz osobę protokołującą. Sąd podkreślił, że organ rozpatrujący sprawę o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, związany jest stanowiskiem Komisji kwalifikacyjnej. Odmowa udzielenia akceptacji powoduje, iż organ w drodze decyzji odmawia nauczycielowi nadania stopnia awansu zawodowego. Podnoszony przez skarżącego zarzut wadliwości sporządzenia protokołu nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Z przebiegu prac Komisji kwalifikacyjnej sporządzono protokół, do którego dołączono uzasadnienie uzyskanej przez nauczyciela punktacji. Przepisy rozporządzenia nie wskazują natomiast osoby zobowiązanej do sporządzenia i podpisania protokołu. Podpisanie zatem protokołu lub załączników do protokołu jedynie przez przewodniczącego komisji i osobę protokołującą nie narusza przepisów powołanego rozporządzenia. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wniósł C. G. reprezentowany przez adwokata H. B. W oparciu o przepis art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania polegające na nieuwzględnieniu ustaleń [...] Kuratora Oświaty w [...], z których wynika w sposób bezsporny, że protokół nie zawierał uzasadnienia oceny punktowej i był podpisany jedynie przez przewodniczącego i protokolanta. Ostatecznie Kurator Oświaty wniósł o stwierdzenie nieważności czynności w postępowaniu o nadanie C. G. awansu zawodowego na nauczyciela dyplomowanego. Pismo Kuratora znajduje się w aktach sprawy. Z tych względów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Komisja kwalifikacyjna powołana przez [...] Kuratora Oświaty (Delegatura w [...]) rozpatrzyła złożony przez C. G. wniosek o awans zawodowy. Decyzją z [...] Kuratora Oświaty Delegatura w [...] odmówiono wnioskodawcy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego uzasadniając ją brakiem akceptacji Komisji kwalifikacyjnej. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Kurator Oświaty w [...] R. R. w piśmie z 13 maja 2004 r. skierował do MENiS wniosek o stwierdzenie nieważności czynności podjętych w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W odpowiedzi na to wystąpienie Ministerstwo w piśmie z 7 czerwca 2004 r. zwróciło się do organu I instancji o załatwienie sprawy zgodnie z art. 133 Kpa. Kurator Oświaty w [...] nie skorzystał z trybu przewidzianego w tym przepisie i akta zostały ponownie przesłane do Ministerstwa. Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę wniesioną przez C. G. na decyzję Ministra oddalił. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną w sprawie winien mieć zastosowanie art. 9c ust. 1 w związku z ust. 5 art. 9c ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym do 15 lipca 2004 r., stanowiący, że nauczyciel, któremu powierzono stanowisko dyrektora szkoły, posiadający na tym stanowisku od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego nieprzerwany okres pracy wynoszący, co najmniej 2 lata i 9 miesięcy, w przypadku nauczyciela posiadającego co najmniej stopień naukowy doktora, co najmniej 9 miesięcy oraz legitymujący się dobrą lub wyróżniającą oceną pracy, może złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, przy czym ww. art. 9c ust. 1 nie precyzuje, że ocena powinna być dokonana w trakcie zatrudnienia na stanowisku dyrektora. Komisja kwalifikacyjna też nie kwestionowała oceny wyróżniającej C. G. z 1 marca 1999 r. i dopuściła złożoną dokumentację do postępowania kwalifikacyjnego. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli w § 12.1 mówi, że "z przebiegu pracy Komisji Kwalifikacyjnej oraz Komisji Egzaminacyjnej sporządzany jest protokół zawierający w szczególności uzyskaną przez nauczyciela punktację wraz z jej uzasadnieniem". Protokół sporządzony przez Komisję Kwalifikacyjną nie zawierał uzasadnienia oceny punktowej, uzasadnienie stanowił załącznik do protokołu i podpisany był przez przewodniczącego oraz osobę protokołującą (pismo [...] Kuratora Oświaty do MENiS z 13 maja 2004 r.). Okazuje się, że protokół został uzupełniony w czasie badania sprawy C. G., co wynika z powyższego pisma Kuratora Oświaty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując oceny zasadności wniesionej przez C. G. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2005 r., o którym wyżej mowa, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga ta nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w § 2 art. 183. Żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w cyt. art. 183 § 2 omawianej ustawy nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zatem sprawa ta mogła być przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznana tylko w granicach zakreślonych skargą kasacyjną. Granice skargi kasacyjnej wyznaczają między innymi wymienione w art. 176 powołanej ustawy podstawy kasacyjne, które zgodnie z art. 174 ustawy mogą stanowić: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W podstawach kasacji wnoszący skargę kasacyjną musi wskazać wyraźnie konkretną normę prawa materialnego czy procesowego, której naruszenie zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu. W niniejszej sprawie wnoszący skargę kasacyjną C. G. w podstawie kasacyjnej powołując się na art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania. Wnoszący skargę kasacyjną poza przytoczeniem art. 174 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa, że skarga kasacyjna może być oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie wskazał ani w podstawie kasacyjnej ani nawet w uzasadnieniu podstaw kasacji konkretnego przepisu – przepisów – postępowania, który Sąd naruszył wydając zaskarżony wyrok. Chodzi tu o przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w ramach których Sąd przeprowadza kontrolę legalności zaskarżonego doń aktu administracyjnego. Jeżeli zatem strona postępowania sądowoadministracyjnego niezadowolona z orzeczenia Sądu Administracyjnego I instancji zamierza od niego wnieść skargę kasacyjną stawiając mu zarzut naruszenia norm postępowania to musi wskazać przepis powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który Sąd ten naruszył dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego doń aktu. W rozpoznawanej sprawie jak zaznaczono wnoszący skargę kasacyjną w ogóle nie wskazał jaki przepis – przepisy – z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego został naruszony zaskarżonym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz.U. Nr 70, poz. 825 z późn. zm.) dotyczącego protokołu sporządzanego z przebiegu pracy Komisji kwalifikacyjnej. Otóż zarzut ten w świetle tego co powiedziano wyżej uznać należy za chybiony. Sąd Administracyjny bowiem dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego – czy czynności – wprawdzie ocenia czy jest on zgodny z przepisami obowiązującego prawa w tym z przepisami regulującymi postępowanie, w którym akt ten został wydany ale przepisów tych w postępowaniu sądowoadministracyjnym bezpośrednio do kontroli legalności zaskarżonego aktu nie stosuje. Kontroli tej jak wykazano Sąd dokonuje w ramach zakreślonych przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast podniesiony również w uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzut, iż przepis art. 9e ust. 1 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela nie precyzuje z jakiego okresu ma pochodzić ocena pracy nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy niezależnie od wyciągnięcia przez skarżącego błędnego wniosku w tej kwestii z powołanej normy, jest przepisem prawa materialnego a nie procesowego, którego naruszenie zarzucono w podstawie skargi kasacyjnej. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny przy tak jak w omawianym przypadku określonej podstawie kasacyjnej nie mógł zająć w sprawie merytorycznego stanowiska. Powyższe wskazuje, że skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie można uznać za zasadną i z tego powodu na podstawie art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę tę należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło