II SA/Po 1852/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K. i S.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 265 zł (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ A. Łaskarzewska /-/ A. Zieliński /-/ G. Radzicka Starosta decyzją z dnia [...] r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Telefonii Komórkowej "A" Spółki z o.o. z siedzibą w W. – stacji bazowej telefonii komórkowej system GSM 900, na kratowej wieży antenowej o h=50,0 m (kod stacji [...] "K."); instalacji trzech anten nadawczo – odbiorczych typ 739 854, zawieszanych 49,0, 30,0 m i 22,0 m nad poziomem terenu oraz jednej anteny radiolinii – typ SB 2-220, zawieszonej 49,0 nad poziomem terenu wraz z kontenerem technicznym, na terenie położonym w K. gmina C., przy ulicy [...] działka nr [...] KW [...], dzierżawionym od J. i M.N. Rozpoznając odwołanie od decyzji K. i S.S., Rady Sołeckiej K. i dziewięćdziesięciupięciu mieszkańców K. wymienionych w odwołaniu z imienia i nazwiska z podaniem ich adresów i podpisanych pod odwołaniem, którzy kwestionowali decyzję organu I instancji i zarzucali, że na działce [...] zostanie pobudowana druga stacja telefonii komórkowej, która będzie negatywnie oddziaływać na życie i zdrowie mieszkańców – Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nie podzielając zarzutów zawartych w odwołaniach. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. i S.S. podtrzymując argumenty z odwołania zarzucili ponadto, że Starosta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdził projekt budowlany w oparciu o decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która utraciła ważność dnia [...] r. W konkluzji skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie: Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona jednakże nie z powodów podniesionych w zarzutach skargi. Natomiast przyczyną stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji było rażące uchybienie przepisom proceduralnym, które Sąd kontrolując niniejszą sprawę wziął pod uwagę z urzędu nie będąc z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Otóż, zgodnie z art. 29 K.P.A. stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 K.P.A. następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt. 3 K.P.A. (vide uchwała NSA z 5 lipca 1999r. OPS 16/98). W zaskarżonej decyzji Wojewoda określił w decyzji, że rozpoznaje odwołanie: - K. i S.S. - Rady Sołeckiej K. - mieszkańców wsi K. Jeżeli można przyznać przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.P.A. osobom fizycznym, to bez wątpienia takiego przymiotu nie posiada Rada Sołecka. Kodeks postępowania administracyjnego nie zna również pojęcia strony określanej jako "mieszkańcy wsi", bez wymienienia ich z imienia i nazwiska. Należy zresztą podkreślić, że żadnej z podpisanych na odwołaniu osób nie doręczono decyzji organu odwoławczego, nie podjęto również żadnych czynności kontrolnych celem sprawdzenia interesu prawnego odwołujących się. Organ odwoławczy nie wziął również pod uwagę utrwalonego od dawna poglądu, że rada sołecka nie jest organem jednostki pomocniczej gminy wyposażonym w uprawnienia do samodzielnego działania (art. 36 ust. 1 zdanie drugie ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 142 poz. 1591 ze zm.) – w szczególności nie podejmuje uchwał o skorzystaniu ze środków prawnych przysługujących sołectwu jako ewentualnej stronie w postępowaniu administracyjnym, nie dysponuje też kompetencją do reprezentowania sołectwa na zewnątrz. Ponieważ organem właściwym do reprezentowania sołectwa jest sołtys, to w przypadku ustalenia, że S.S. jest sołtysem wsi K., organ administracyjny winien go wezwać do przedłożenia uchwały zebrania wiejskiego upoważniającego go do wniesienia odwołania. Brak takiego upoważnienia winno skutkować umorzeniem postępowania odwoławczego. Powyżej wskazane uchybienia świadczą o tym, że zaskarżona decyzja rażąco narusza przepisy K.P.A. w szczególności art. 6 -9, 28, 29, 138 § 1 pkt. 3, 140 w związku z art. 109 § 1. Z tych tez powodów na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 2 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ A. Łaskarzewska /-/ A. Zieliński /-/ G. Radzicka jw