I SA/Gd 771/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Kwarcińska, po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 maja 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 maja 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność wniesionego przez H. Z. zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia 2 sierpnia 2002 r., z którym z urzędu wznowiono postępowanie w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za lata 1997 – 2002. Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego dotycząca wyżej opisanego postanowienia, została nadana przez skarżącego w dniu 30 czerwca 2003 r. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1534, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu z właściwym pouczeniem dnia 21 maja 2003 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 czerwca 2003 r., natomiast skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 30 czerwca 2003 r. Stosownie do art. 85 ww. ustawy uchybienie terminu do wniesienia skargi powoduje bezskuteczność tej czynności procesowej oraz zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy skutkuje koniecznością odrzucenia skargi przez Sąd. Strona może uchylić się od ww. negatywnych skutków dokonania czynności po terminie, składając wniosek o jego przywrócenie. Jednakże Sąd przywraca uchybiony termin tylko wobec spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z 86 i 87 ww. ustawy, w szczególności wobec uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie jednocześnie ze złożeniem skargi, podatnik wniósł o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności, w uzasadnieniu ww. wniosku wskazując, iż jest on osobą niepełnosprawną, co uniemożliwiło mu wniesienie skargi z zachowaniem terminu. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił ww. wniosek, wobec nieuprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący pismem z dnia 17 maja 2004 r. złożył zażalenie, wskazując na zły stan swojego zdrowia oraz trudną sytuację życiową jako czynniki, które spowodowały niezachowanie terminu. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ww. zażalenie jako nieuzasadnione, podtrzymując stanowisko, iż skarżący w żaden sposób nie wykazał okoliczności wskazanych jako przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności w terminie. W związku z wniesieniem skargi po terminie do jej wniesienia, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.