II SA/Wa 329/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.) Asesor WSA - Andrzej Kołodziej Asesor WSA - Janusz Walawski Protokolant - Tomasz Nowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Departamentu Rejestrów Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponownego rozpatrzenia - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], - zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości, - zasądza na rzecz skarżącego B. K. od Urzędu Patentowego kwotę 322 (trzysta dwadzieścia dwa złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. B. K. wnioskiem z dnia 11 czerwca 2004 r. zwrócił się do Urzędu Patentowego o udostępnienia kopii decyzji Urzędu Patentowego dotyczącej znaku towarowego nr [...] oraz kopii decyzji odwoławczej, jak również pierwszej strony podania o zarejestrowanie tegoż znaku towarowego. Jako podstawę swojego wniosku wskazał na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor Departamentu Rejestrów Urzędu Patentowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 i 107 oraz 73 k.p.a. w zw. z art. 252 i art. 251 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst. jedn. z 2003 r. Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz w zw. z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), odmówił B. K. udostępnienia dokumentów zawartych w aktach sprawy [...]. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy o dostępie do informacji publicznej akta sprawy administracyjnej stanowią informację publiczną, jednak na podstawie art. 1 ust. 2 przepisy powyższej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zatem w niniejszej sprawie istnieje odrębny tryb dostępu, który reguluje art. 251 ustawy – Prawo własności przemysłowej i mają one charakter legi speciali do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 251 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy udziela informacji o zgłoszeniu wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego, oznaczenia geograficznego i topografii układu scalonego oraz udostępnia akta zgłoszenia w każdym stadium postępowania: 1) zgłaszającemu i jego pełnomocnikowi; 2) organom ścigania i wymiaru sprawiedliwości – w związku z prowadzonymi przez nie sprawami; 3) innym osobom, które przedstawią na piśmie zgodę zgłaszającego. Po upływie terminów zastrzeżonych dla nieujawniania informacji o zgłoszeniach, o których mowa w ust. 1, Urząd Patentowy może na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, udostępnić jej dokumenty zawarte w aktach zgłoszenia. Kwestie zaś udostępniania danych reguluje art. 73 k.p.a. Natomiast skarżący nie jest stroną postępowania zgłoszeniowego, nie reprezentuje organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, nie przedstawił na piśmie zgody zgłaszającego, ani tez nie wykazał swojego interesu prawnego. W decyzji tej pouczono również skarżącego o możliwości złożenia wniosku do Urzędu Patentowego o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie dwóch miesięcy od dnia jej doręczenia. We wniosku z dnia 31 sierpnia 2004 r. skarżący wniósł o sprostowanie decyzji w ten sposób, że pouczenie winno odnosić się do możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni, bowiem tryb procedowania w niniejszej sprawie dotyczy dostępu do informacji publicznej, a nie trybu przewidzianego w ustawie o prawie własności przemysłowej. Pismem z dnia 17 września 2004 r. odpowiedziano skarżącemu, że w decyzji zostało podane prawidłowe pouczenie. W dniu 29 września 2004 r. skarżący złożył odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) od decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r. Pismem z dnia 10 listopada 2004 r., mając za podstawę art. 261 k.p.a. i art. 252 oraz 223 cytowanej już wyżej ustawy prawo o własności przemysłowej, organ wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie Dyrektor Departamentu Rejestrów Urzędu Patentowego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], powołując się na art. 223 ust. 4 cytowanej ustawy prawo o własności przemysłowej, umorzył postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy i w uzasadnieniu podał, że skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty pod rygorem umorzenia postępowania i wobec braku tej opłaty, zdecydowano jak w sentencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił naruszenie art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez zastosowanie do postępowania odwoławczego przepisów ustawy – Prawo własności przemysłowej, art. 127 § 2 oraz art. 17 pkt 3 i art. 19 k.p.a. poprzez wydanie decyzji przez organ niewłaściwy, art. 6 k.p.a. poprzez żądanie wniesienia opłaty, art. 223 ustawy – Prawo o własności przemysłowej poprzez błędne zastosowanie opłaty, art. 261 § 4 pkt 1 i 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podał, że tryb odwołania jest uregulowany w k.p.a., zaś organem odwoławczym jest Minister Gospodarki i Pracy. Ponadto żaden przepis nie reguluje wniesienia opłat od udzielenia informacji publicznej, a nawet jeżeli strona nie wniesie opłat, to organ winien załatwić sprawę w trybie art. 261 § 4 pkt 1 i 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Departamentu Rejestrów Urzędu Patentowego wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Natomiast w art. 1 ust. 2 ustawy zawarto normę kolizyjną, zgodnie z którą przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznym. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku z dnia 11 czerwca 2004 r. zwrócił się o udostępnienie mu kopii decyzji Urzędu Patentowego dotyczącej znaku towarowego nr [...] oraz kopii decyzji odwoławczej, jak również pierwszej strony podania o zarejestrowanie tegoż znaku towarowego z wyraźnym zaznaczeniem, że udzielenie tej informacji ma nastąpić w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 63 § 2 k.p.a. żądanie zawarte we wniosku wyznacza przedmiot postępowania. W razie zaś wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, a nie do organu administracji. Skoro zaś tak, tzn. jeżeli organ administracji uznał, iż kwestię powyższą, w myśl art. 1 ust. 2 ustawy, reguluje tryb udzielania informacji na podstawie ustawy – Prawo własności przemysłowej, to winien on jedynie poinformować skarżącego i to nie w formie decyzji powołującej się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (czynność materialno – techniczna), że z uwagi na regulację zawartą w odrębnej ustawie nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stwierdzić bowiem należy, że zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ustawy decyzja jest wydawana jedynie wówczas, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadkach określonym w art. 14 ust. 2 ustawy. Innymi słowy mówiąc, decyzja taka jest wydawana, gdy wchodzi w grę w ogóle zastosowanie przedmiotowej ustawy. Powyższa analiza prowadzi zatem do wniosku, że dopiero po poinformowaniu skarżącego o powyższym fakcie, można wydać ewentualnie decyzję w trybie ustawy – Prawo własności przemysłowej i to bez powoływania się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej pod warunkiem jednakże, iż skarżący sprecyzuje swój wniosek i wyrazi takie żądanie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c w zw. z art. 152, 200 i 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), należało orzec jak w sentencji wyroku.