I SA/Wa 135/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie WSA Daniela Kozłowska WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu oddala skargę I SA/Wa 135/04 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października, którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r. w części dotyczącej przyznania odszkodowania. Z ustaleń organ nadzoru wynika, że decyzją z dnia [...] maja 1999 r., nr [...] Wojewoda [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości, położonych w G., gmina K., oznaczonych jako działki nr [...], obręb G., ark. mapy [...], stanowiących własność M. L. oraz ustalił odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości w wysokości [...] zł. Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej decyzji, w części dotyczącej przyznania odszkodowania, wystąpił do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast M. L., podnosząc, iż wartość nieruchomość powinna zostać ustalona na dzień wydania decyzji o wywłaszczeniu, nie zaś na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrad. Zgodnie z przepisem art. 32 ust 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz. U. Nr 127, poz. 627 z późn. zm.) odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej, ustalonej według stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. Dla ustalenia wysokości odszkodowania koniecznie jest zatem ustalenie wartości rynkowej wywłaszczanej nieruchomości według stanu na dzień wydania decyzji lokalizacyjnej. Powyższe znajdowało również potwierdzenie w świetle dotychczasowego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. w wyrokach z dnia 16 listopada 1998 r., sygn. akt IV SA 1526/98 oraz z dnia 13 grudnia 2000 r. sygn. akt I SA 2304/99 wskazującego, iż odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej, ustalonej na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady. Odmienna wykładnia przepisu art. 32 ust 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych, przyjęta w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2002 r. sygn. akt III RN 126/01, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, bowiem nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Wprawdzie Sąd Najwyższy w powołanym wyroku stwierdził, iż data wydania decyzji lokalizacji jest właściwa do ustalenia stanu nieruchomości, natomiast jej wartość ma być ustalona na dzień wydania decyzji odszkodowawczej, jednakże stanowisko to zostało zaprezentowane po wydaniu kwestionowanej decyzji. Mając powyższe na uwadze organ nadzoru stwierdził, iż organ wojewódzki w dacie orzekania ustalił wysokość odszkodowania zgodnie z dotychczas uznaną w orzecznictwie wykładnią przepisu art. 32 ust 1 ustawy o autostradach płatnych, bowiem uwzględnił wyceny dokonane przez rzeczoznawcę majątkowego na dzień [...] października 1996 r., tj. na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. W związku z tym brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r., nr [...] rażąco narusza przepis art. 32 ust 1 ustawy o autostradach płatnych. W skardze na decyzje Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. M. L. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2003 r. zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie normy z przepisu art. 130 ustawy o gospodarce nieruchomości w związku z art. 37 ustawy o autostradach płatnych z dnia 27 października 1994 r. i w związku z art. 32 tej ustawy poprzez błędne przejęcie, iż wartość wywłaszczonej pod autostradę nieruchomości powinna zostać ustalona na dzień wydania decyzji o lokalizacji autostrady nie zaś na dzień wydania decyzji o odszkodowaniu. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i potrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W kontrolowanej w postępowaniu nadzorczym decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r., w części dotyczącej przyznania odszkodowania M. L. za wywłaszczoną na cele budowy autostrady płatnej nieruchomości, organ wywłaszczeniowy ustalił wysokość tego odszkodowania na podstawie art. 32 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz. U. Nr 127, poz. 627 ze zm.). Jest bezsporne w sprawie, że rzeczoznawcza majątkowy w opercie szacunkowym stanowiącym następnie podstawę do ustalenia wysokości przyznanego odszkodowania określił wartość rynkową wywłaszczonej nieruchomości na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, tj. na dzień [...] października 1996 r. w kwocie [...] zł. Kwota ta następnie została zwaloryzowana stosownie do art. 32 ust 3 ustawy o autostradach płatnych i wysokość odszkodowania na dzień wydania decyzji z dnia [...] maja 1999 r. została ustalona w kwocie [...] zł. Taki sposób ustalenia wysokości odszkodowania wynikał z interpretacji przepisu art. 32 ust 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. w dacie wydawania kontrolowanej decyzji. Już po wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] maja 1999 r. Sąd Najwyższy dokonał odmiennej wykładni tego przepisu w wyroku z dnia 5 kwietnia 2002 r. sygn. akt III RN 126/01, w którym orzekł, że data decyzji lokalizacyjnej jest właściwa do ustalenia stanu wywłaszczonej nieruchomości natomiast wartość takiej nieruchomości winna być ustalona na datę decyzji odszkodowawczej. Ze względu na taką wykładnie art. 32 ust 1 ustawy o autostradach płatnych, dokonaną przez Sąd Najwyższy, skarżący domaga się stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 1999 r. powołując się na rażące naruszenie prawa, a więc na podstawę stwierdzenia nieważności decyzji określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Organ nadzoru, odmawiając stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji uznał, że nie ma miejsca rażące naruszenie prawa w kontrolowanej decyzji. Stanowisko takie organu nadzoru należy uznać za zgodne z prawem. Ogólnie rzecz ujmując należy stwierdzić, że rażące naruszenie prawa ma miejsce wówczas, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu prawa, stanowiącego podstawę prawną decyzji, a rozstrzygnięciem objętym zaskarżoną decyzją. Sytuacja taka nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Wprawdzie skarżący w uzasadnieniu skargi powołuje się na rażące naruszenie art. 37 i 32 ustawy o autostradach płatnych i art. 130 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale z treści skargi wynika, że faktycznie to podnosi zmianę interpretacji przepisów prawa zastosowanych w decyzji, dokonaną już po wydaniu tej decyzji. Zmiana interpretacji prawa nie stanowi rażącego naruszenia prawa nawet w sytuacji, gdy wcześniejsza wykładnia prawa zostanie potem uznana za nieprawidłową. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia z tej przyczyny nieważności decyzji z dnia [...] maja 1999 r. w części orzekającej o odszkodowaniu. Prawidłowo więc organ nadzoru odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Ze względu na to, że zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca są zgodnie z prawem, to skarga domagająca się stwierdzenia nieważności tych decyzji, jako bezzasadna, podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.