II SA/Wa 2501/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.), Asesorzy WSA Joanna Kube, WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2005 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2004 r. [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U Nr 99, poz. 1001) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] lipca 2004 r. orzekającą o uznaniu p. G. B. za osobę bezrobotną z dniem [...] lipca 2004 r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że stosownie do art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy, poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni, był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek odprowadzania składki na Fundusz Pracy. Wojewoda [...] podniósł, że p. G. B. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu [...] lipca 2004 r. W okresie od dnia [...] grudnia 2003 r. była zarejestrowania w Urzędzie Pracy [...] i od dnia [...] stycznia 2004 r. pobierała, przyznany na okres 6 miesięcy, zasiłek dla bezrobotnych. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo ustalił, że skarżąca nie spełniła warunku określonego w art. 71 ust. 1 pkt 2, uprawniającego ją do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ na przestrzeni 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie pozostawała w zatrudnieniu co najmniej przez 365 dni. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, że skarżącej powinien zostać przyznany zasiłek dla bezrobotnych na kolejne 6 miesięcy, albowiem na terenie działania PUP w W. bezrobotni mają prawo do 12 miesięcy zasiłku, organ II instancji podkreślił, że skarżąca wykorzystała w całości zasiłek dla bezrobotnych obowiązujący na terenie działania Urzędu Pracy [...], w którym poprzednio była zarejestrowana. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi p. G. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie Urzędowi Pracy w W. uznanie ją za osobę bezrobotną od dnia [...] grudnia 2003 r. i wypłacenie zasiłku dla bezrobotnych za okres kolejnych 6 miesięcy, tj. za okres od zaprzestania wypłacania zasiłku przez Urząd Pracy [...]. Skarżąca podniosła jednocześnie, że omyłkowo dokonała rejestracji w Urzędzie Pracy [...], na terenie którego nie była zameldowana, chociaż faktycznie przebywała. W ocenie skarżącej, w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy (Dz. U. Nr 25, poz. 131), istnieje wprowadzająca w błąd rubryka nr 10 "adres zamieszkania lub pobytu". Wobec takiego zapisu skarżąca wpisała w tej rubryce adres, pod którym faktycznie zamieszkiwała zamiast miejsca swojego zameldowania na pobyt stały. Nieumieszczenie w karcie rejestracyjnej zapisu o zameldowaniu, którym to pojęciem posługuje się ustawa, spowodowało, że skarżąca zamiast zarejestrować się w Urzędzie Pracy w W., na terenie którego była zameldowana na pobyt stały i który wypłacał zasiłek przez okres 12 miesięcy, zarejestrowała się w Urzędzie Pracy [...], w którym zasiłek przyznawany jest tylko na 6 miesięcy. Zdaniem skarżącej nie powinna ponosić konsekwencji za błąd prawodawcy, polegający na posługiwaniu się w różnych aktach prawnych odmiennymi pojęciami. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy skarżącej, która była zarejestrowana w Urzędzie Pracy [...], w którym wyczerpała przyznany zasiłek dla bezrobotnych, a następnie w związku ze zmianą miejsca zamieszkania zarejestrowała się w Urzędzie Pracy, na ternie którego okres zasiłkowy jest o 6 miesięcy dłuższy przysługuje uzupełniający zasiłek do upływu 12-miesięcznego okresu zasiłkowego. Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Stosownie natomiast do pkt 2a powołanego przepisu, jeżeli stopa bezrobocia na obszarze działania urzędu pracy, na którym mieszka bezrobotny przekraczała 125%, okres pobierania zasiłku wynosi 120%. Z powołanych przepisów wynika, że w dwu przypadkach, o długości okresu zasiłkowego decyduje wysokość stopy bezrobocia na terenie urzędu pracy, na którym zamieszkuje bezrobotny. W ocenie Sądu decydujące znaczenie dla ustalenia okresu pobierania zasiłku ma moment nabycia prawa do zasiłku. Długość tę ustala się jednorazowo. Skarżąca, rejestrując się w Urzędzie Pracy [...], nabyła prawo do 6-miesięcznego okresu zasiłkowego, który w całości wykorzystała. Rejestrując skarżącą w dniu [...] lipca 2004 r., Starosta Powiatu W. zobowiązany był ocenić aktualne uprawnienia skarżącej do zasiłku dla bezrobotnych, albowiem rejestracja ta miała miejsce już po wyczerpaniu przez skarżącą wcześniej przyznanego zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze 6 miesięcy. W chwili rejestracji w PUP w W., tj. w dniu [...] lipca 2004 r. skarżąca nie spełniła warunku określonego w art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy, przez co nie nabyła prawa do zasiłku. Dla powyższej oceny bez znaczenia pozostają zarzuty skargi o błędzie, pod wpływem którego działała, rejestrując się w Urzędzie Pracy [...]. W chwili tej rejestracji skarżąca faktycznie przebywała w W. Dobrowolnie zgłosiła się do tego właśnie urzędu. W tym miejscu należy wyjaśnić, że właściwy dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowy urząd pracy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, to urząd, na terenie którego bezrobotny faktycznie przebywa. Zameldowanie jest rejestracją miejsca pobytu. Przepisy analizowanej ustawy nie uzależniają rejestracji określonej osoby w charakterze bezrobotnego od udokumentowania faktu zameldowania w miejscu wskazanym jako miejsce zamieszkania. Wprowadzenie takiego warunku uniemożliwiałoby ubieganie się o świadczenie przez osobę nieposiadającą miejsca zameldowania. Skarżąca mogła już w grudniu 2003 r. dokonać rejestracji w PUP w W. Skierowała się jednak do Urzędu Pracy [...], na obszarze działania którego przebywała. Urząd ten z uwagi na miejsce pobytu skarżącej był także właściwy dla jej rejestracji w charakterze bezrobotnej. Trzeba wyraźnie podkreślić, że urząd właściwy do rejestracji bezrobotnego, to zarówno urząd, na terenie którego bezrobotny jest zameldowany, jak i urząd, na ternie którego bezrobotny mieszka, nie dopełniając obowiązku zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.