II OSK 918/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Andrzej Gliniecki (spr.) Sędziowie Jerzy Bujko Danuta Tryniszewska - Bytys Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 884/01 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie 2. zasądza od S. W. na rzecz M. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści ) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2001 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 884/01 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Jak wynika z akt sprawy, Starosta Powiatu L. na wniosek M. S. decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę: budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego, niepodpiwniczonego, wolnostojącego, z poddaszem użytkowym i garażem, przyłącza energetycznego kablowego oraz przyłącza wodociągowego do zasilania projektowanego budynku mieszkalnego położonego na działce ew. nr 1116/5 w T., gmina T. Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. W. właściciel sąsiednich działek (1115/1 i 1119), informując o istniejących rozbieżnościach pomiędzy stanem prawnym wykazanym na mapach a istniejącym stanem na gruncie w zakresie powierzchni i granic sąsiednich działek. Wojewoda Małopolski po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zarzuty podniesione w odwołaniu, zdaniem organu odwoławczego, nie mają żadnego znaczenia przy rozstrzyganiu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Inwestor prawidłowo wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedkładając odpis z księgi wieczystej nr 19281, z którego jednoznacznie wynika, że M. S. dysponuje działkami nr 1122, 1118 i 1116/3 w T. na podstawie umowy o dożywocie z dnia 20 lipca 2000 r., Rep. A nr [...]. Zgodnie zaś z obowiązującym podziałem nieruchomości zaakceptowanym decyzją Wójta Gminy T. z dnia 1 czerwca 2000 r. działka nr ew. 1116/3 z KW [...] dzieli się na działki o nr ew. 1116/5 i 1116/6. Zaskarżona decyzja spełnia w ocenie organu wymagania określone w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję S. W. stwierdza, że działka nr ew. 1116/5, na której ma być usytuowany budynek mieszkalny M. S., wymaga rozgraniczenia sądowego, między działkami nr ew. 1119 i nr ew. 1115 stanowiącymi własność skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylając wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r. zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję I instancji, w uzasadnieniu wyroku wskazał na następujące okoliczności, które zadecydowały o takim rozstrzygnięciu. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] września 2000 r. dotyczyła budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, parterowego nie obejmowała też zbiornika na nieczystości, ani przyłącza kanalizacyjnego, natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2000 r. oprócz budynku mieszkalnego obejmuje i garaż. Decyzja o pozwoleniu na budowę nie objęła natomiast zbiornika na nieczystości ani przyłącza kanalizacyjnego, mimo, że oznaczone one zostały w zatwierdzonym projekcie budowlanym – projekcie zagospodarowania działki. Fakt nakazania inwestorowi, na podstawie art. 36 Prawa budowlanego (błędnie), wykonania szczelnego zbiornika na ścieki, nie jest równoznaczny z zatwierdzeniem projektu budowlanego i udzieleniem pozwolenia na jego wykonanie, co było wymagane ówczesnymi przepisami. Zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, powinien również zawierać: sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków. W ocenie Sądu, projekt budowlany nie jest kompletny, nie zawiera bowiem projektu architektoniczno-budowlanego. W aktach znajduje się jedynie projekt branżowy przyłącza energetycznego i przyłącza wody. Zarzuty przedstawione w skardze nie są zasadne. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa oraz art. 34 i 35 Prawa budowlanego w związku z czym Sąd wydał wyrok na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. M. S., reprezentowana przez adw. Z. C., wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 9 marca 2005 r., zarzucając mu naruszenie przepisów: - "prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, t.j. art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji) polegające na ogólnym ich zastosowaniu w podstawie wyroku, bez powołania konkretnych części i szczegółowej regulacji, zawartej w normach określonych przez te przepisy, - o postępowaniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, t.j. art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., przez: niewyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku, niewykazanie po pierwsze: czy i jaki – stwierdzone w ocenie Sądu - naruszenia prawa materialnego - miały wpływ na wynik sprawy, po drugie: czy i w jakim zakresie - zawarte w ocenie Sądu - naruszenia przepisów postępowania – mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy". Wskazując na powyższe podstawy, pełnomocnik skarżącej wnosi o: - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Do skargi kasacyjnej załączono Projekt budowlany: adaptacja projektu budynku mieszkalnego opracowany przez arch. W. S. w październiku 2000 r., zawierający 71 stron. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aby to było możliwe, Sąd musi dysponować kompletem akt sprawy, które powinien przesłać organ, którego decyzji dotyczy skarga. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd w dacie orzekania nie dysponował kompletnymi aktami sprawy. Brak było w nich projektu budowlanego, który następnie został załączony do skargi kasacyjnej. Nie ulega wątpliwości, że wraz z odpowiedzią na skargę Wojewoda Małopolski nie przesłał do Sądu I instancji zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednak w takiej sytuacji, skoro z akt sprawy wynika, że był taki projekt budowlany, Sąd nie powinien orzekać w sprawie i wezwać organ do uzupełnienia akt sprawy o przedmiotowy projekt. W aktach Sądu I instancji brak takiego wezwania, nie wspomniano również o braku projektu budowlanego w protokole z rozprawy. Trudno więc w tej sytuacji zaskarżony wyrok uznać za zgodny z prawem, skoro jego rozstrzygnięcie i uzasadnienie, zostały oparte na niekompletnych aktach sprawy, za co nie ponosi winy inwestor ani też wnoszący skargę. Strony czekały cztery lata na rozpoznanie sprawy przez Sąd I instancji, był to wystarczająco długi okres czasu, aby sprawa została właściwie przygotowana pod względem kompletności akt sprawy do orzekania. Należy również zgodzić się z zarzutami skargi kasacyjnej odnoszącymi się do uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które jest bardzo lakoniczne i ogólnikowe. Większą część uzasadnienia stanowią cytowane przepisy, przerywane w trzech miejscach uwagami merytorycznymi (wytłuszczonym drukiem). Brak jednak konkretnych wniosków, wynikających z odniesienia okoliczności faktycznych sprawy do obowiązujących przepisów. W świetle czego też niezrozumiałe jest stwierdzenie końcowe, że "przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego (art. 7 i 77 kpa) oraz art. 34 i 35 prawa budowlanego", które to przepisy zawierają wiele jednostek redakcyjnych (ustępy, punkty, podpunkty). Jednak brak precyzyjnego wskazania w uzasadnieniu wyroku konkretnych przepisów, budzić musi u uczestników postępowania uzasadnione wątpliwości. Stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a. podstawa prawna rozstrzygnięcia wymaga wyjaśnienia a jeżeli sprawa ma być ponownie rozpatrywana przez organ administracji publicznej, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.