II SA/Łd 127/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] K. S. złożył za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...]. Decyzja ta została doręczona wyznaczonemu przez skarżącego w osobie E. G. – S. pełnomocnikowi w dniu [...], zaś skarżącemu na wskazany adres w dniu [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję terminu do wniesienia skargi reguluje przepis art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powołany przepis wyznacza początek i koniec terminu. Uchybienie terminu do wniesienia skargi zachodzi wówczas, gdy skarga nie została wniesiona w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia. Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy samego prawa, jest zaś bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmująca wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Uchybienie wskazanemu terminowi, oprócz bezskuteczności czynności podjętej przez stronę, rodzi jeszcze inny skutek procesowy, skutkiem tym w odniesieniu do uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 58 § l pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W analizowanej sprawie bezsporne jest, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...], została doręczona wyznaczonemu przez skarżącego w osobie E. G. –S. pełnomocnikowi w dniu [...]. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zaczął swój bieg w dniu [...] a zakończył w dniu [...]. Skargę zaś K. S. wniósł dopiero w dniu [...]. W tym stanie faktycznym nie może zatem budzić żadnych wątpliwości okoliczność, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Na marginesie dotychczasowych rozważań wyjaśnienia wymaga jeszcze jedna kwestia, a mianowicie kwestia doręczenia pism zamieszkującej poza granicami kraju stronie postępowania administracyjnego w sytuacji, kiedy został ustanowiony w kraju pełnomocnik do odbioru korespondencji, tak jak to miało miejsce w analizowanej sprawie. Z załączonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa zawartego w piśmie z dnia 3 października 2004r. wynika, iż osobą upoważnioną do odbioru korespondencji w kraju jest E. G. – S. zamieszkała Z. Stosownie do przepisu art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., jeśli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zgodnie zaś z przepisem art. 34 § l k.p.a. organ administracji publicznej wystąpi do sądu z wnioskiem o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. Z powołanych przepisów wynika, iż osoba nieobecna w kraju powinna mieć ustanowionego pełnomocnika (przedstawiciela), który w jej imieniu będzie dokonywał czynności prawnych i któremu będzie doręczana korespondencja. Pełnomocnik taki może być wskazany zarówno przez stronę, jak i wyznaczony przez sąd, jeśli strona sama jeszcze nie wskazała pełnomocnika w kraju. Ustanowienie pełnomocnika zaś oznacza, iż pełnomocnikowi, nie zaś stronie nieobecnej w kraju, organ administracji publicznej winien doręczać wszelką korespondencję i zawiadamiać go o wszystkich czynnościach podejmowanych w sprawie. Czynności skierowane do pełnomocnika wywołują skutek taki sam, jakby były one skierowane do strony, pełnomocnik działa bowiem w imieniu i na rzecz mocodawcy. W przedmiotowej sprawie, co zostało już wcześniej podkreślone, skarżący, zamieszkały w C., ustanowił pełnomocnika w kraju. Z tego względu przyjąć należało, iż termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] zaczął swój bieg od dnia doręczenia tej decyzji E. G. – S., tj. od dnia [...], nie zaś od dnia jej doręczenia skarżącemu, tj. od dnia [...]. Doręczenie pełnomocnikowi jest bowiem skuteczne wobec skarżącego. Należy również podkreślić, iż skarżący wraz ze skargą nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § l pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.