VI SA/Wa 873/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2005r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przeniesienia koncesji na wydobywanie surowca skalnego oddala skargę Ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] listopada 2003 r., w której odmówiono A. W., zwanemu dalej "skarżącym", wznowienia postępowania w sprawie przeniesienia na rzecz P. Spółka z o.o. w K. koncesji nr [...] z dnia [...] maja 1966 r. udzielonej F. J. na wydobywanie surowca skalnego ze złoża "[...]" położonego na terenie gminy M., powiat [...]. Według Ministra Środowiska skarżący nie ma w sprawie interesu prawnego uprawniającego do skutecznego wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż jego nieruchomość znajduje się poza obszarem górniczym. W skardze, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji brak przeprowadzenia postępowania dotyczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia górniczego na środowisko, co narusza art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. Nr 27, poz. 96 ze zm.). Polemizuje ze stanowiskiem jakoby nie posiadał w sprawie interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Kontrolując zaskarżone postanowienie pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Każde postępowanie administracyjnej może być wszczęte albo z urzędu albo na wniosek strony (art. 61 § 1 k.p.a.). Skoro zatem sprawa nie została wszczęta z urzędu, pierwszoplanowego znaczenia nabiera kwestia posiadania przez skarżącego przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Sąd podzielił stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, odmawiające skarżącemu przymiotu strony. Istotą interesu prawnego, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie, jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa, a więc nie tylko do prawa administracyjnego. Norma prawna nie musi przyznawać podmiotowi wywodzącemu z niej swój interes prawny konkretnych uprawnień lub obowiązków, bo wtedy interes prawny przekształciłby się w roszczenie prawne lub w publiczne prawo podmiotowe. Wystarczy, że daje możliwość ochrony w sformalizowanym postępowaniu i powoduje, że podmiot, którego sfery prawnej bezpośrednio dotyczy, może skutecznie domagać się wydania orzeczenia administracyjnego (J. Zimmermann w glosie do wyroku NSA z dnia 2 lutego 1996 r., IV SA 846/95 – OSP z 1997 r., nr 4, poz. 83). Jeszcze inaczej – interes prawny to związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegający na tym, że akt stosowania normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (M. Bogusz: Zaskarżenie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa 1997r., s. 18 i nast.). Interes prawny dotyczy zatem szeroko rozumianej sytuacji podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści, czy wolności prawnie chronione. Tak rozumianego interesu prawnego skarżący nie wykazał, tym bardzie że jego nieruchomość nie znajduje się na obszarze górniczym. Co najwyżej można by mówić o interesie faktycznym skarżącego, jednakże taki interes nie uprawnia do skutecznego wszczęcia postępowania administracyjnego. Z omawianych względów skarga podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).