IV SA/Wa 885/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2005 r. sprawy ze skargi A. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących A. K. i A. K. kwotę 500 zł. (pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2004r., po rozpatrzeniu odwołania A. i A. K. , utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] sierpnia 2004r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na nadbudowie nad istniejącym budynkiem mieszkalnym poddasza użytkowego, budowie klatki schodowej na poddasze i wiatrołapu oraz zmianie lokalizacji bramy wjazdowej na terenie działki nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w Z. W uzasadnieniu organ podał, że ze względu na brak planu miejscowego zmiana zagospodarowania terenu inwestycja polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustalenie wymagań dla nowej zabudowy zagospodarowania terenu wymaga przeprowadzenia analizy funkcji i cech zagospodarowania terenu dla obszaru wyznaczonego według zasad wynikających z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Przeprowadzona przez organ pierwszej instancji analiza dla obszaru wyznaczonego dla trzech działek sąsiadujących z działką objętą wnioskiem inwestorów – M. i Z. J. wykazała, że sąsiednie budynki są piętrowe i określiła parametry zabudowy dla planowanej inwestycji. Ustalenia te nie były kwestionowane. Projekt decyzji uzyskał wymagane przepisem art. 60 ust. 2 tej ustawy uzgodnienia Wojewody [...], Zarządu Województwa [...] i Zarządu Powiatu Z. Organ odwoławczy podniósł, iż zarzuty odwołania dotyczące odległości zabudowy od granicy działki sąsiedniej oraz pozbawienia światła dziennego pomieszczeń na parterze budynku nie mogą stanowić podstawy uchylenia, ani zamiany decyzji. Okoliczności te mogą być podnoszone na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. W skardze na powyższą decyzję A. i A. K. powtórzyli dokładnie zarzuty podniesione w odwołaniu , dodając iż nie zgadzają się nadbudowę budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn, niż zostały w niej podniesione. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi . Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. ), zwaną dalej ustawą, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, zarządem województwa oraz zarządem powiatu w zakresie zadań samorządowych i rządowych , o których mowa w art. 39 ust. 3 i art. 48. Przepis art. 64 ustawy nakazuje do decyzji o warunkach zabudowy stosować odpowiednio m.in. przepis art. 53 ust. 5, w myśl którego uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 kpa. Zgodnie z art. 106 § 1 kpa organ prowadzący postępowanie główne dopiero po uzyskaniu uzgodnienia od organu współdziałającego może wydać decyzję administracyjną. Uzgodnienie następuje w formie postanowienia, na które przysługuje stronie zażalenie ( § 5 art. 106 kpa ), a następnie skarga do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarł stwierdzenie, iż projekt decyzji o warunkach zabudowy został pozytywnie uzgodniony przez właściwe organy, określone w art. 60 ust. 2 ustawy. Tymczasem, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy, tylko uzgodnienie z dnia [...] sierpnia 2004r. Wojewody [...] i Zarządu Powiatu Z. z dnia [...] sierpnia 2004r. posiada przewidzianą art. 106 § 1 kpa formę postanowienia. Wydane przez te organy postanowienia spełniają również wymogi określone przepisem art. 124 kpa. Według tego przepisu postanowienie powinno zawierać datę wydania, oznaczenie organu i strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie czy na postanowienie służy i w jakim trybie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Natomiast znajdujące się w aktach sprawy pismo z dnia 13 sierpnia 2004r. Zarządu Województwa [...], chociaż zawiera stwierdzenie o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie zgodności z zadaniami samorządu województwa [...], to jednak nie może być potraktowane jako uzgodnienie w rozumieniu art. 60 ust. 2 ustawy i nie tylko z powodu niezachowania formy postanowienia, ale przede wszystkim ze względu na wady w określeniu organu wydającego i w jego podpisaniu . Otóż należy zauważyć, iż art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa ( Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1590) stanowi, iż decyzje wydawane przez Zarząd Województwa w sprawach w zakresie administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu biorących udział w wydawaniu decyzji. Wymogi te odnoszą się, zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, również do postanowień. Zarząd Województwa jest organem kolegialnym i dlatego musi być wiadome w jakim składzie i liczbie ten organ kolegialny podejmował rozstrzygnięcie ( decyzję , postanowienie) w danej konkretnej sprawie. Wspomniane wyżej pismo z dnia 13 sierpnia 2004r. nie zawiera imion i nazwisk członków zarządu biorących udział w uzgodnieniu projektu decyzji i zostało podpisane przez zastępcę dyrektora departamentu z upoważnienia Zarządu Województwa. Skoro pismo to nie posiada formy postanowienia, nie podaje członków zarządu biorących udział w jego podjęciu, nie zostało podpisane przez uprawnioną osobę, to nie można przyjąć, że jest to postanowienie uzgadniające projekt decyzji. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) stanowi, iż Sąd uchyla decyzję w całości jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Brak wymaganego prawem uzgodnienia z właściwym organem , co niewątpliwie zostało stwierdzone w rozpatrywanej sprawie, stanowi podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, sprawia, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie mogły się ostać w obrocie prawnym. Trafnie podniósł organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż okoliczności szczegółowe nadbudowy budynku mieszkalnego, odległości między budynkami oraz warunki zacienienia budynku skarżących ( tzw. linia słońca) mogą być podnoszone na etapie pozwolenia na budowę przed właściwymi organami architektoniczno - budowlanymi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b cyt. ww. ustawy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 209 cyt. ustawy.