I SA/Kr 725/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA: Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 18 czerwca 2003r. sygn. akt I SA/Kr 2564/01 wydanego w przedmiocie podatku od osób fizycznych za 1997 postanawia skargę tę odrzucić W dniu [...] maja 2005r. A. G. wniósł za pośrednictwem poczty do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Krakowie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tj. wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 18 czerwca 2003 roku, sygn. akt I SA/Kr 2564/01. Jako podstawę prawną wniesienia tego środka zaskarżenia A. G. wskazał art. 4241 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art.59 uchylonej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 18 czerwca 2003r. , a więc pod rządami ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, póz. 368 ze zm./. Orzeczenie to jako prawomocne mogło być zaskarżone przewidzianym w art.57 ust. 2 tej ustawy nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia w postaci rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego. Środek ten nogi wnieść tylko określony w tym przepisie krąg organów państwowych. Wniesienie rewizji nadzwyczajnej mogło być efektem inicjatywy tych podmiotów, jak również samej strony skarżącej, która mogła się zwrócić do któregoś z uprawnionych organów o jej wniesienie. Termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej wynosił 6 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia NSA. W niniejszej sprawie tenże tryb nie został wdrożony. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. przepisów z 15 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ wprowadzonych ustawą z sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271/ należy przywołać art. 101 tej ustawy, który stanowił, iż w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu - Najwyższego, strona może w terminie do dnia 31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy w/w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która życie, co stwierdzono już wyżej, z dniem 1 stycznia 2004r. / art. 106 j: ustawy Przepisy wprowadzające ustawę ... ./. Tejże skargi kasacyjnej skarżący także nie wniósł. Wprowadzona w procedurze cywilnej z dniem 6 lutego 2005r. / przepisem art. 1 pkt 25 ustawy z 22 grudnia 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. Nr 13 z 2005r., póz. 987, a uregulowana w dodanym Dziale VIII w artykułach od 424 do 414 Kodeksu postępowania cywilnego, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest instytucją procesową prawa cywilnego, nie mającą zastosowania do postępowania sądowoadministracyjnego uregulowanego w sposób całościowy w w/w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedyne odesłania do Kodeksu postępowania cywilnego zawierają tylko przepisy tj. art. 106 § 5, art. 296 § 2 i art. 300 tej ustawy. Jednakże nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Tak więc skoro wniesiony środek odwoławczy jest niedopuszczalny w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co wykazano powyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 160 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił go.