I SA/Wa 553/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r. sprawy ze skargi Gminy J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Skarbu Państwa na rzecz Gminy J. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. i odmówił stwierdzenia, że mienie Skarbu Państwa stanowiące nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] i [...], uregulowaną w księdze wieczystej KW nr [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2, zabudowaną budynkiem służby zdrowia, stało się z mocy prawa nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem Gminy J. w udziale 435/1000 i Powiatu J. w udziale 565/1000. Przedmiotowa nieruchomość pozostawała, zgodnie z ustaleniami Wojewody [...], do dnia [...] listopada 1998 r. w trwałym zarządzie Zespołu Opieki Zdrowotnej w J.. Decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w L. wygasił trwały zarząd Zespołu Opieki Zdrowotnej na przedmiotowej nieruchomości i przekazał ją w trwały zarząd Przychodni Rejonowej w J., którą wydzielono z Zespołu Opieki Zdrowotnej w J., na podstawie zarządzenia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Decyzja o przekazaniu w trwały zarząd stała się ostateczna w dniu 9 grudnia 1998 r. W tym dniu Przychodnia Rejonowa w J. była już osobą prawną, w związku z jej wpisem do rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej w dniu 23 listopada 1998 r. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Wojewoda [...] przekształcił Przychodnię Rejonową w J. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, który jednocześnie wyposażył w mienie Skarbu Państwa w skład którego wchodziła m.in. nieruchomość położona w J. przy ul. [...] i [...]. Zarządzenie weszło w życie w dniu 1 stycznia 1999 r. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Wojewoda [...] przekształcił Zespół Opieki Zdrowotnej w J. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej. W dniu 24 maja 1999 r. Przychodnia Rejonowa zawarła z Zespołem Opieki Zdrowotnej umowę najmu części nieruchomości przy ul. [...] i [...]. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. zmieniającym zarządzenie nr [...] w sprawie przekształcenia Zespołu Opieki Zdrowotnej w J. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, Wojewoda [...] wyposażył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej w J. w mienie państwowe w postaci nieruchomości położonych w J. przy ul. [...] (działki nr [...]), ul. [...] (działka nr [...]) i ul. [...] (działka nr [...]). Burmistrz Miasta J. pismem z dnia 9 sierpnia 1999 r. wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie nabycia mienia Skarbu Państwa pozostającego we władaniu Przychodni Rejonowej w J., na które składała się m.in. nieruchomość położona w J. przy ul. [...] i [...]. Starostwo Powiatowe w J. w dniu 1 października 1999 r. zwróciło się z wnioskiem do Wojewody [...] o zmianę zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. i zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. W piśmie z 21 stycznia 2000 r. Wojewoda [...] odmówił uwzględnienia wniosku Starosty Powiatu J. o zmianę zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. i zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. potwierdzając, że sporna nieruchomość położona przy ul. [...] i [...] w J. wchodzi w skład funduszu założycielskiego Przychodni Rejonowej w J.. W dniu [...] grudnia 2000 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 60 w związku z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.) i rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 listopada 1998 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz jednostek samorządu terytorialnego właściwych do przejęcia uprawnień organu, który je utworzył (Dz. U. Nr 145, poz. 941, z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. wydał decyzję stwierdzającą, że mienie Skarbu Państwa stanowiące nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] i [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stało się z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem gminy J. w udziale 435/1000 i Powiatu J. w udziale 565/1000. Po rozpoznaniu odwołania Gminy Miejskiej w J. Minister Skarbu Państwa w dniu [...] sierpnia 2001 r. wydał, na podstawie art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną i art. 138 § 2 k.p.a., decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Minister Skarbu Państwa przyjął, że oba zakłady opieki zdrowotnej zajmowały pomieszczenia przedmiotowej nieruchomości i wykorzystywały je do wykonywania zadań z zakresu ochrony zdrowia, przy czym tytuł prawny przysługiwał na podstawie zarządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. Przychodni Rejonowej w J.. Zgodnie z art. 47 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, Prezes Rady Ministrów w załączniku do rozporządzenia z dnia 22 czerwca 2001 r. w sprawie wykazu samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej, które zostały przejęte przez gminy, powiaty i samorządy województw (Dz. U. Nr 65, poz. 659) w części dotyczącej Województwa [...] pod pozycją nr [...] wskazał Gminę Miejską J. jako właściwą do przejęcia Przychodni Rejonowej w J., a pod pozycją [...] Powiat J. do przejęcia uprawnień organu, który utworzył Zespół Opieki Zdrowotnej. Zgodnie z art. 47 ust. 3 powołanej ustawy przejęcie mienia S.P.Z.O.Z. przez jednostki samorządu terytorialnego, które przejęły funkcję organów założycielskich następuje w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Minister Skarbu Państwa uznał, że jednostki samorządu terytorialnego, które przejęły z dniem 1 stycznia 1999 r. uprawnienia organu administracji rządowej, który utworzył S.P.Z.O.Z. nabyły z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mienie nieruchome Skarbu Państwa będące do tego dnia we władaniu na podstawie tytułu prawnego zakładów opieki zdrowotnej, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Od decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2001 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył w dniu 10 września 2001 r. Starosta Powiatu w J.. Skarżący wnosił o utrzymanie w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Starosty Powiatu w J. wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Skarbu Państwa. Sąd wskazał, że organ drugiej instancji, wydając zaskarżoną decyzję, naruszył art. 138 § 2 k.p.a. przez to, że mimo poczynienia wszystkich niezbędnych ustaleń nie rozstrzygnął sprawy merytorycznie, ale wydał decyzję kasacyjną. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Skarbu Państwa w dniu [...] stycznia 2004 r. wydał decyzję, którą uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. i odmówił stwierdzenia, że mienie Skarbu Państwa stanowiące nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] i [...], uregulowaną w księdze wieczystej KW nr [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2, zabudowaną budynkiem służby zdrowia, stało się z mocy prawa nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem Gminy J. w udziale 435/1000 i Powiatu J. w udziale 565/1000. Minister Skarbu Państwa w uzasadnieniu tej decyzji stwierdził, że przepis art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną określa, że mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego. Podmiotem władania jest posiadacz, zaś istotne znaczenie ma w tym przypadku przepis art. 341 k.c. wprowadzający domniemanie, że posiadanie jest zgodne ze stanem prawnym. Oznacza to, że nabyciu przez jednostkę samorządu terytorialnego podlega mienie Skarbu Państwa, które znajduje się we władaniu przedmiotowych instytucji i osób prawnych w przewidzianej prawem formie tj. na podstawie tytułu prawnego. Możliwość nabycia własności przez jednostki samorządu terytorialnego jest więc uzależniona od władania na podstawie tytułu prawnego, a takiego na dzień 1 stycznia 1999 r. nie posiadała żadna z jednostek przejmowanych przez Gminę w J. i Powiat J.. Zgodnie z art. 47 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, Prezes Rady Ministrów w załączniku do rozporządzenia z dnia 22 czerwca 2001 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, które zostały przejęte przez gminy, powiaty i samorządy województw (Dz. U. Nr 65, poz. 659), w części dotyczącej Województwa [...] pod pozycją nr [...], wskazał Powiat J. jako właściwy do przyjęcia uprawnień organu, który utworzył Zespół Opieki Zdrowotnej w J., a pod pozycją [...] wskazał Gminę J. jako właściwą do przejęcia Przychodni Rejonowej w J.. Zgodnie z art. 47 ust. 3 cytowanej ustawy przejęcie mienia S.P.Z.O.Z. przez jednostki samorządu terytorialnego, które przejęły funkcje organów założycielskich następuje w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Jednostki samorządu terytorialnego, które przejęły z dniem 1 stycznia 1999 r. uprawnienia organu administracji rządowej, który utworzył S.P.Z.O.Z., nabyły z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mienie nieruchome Skarbu Państwa będące do tego dnia we władaniu zakładów opieki zdrowotnej. Z akt sprawy wynika, zdaniem Ministra Skarbu, że ani Przychodnia Rejonowa w J., która została przekształcona w S.P.Z.O.Z., ani Zespół Opieki Zdrowotnej, przekształcony w S.P.Z.O.Z., nie miały tytułu prawnego do spornej nieruchomości, gdyż jako samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej posiadające osobowość prawną nie mogły posiadać prawa zarządu, które przysługuje zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm.) tylko państwowej lub komunalnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej. Należało zdaniem Ministra Skarbu Państwa przyjąć, że przedmiotowa nieruchomość była nieformalnie zajmowana przez Zakłady Opieki Zdrowotnej. Okoliczność ta nie wypełnia przesłanek art. 60 cytowanej wyżej ustawy, która nie definiuje pojęcia władania mieniem Skarbu Państwa, stąd też przy wykładni i stosowaniu przepisów ustawy należy sięgnąć do uregulowań prawnych zawartych w kodeksie cywilnym, a w szczególności do art. 336 k.c. i następnych, w których występuje pojęcie "władania". Przepis art. 336 k.c. stanowi, że "posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, który nią włada faktycznie jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą". Jednocześnie art. 338 k.c. stanowi, że kto rzeczą faktycznie włada za kogo innego, jest jej dzierżycielem. Z powyższego wynika, że na posiadanie składają się dwa elementy: corpus possessionis (element fizyczny) wyrażający się we władaniu rzeczą oraz animus possidendi (element psychiczny) wyrażający się w psychicznym nastawieniu do wykonywanego władztwa. Tak określone posiadanie korzysta z ochrony posesoryjnej oraz z domniemania określonego w art. 341 k.c., że posiadanie jest zgodne ze stanem prawnym. Zatem władanie rzeczą zostało ściśle połączone z prawem dającym określone władztwo nad rzeczą. Pojęcia "władania" występującego w art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nie można zatem oderwać od tytułu prawnego będącego źródłem jego powstania i wypełniającego go konkretną treścią, która określa zakres uprawnień władającego nad rzeczą. Faktyczne dysponowanie mieniem bez żadnego formalnego tytułu prawnego, nie może więc być podstawą do zastosowania art. 60, albowiem nie mieści się w pojęciu "władania". Tego rodzaju wykładnia systemowa oparta jest na jedynie możliwym do przyjęcia założeniu spójności logicznej całego systemu prawa obowiązującego w Państwie. Od decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2004 r. pismem z dnia 25 marca 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina Miejska w J., zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, w tym zwłaszcza art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn zm.). Strona skarżąca zarzuciła, że wydając przedmiotową decyzję odmowną Minister Skarbu Państwa ukształtował taki stan prawny, który jest sprzeczny z obowiązującym porządkiem prawnym. Zgodnie bowiem z art. 60 ust. 1 powołanej ustawy, jednostki samorządu terytorialnego, które przyjęły z dniem 1 stycznia 1999 r. uprawnienia organu administracji rządowej, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, nabyły z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. mienie nieruchome Skarbu Państwa, będące w tym dniu we władaniu zakładów opieki zdrowotnej. Nie jest więc w świetle tego przepisu prawnie dopuszczalne, aby po dniu 1 stycznia 1999 r. istniał taki stan prawny, w którym właścicielem mienia pozostaje Skarb Państwa, a mienie jest nadal "we władaniu" samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Odmowa zaś przez Ministra Skarbu Państwa nabycia z mocy prawa tej nieruchomości taki właśnie stan prawny "stworzyła". Ponadto strona skarżąca podniosła, że Przychodnia Rejonowa w J. władała nieruchomością położoną w J. przy ul. [...] -[...] na podstawie tytułu prawnego. Tym tytułem prawnym było zarządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. w sprawie przekształcenia Przychodni Rejonowej w J. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, którym to zarządzeniem Wojewoda wyposażył tę Przychodnię m.in. we wskazane wyżej mienie, rozstrzygając, że stanowi ono fundusz założycielski tego zakładu. Nigdy natomiast przedmiotowa nieruchomość nie stanowiła wyposażenia Zakładu Opieki Zdrowotnej w J., albowiem zarządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. w sprawie przekształcenia Zakładu Opieki Zdrowotnej w J. w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej wyposażało tenże zakład jedynie w nieruchomości położone w J. przy ul. [...],[...] i [...] (fundusz założycielski tego zakładu). W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna aktów lub czynności organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest uzasadniona. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 60 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów tej ustawy z tym dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawową przesłanką nabycia mienia Skarbu Państwa w tym trybie jest władanie tym mieniem przez państwową jednostkę organizacyjną przejmowaną z dniem 1 stycznia 1999 r. przez określoną jednostkę samorządu terytorialnego. Powołana ustawa nie zawiera ani w art. 60 ani w żadnym innym przepisie definicji pojęcia "władanie" użytego w tym artykule. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2002 r. sygn. akt III RN 206/01 dokonał wykładni pojęcia "władanie" odnoszącej się również do władania, o którym mowa w art. 60 ust. 1 powołanej ustawy. W uzasadnieniu swego wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że użyte w art. 68 ust. 1 - a także w art. 60 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną pojęcie "władanie" nie może być identyfikowane z pojęciem "faktyczne władanie" jakim posługuje się kodeks cywilny i może podlegać wykładni co do jego prawnego (normatywnego) znaczenia odmiennej od stosowanej w przypadku przepisów kodeksy cywilnego (art. 222 k.c., art. 336 k.c., art. 338 k.c., art. 339 k.c.). Publicznoprawny charakter regulacji dotyczącej mienia samorządu województwa, powiatu, wynikającej z ustaw ustrojowych skłania - zdaniem Sądu Najwyższego - do przyjęcia odmiennego od wynikającego z kodeksu cywilnego rozumienia pojęcia "mienie będące we władaniu" użytego w art. 68 ust. 1 i art. 60 ust. 1. Nabycie ex legę prawa własności nieruchomości będącej we władaniu określonego w ustawie podmiotu mogło zatem dotyczyć tylko takiego władztwa nad mieniem państwowym, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z państwowej nieruchomości zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli takich form władztwa nad mieniem Skarbu Państwa, które zawierało w sobie wiele cech właściwych dla wykonywania władztwa przez właściciela. Według stanowiska Sądu Najwyższego nie stanowiło "władania" w rozumieniu art. 68 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 powołanej ustawy posiadanie zależne i tym samym nie mogło ono być przesłanką nabycia przez jednostkę samorządu terytorialnego prawa własności mienia Skarbu Państwa w trybie powołanych przepisów. Jak wynika z ustaleń Ministra Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w L. stwierdził wygaśnięcie trwałego zarządu przysługującego Zespołowi Opieki Zdrowotnej w J. do przedmiotowej nieruchomości i przekazał ją w trwały zarząd wydzielonej Przychodni Rejonowej w J.. Decyzja dotyczyła mienia Skarbu Państwa objętego komunalizacją z dniem 1 stycznia 1999 r. i w tym dniu była decyzją ostateczną. Niezależnie zatem od tego czy decyzja ta jest zgodna z prawem to jako decyzja ostateczna pozostająca w obrocie prawnym wywołała ona określone skutki prawne. Organy orzekające w sprawie nie mogły jej pominąć, bowiem nie została ona w sposób przewidziany prawem wzruszona. Bez znaczenia jest w takim przypadku powoływanie się przez Ministra Skarbu na art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.), zgodnie z którym tylko państwowej lub komunalnej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej może przysługiwać prawo zarządu. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 czerwca 2003 r. uchylającego decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2001 r. podkreślił, że odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. złożył również Starosta Powiatu J.. Minister Skarbu Państwa obowiązany był więc rozpoznać złożone odwołanie w ramach jednego postępowania i wydać jedną decyzję. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ drugiej instancji nie wykonał powyższego zalecenia NSA, dopuszczając się jeszcze dalej idącego naruszenia przepisów art. 138 k.p.a., nie wskazał bowiem w ogóle w zaskarżonej decyzji, odwołanie jakiego podmiotu było przedmiotem jego orzekania. Zaznaczyć należy również, że akta przedmiotowej sprawy przekazane przez organ drugiej instancji są niekompletne (brak np. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] listopada 1998 r. stwierdzającej wygaśnięcie trwałego zarządu przysługującego Zespołowi Opieki Zdrowotnej w J. do nieruchomości położonej w J. przy ul. [...] i [...] i przekazującej ją w trwały zarząd wydzielonej Przychodni Rejonowej w J.) oraz w większości zawierają jedynie nieuporządkowane kserokopie niepotwierdzone za zgodność z oryginałem. Taka postawa Ministra Skarbu Państwa, a w tym niewykonanie zaleceń wynikających z oceny prawnej zawartej w wyroku NSA z dnia 17 czerwca 2003 r., godzi w powagę organów Rzeczypospolitej Polskiej i budzi poważne zastrzeżenia w świetle zasady praworządności oraz zasady pozyskiwania zaufania obywateli do organów prowadzących postępowanie administracyjne. Przedmiotowa sprawa nie została należycie wyjaśniona, a zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. stwierdzającą, że mienie Skarbu Państwa stanowiące nieruchomość położoną w J. przy ul. [...] i [...], oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stało się z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem Gminy J. w udziale 435/1000 i Powiatu J. w udziale 565/1000, wydano z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 i 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.