II SA/Wr 2854/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Janowska Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie części budowli postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej T. K. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. K. wniosła w dniu 22 grudnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na niewykonanie przez Wojewodę [...] trzech orzeczeń tego Sądu: z dnia 7 września 1996 r., sygn. akt II SA/WR 54/96, z dnia 17 września 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 414/97 oraz z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 18/99, argumentując, że wyrokiem z dnia 19 stycznia 2001 r. Sąd zobowiązał organy I i II instancji do szczegółowego wyjaśnienia sprawy. Podniosła, iż organ I instancji uchylając decyzję organu pierwszoinstancyjnego wyraźnie przyjął, że strona nie wykazała się prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Tym samym zobligowano organa do szczegółowego wyjaśnienia tej kwestii. Podała, że organ II instancji nie przekazał całego materiału dowodowego i kwestii tej nie wyjaśniono, tym samym wyroku nie wykonano, a poza tym organ II instancji wydał decyzję kasacyjną sprzecznie z K.p.a. oraz wyrokami NSA, nie wskazując jakiejkolwiek podstawy prawnej, stąd decyzja ta jest nieważna w świetle art. 156 § 1 pkt 2. Ponadto zarzuciła organom obydwu instancji nierówne traktowanie stron, prowadzenie sprawy sprzecznie z art. 6-12, K.p.a., niedopuszczenie dowodu strony, utwierdzanie współwłaściciela w bezkarnym postępowaniu w dostarczaniu dowodów poświadczających nieprawdę, zrzucanie odpowiedzialności z jednego urzędu na drugi, przewlekłość postępowania oraz ignorowanie orzeczeń Sądu, dowodów i skarg strony skierowanych do Wojewody [...] w dniach 28 maja 2003 r., 17 czerwca 2003 r. i 3 listopada 2003 r., zarzucając, że uzyskane odpowiedzi są wymijające i sprzeczne z trzema orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 31 grudnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przekazał akta sprawy według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, o czym zawiadomił skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu pismem z dnia 27 lutego 2004 r. wezwał skarżącą o podanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwróciła się z pisemnym wezwaniem do organu, którego decyzje Sąd uchylił do wykonania orzeczenia. Na wezwanie Sądu T. K. w zakreślonym terminie, przy piśmie z dnia 10 marca 2004 r., przesłała kserokopie skarg kierowanych przez skarżącą do Wojewody [...] oraz kserokopie uzyskanych odpowiedzi, wskazując, że wyroki określone w skardze dotyczyły jednej sprawy – uchylenia stronie pozwolenia na użytkowanie dobudowanego komina. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie, wskazując, że udzielił skarżącej odpowiedzi w pismach z dnia 24 czerwca 2004 r., argumentując, że wyrokiem z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 18/99 została oddalona skarga T. K. na decyzję Wojewody [...], co oznaczało, że decyzja ta była zgodna z prawem. Poza tym wskazał, że dalsze postępowanie było prowadzone przez Starostwo Powiatowe w K., który to organ zobowiązał skarżącą do uzupełnienia dokumentacji wymaganej do uzyskania pozwolenia na użytkowanie, przy czym skarżąca wystąpiła o zawieszenie postępowania, a w związku z nowelą ustawy Prawo budowlane wniosek w sprawie pozwolenia na użytkowanie przekazany został zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie [...]. Na rozprawie przed Sądem w dniu 24 maja 2004 r. skarżąca precyzując żądanie wskazała, że wykonanie wyroku z dnia 19 stycznia 2001 r. , sygn. akt II SA/Wr 18/99 powinno polegać na tym, że "organy obu instancji winny prowadzić postępowanie w przedmiocie dysponowania nieruchomością oraz grubości ścian, kominów stosownie do odpowiednich rozporządzeń". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności podać trzeba, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem l stycznia 2004 r. utworzone zostały w Warszawie i miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów - wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na zasadzie § l pkt 9 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa opolskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Stosownie do art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana przez inny sąd administracyjny, który stwierdził swą niewłaściwość, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. W świetle art. 97 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu na postawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, za wyjątkiem wpisu i innych kosztów sądowych, do których stosuje się dotychczasowe przepisy. Na wstępie, z uwagi na fakt, iż w sprawie przez skarżącą jest podnoszonych i powtarzanych wiele argumentów, określić trzeba zakres weryfikacji sądowej w niniejszej sprawie i w związku z tym podkreślić, iż kontrolą tą objęta jest część skargi odnosząca się do niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 18/99. Z tego względu przedmiotem rozstrzygania nie mogą być te zarzuty skarżącej, które odnosiły się do pozostałych wyroków wskazywanych w skardze, gdyż te zarzuty stanowiły przedmiot postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w odrębnych sprawach. Przechodząc do rozpoznania skargi w sprecyzowanym wyżej zakresie należy stwierdzić, że wyrokiem z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 18/99 oddalono skargę T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 grudnia 1998 r., nr [...], uchylającą decyzję Kierownika Urzędu rejonowego w K. z dnia 20 września 1995 r., nr [...]. Na zasadzie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z brzmienia powołanego przepisu wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skarga, o której mowa w tym przepisie, może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków tj. w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym akt lub czynność albo stwierdzającym ich nieważność. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi w sytuacji, gdy po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku, właściwy organ w terminach w prawie określonych nie wydał stosownego aktu w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku. Innymi słowy – zaskarżeniu w trybie art. 154 p.p.s.a. podlega bezczynność polegająca na powstrzymaniu się od wydania w terminie decyzji przez organ, którego decyzję wyrokiem sądu uchylono albo stwierdzono jej nieważność. Podkreślić należy, że takie rozstrzygnięcia sądu mogą zapaść wyłącznie w razie stwierdzenia w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Skoro w przedmiotowej sprawie brak było wyroku uchylającego decyzję Wojewody [...] lub stwierdzającego nieważność decyzji tego organu, gdyż wskazywanym w skardze prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 18/99, orzeczono o oddaleniu odwołania, uznając zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia 3 grudnia 1998 r. za prawidłową, zatem skargę na niewykonanie tego wyroku należało uznać za niedopuszczalną. W związku z podnoszonymi w skardze zarzutami wskazać w tym miejscu trzeba, że uprawnienie określone w powołanym przepisie art. 154 nie wyłącza możliwości złożenia skargi na bezczynność organów w zakresie wydania decyzji administracyjnej. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, stąd postanowiono jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia oparte jest o przepis art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.).