I SA/Kr 2629/02

Syg. akt I SA/Kr 2629/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Elżbieta Kremer Protokolant : Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2005 r spraw ze skargi "[...] " Z. [...] SA w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 3 października 2002 r nr [...] do [...] w przedmiocie wartości celnej towaru s k a r g ę o d d a l a W okresie od [...] lipca 2000 r do dnia [...] maja 2001 r "[...] " Z. [...] S.A. w [...] importowały w celu wprowadzenia na polski obszar celny leki w opakowaniach do sprzedaży detalicznej , dostarczane z "[...] " A.S. w [...] ( [...] ). Przedmiotowy towar był zgłoszony do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym według następujących zgłoszeń : 1. SAD nr [...] z dnia [...].07.2000 r 2. SAD nr[...]z dnia [...].08.2000 r 3. SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 4. SAD nr [...]z dnia [...].09.2000 r 5. SAD nr [...]z dnia [...].10.2000 r 6. S AD nr [...]z dnia [...].10.2000 r 7. SAD nr [...]z dnia [...].11.2000 r 8. SAD nr [...] z dnia [...].11.2000 r 9. SAD nr [...]z dnia [...].12.2000 r 10.SAD nr [...]z dnia [...].12.2000 r 11.SAD nr [...]z dnia [...].01.2001 r 12.SAD nr [...]z dnia [...].02.2001 r 13.SAD nr [...]z dnia [...].03.2001 r 14.SAD nr [...]z dnia [...].04.2001 r 15.SAD nr [...]z dnia [...].04.2001 r 16.SAD nr [...]z dnia [...].05.2001 r 17.SAD nr [...]z dnia [...].05.2001 r. Wartość celna towarów objętych powyższymi zgłoszeniami celnymi była zadeklarowana zgodnie z wartościami wynikającymi z przedłożonych faktur Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął przedmiotowe towary wnioskowaną procedurą. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w [...] ujawniono " Kontrakt na dystrybucję " , zgodnie z którym skarżąca miała prawo do prowizji w wysokości 13% , a od 2001 r - w wysokości 18,7% wartości każdej faktury zakupu leków w "[...] " a.s. w [...] w cenach CIP [...] . Ujawniono również faktury wystawione przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego tytułem prowizji od dokonanych zakupów. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie przedmiotowych zgłoszeń celnych . W toku prowadzonego postępowania skarżąca wyjaśniła, że zakupuje od "[...] " a.s. leki na zasadzie transakcji kupna-sprzedaży , a nie pośrednictwa. Skarżąca przedstawiła , między innymi , "Kontrakt na dystrybucję " z dnia [...] lipca 2000 r wraz z załącznikami , oświadczenia "[...] " a.s. oraz raporty z działań promocyjnych wraz z wyjaśnieniem , że użyte w umowie określenie "prowizja" jest wynikiem różnic terminologii prawniczej , a otrzymane od w/w kontrahenta zagranicznego kwoty stanowią wynagrodzenie za prowadzenie działań promocyjnych i nie mogą być zakwalifikowane jako prowizja , o której mowa w art.31 pkt.5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r -Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) . Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest Aneks do w/w umowy z dnia [...] lipca 2000 r . Leki były zakupywane w imieniu własnym i na własny rachunek skarżącej , która je następnie odsprzedawała kontrahentom krajowym. Prowizja w ustalonej wysokości to wynagrodzenie za uzgodnione usługi promocyjne , będące pochodną wartości sprzedaży. Decyzjami z dnia [...] i [...] kwietnia 2002 r Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał w/w zgłoszenia celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru i ustalił wartość celną towaru w poszczególnych zgłoszeniach z uwzględnieniem korekty wynikającej z odliczenia kwot wypłaconych przez skarżącą na rzecz kontrahenta zagranicznego z tytułu prowizji. Organ celny wyjaśnił, że " prowizja za usługi promocyjne " jest ściśle powiązana z wartością zakupionych w [...] a.s. towarów . W piśmie z dnia [...] grudnia 2002 r kontrahent zagraniczny zaznaczył, że wiąże wysokość wynagrodzeń z efektywnością działań promocyjnych , ustalając ją w oparciu o szacunkowe wstępne prognozy , a "jako podstawę ustalenia wynagrodzenia z tego tytułu strony przyjęły wartość zakupionego towaru ". W ocenie organu celnego , wynagrodzenie za działania promocyjne uzależnione są w rzeczywistości ściśle od wielkości obrotów i wartości zakupionego towaru , a nie od efektywności samych działań promocyjnych , choć skarżąca przedkłada kontrahentowi zagranicznemu okresowe sprawozdania z tej działalności. Organ celny podniósł , że jak wynika z " Kontraktu na dystrybucję " skarżąca ma prawo do ustalonej prowizji od wartości każdej faktury w cenach CIP [...][...] albo w cenach oferowanych CIP [...] według [...] za w/w usługi. Zdaniem Dyrektora Urzędu Celnego powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie , że zakres i jakość świadczonych usług nie wpływa na wysokość wynagrodzenia , a wynagrodzenie to jest kształtowane tylko i wyłącznie przez wartość zakupionych towarów w "[...]" a.s. Organ celny podniósł , że zgodnie z pkt.5.2 " Kontraktu na dystrybucję" nie później niż do 5-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu , za który istnieje tytuł prowizji , skarżąca wystawi fakturę na prowizję z terminem płatności 30 dni od daty faktury i prześle ją do kontrahenta zagranicznego faxem oraz listem poleconym. Zawarty kontrakt nie przewiduje podsumowania i oceny świadczonych przez skarżącą usług promocyjnych , co przekładałoby się w danym okresie rozliczeniowym na wartość wynagrodzenia za te usługi. W związku z powyższym w ocenie organu celnego "prowizja za usługi promocyjne" stanowi de facto stały upust od wartości zakupionych towarów , jaki przyznała skarżącej czeska firma "[...]" A.S. Dyrektor Urzędu Celnego działając na podstawie art.85 § 1 i 23 § 1 Kodeksu celnego stwierdził , że wartość celna towarów objętych zgłoszeniami celnymi wymienionymi na wstępie , powinna być pomniejszona o upust w wysokości określonej w fakturach wystawionych przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego tj. "[...] " a.s. o nr : [...], [...], [...], [...], [...], [...] , [...], [...], [...], [...] i [...]. W dniu [...] maja 2002 r skarżąca odwołała się od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w [...] zarzucając nieprawidłowe ustalenie wartości celnej importowanych towarów . Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu I instancji podnosząc , że w toku postępowania przedstawiła obszerną dokumentację , z której jednoznacznie wynika -jej zdaniem - fakt świadczenia usług promocyjnych na rzecz "[...] " a.s. i użyte w umowie sformułowanie " prowizja " w rzeczywistości nie ma nic wspólnego z "prowizją" , o której mowa w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego. Stanowi ona wynagrodzenie za rzeczywiste usługi promocyjne . Kwestionowany przez organ pierwszej instancji sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia jest prawidłowy , zgodny z obowiązującym prawem i mieszczący się w zakresie swobody kontraktowania umów. Prowizja , o której mowa w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego jest świadczeniem powiązanym z wielkością zakupów , nie będącym jakimkolwiek ekwiwalentem za świadczenie drugiej strony, a taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie. Skarżąca podniosła , że strony rozpoczęły swoją współpracę w 2000 r i planowana sprzedaż mogła znacznie różnić się od rzeczywistej , dlatego kontrahent zagraniczny uznał, że zapreliminuje określony procent od sprzedaży Jako środki przeznaczone na promocję jej wyrobów. W tym stanie rzeczy stanowisko Dyrektora Urzędu Celnego - w ocenie skarżącej -jest niezrozumiałe. Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002 r połączył w celu łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia odwołań od decyzji i Dyrektora Urzędu Celnego w [...] dotyczących zgłoszeń celnych wymienionych na wstępie , a następnie decyzją z dnia 3 października 2002 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy stwierdził , że w związku z importem leków wymienionych w przedmiotowych zgłoszeniach celnych , płatności dokonywane były w dwóch kierunkach. Skarżąca płaciła "[...] " a.s. za dostawę leków według cen ujawnionych na fakturach załączanych do zgłoszeń celnych w związku z zakupem danej partii towarów. Następnie "[...]" a.s. płaciła skarżącej jako importerowi kwotę stanowiącą 13 % ( a od 1.01.2001 r -18.7% ) wartości dokonanego zakupu na podstawie faktur za świadczone przez skarżącą usługi promocyjne . Płatność na rzecz skarżącej dokonywana była w związku z umową "Kontrakt na dystrybucję " zawarty w dniu [...] lipca 2000 r , uzupełnioną Aneksem z dnia [...] lipca 2000 r. Celem zawarcia umowy była maksymalizacja sprzedaży na terenie Polski wyrobów "[...]" , wymienionych w załączniku do umowy. Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że bilans płatności dokonywanych w związku z importem leków przez skarżącą z "[...]" a.s. wykazuje kwotę niższą niż suma kwot wynikających z faktur zakupu . Ponieważ to wartość ujawniona na fakturach zakupu stanowiła podstawę deklarowanych danych w zgłoszeniach celnych , wartość celna ustalana była bez uwzględnienia całości okoliczności transakcji, bez potrącania kwot prowizji. W związku z wyjaśnieniami skarżącej dotyczącymi swobody umów , organ odwoławczy wyjaśnił, że nie kwestionuje ani faktu zawarcia umowy , ani treści porozumienia , czy też skuteczności w stosunkach między kontrahentami, natomiast organ celny dysponuje prawem oceny całości stosunków handlowych i organizacyjnych łączących podmioty dokonujące wprowadzenia towarów na polski obszar celny , między innymi w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej importowanych towarów. Dyrektor Izby Celnej podniósł , że " Kontrakt na dystrybucję " wiąże ściśle wysokość kwot wypłacanych przez kontrahenta zagranicznego na rzecz skarżącej wyłącznie z wartością zakupu. Zgodnie z pkt.5.1 w/w umowy "[...] ma prawo do prowizji 13% wartości każdej faktury w cenach CIP [...] albo w cenach oferowanych CIP [...] wg [...] za usługi, o których mowa w Punkcie 1.6" . Takie brzmienie wynika ze zmiany wprowadzonej Aneksem , natomiast tekst pierwotny nie przewidywał punktu 1.6 , ani nie wiązał prowizji z wykonaniem jakichkolwiek działań. Twierdzenie skarżącej , że płatności z tytułu dostawy leków oraz z tytułu prowizji są wzajemnie niezależne , nie jest uzasadnione . Prowizja jest ściśle powiązana z wartością dokonanego uprzednio zakupu i jej wysokość nie odnosi się do jakichkolwiek innych elementów poza wartością zakupu. Jedynym warunkiem powstania obowiązku zapłaty - poza istnieniem faktury zakupu -było wystawienie przez skarżącą faktury w określonym terminie i przesłanie jej faksem oraz listem poleconym do "[...] " a.s. W toku postępowania skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie takiego układu stosunków , z których wynikałoby , że istniały uzgodnienia co do planowanego zakresu działań promocyjnych , mechanizmy weryfikacji wykonania uzgodnionych przedsięwzięć i skutków ewentualnego nie wykonania tych uzgodnień. Organ celny stwierdził , że skarżąca przesłała okresowe sprawozdania z wykonanych usług promocyjnych , jednak umowa nie przewiduje żadnego powiązania między promocją a wynagrodzeniem . Dyrektor Izby Celnej podniósł , że skarżąca jest właścicielem 95,85% akcji " [...]" a.s. oraz że działania promocyjne prowadziła jeszcze na rzecz [...] d.d.[...]. Charakter powiązań między kontrahentami oraz brak umów na prowadzenie działań promocyjnych na rzecz innych , niepowiązanych z importerem podmiotów pozwala przyjąć , zdaniem organu odwoławczego , że nie jest to typowy rodzaj umowy. Zgodnie z obowiązującymi w dacie dokonywania importu przepisami dotyczącymi obrotu importowanymi lekami wprowadzono obowiązek stosowania urzędowej marży hurtowej w wysokości 14,3% wartości celnej powiększonej o cło i należny podatek od towarów i usług - do dnia [...].04.2000 r , a od dnia [...].05.2000r - w wysokości 11% . Skarżąca wyjaśniła, że chcąc osiągnąć konkurencyjną pozycję na rynku zdecydowała się nie naliczać marży handlowej i sprzedaż na rynek krajowy odbywała się po cenach wykazywanych na fakturach zakupu . Uzyskiwanie prowizji pozwoliło skarżącej - zdaniem organu celnego - na obejście ograniczenia w zakresie stosowania marż handlowych przy obrocie importowanymi farmaceutykami. Zawyżenie wartości celnej nie spowodowało nadpłacenia cła, gdyż stawka celna wynosiła 0% , natomiast nadpłacony podatek VAT skarżąca odzyskiwała poprzez obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w dokumentach SAD. Dokonane ustalenia wskazują , zdaniem Dyrektora Izby Celnej , że "Kontrakt na dystrybucję "" z dnia [...] lipca 2000 r dotyczył faktycznie ustalenia stałego rabatu ( upustu) od wartości nabywanych leków i miał na celu obejście przepisów ograniczających stosowanie marż w handlu hurtowym . Prowizja ta stała słusznie określona w decyzjach pierwszoinstancyjnych jako innego rodzaju płatność pomniejszająca wartość celną towaru , nie stanowiąc zarazem prowizji od zakupu określonej w art.31 pkt.5 Kodeksu celnego. W związku z tym prawidłowo należało ustalić wartość celną z uwzględnieniem odliczenia z tytułu kwot płaconych "[...]" a.s. , gdyż pomniejszały one faktyczną cenę transakcyjną. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w której skarżąca zakwestionowała podstawę materialnoprawną zmniejszenia wartości celnej importowanych towarów . W/w zarzuciła , że art.23 Kodeksu celnego definiuje pojęcie wartości celnej zezwalając na jej korektę zgodnie z zasadami zawartymi w art.30 i 31 tej ustawy. Art.30 Kodeksu celnego nakazuje podwyższenie wartości celnej o określone kwoty , natomiast art.31 nakazuje jej pomniejszenie . Katalog tych kwot jest katalogiem zamkniętym . Organy celne w swoich rozstrzygnięciach powinny zatem przytoczyć odpowiednią normę z art.31 Kodeksu celnego . Zaskarżona decyzja wymienia w sentencji art.31 pkt.5 Kodeksu celnego dotyczący " prowizji od zakupu " , ale stoi to w sprzeczności z uzasadnieniem tej decyzji , w której Dyrektor Izby Celnej stwierdził , że sporna kwota nie jest prowizją od zakupu. Organy celne obu instancji nie wskazują - zdaniem skarżącej - na żaden przepis prawa pozwalający na wyłączenie spornej kwoty z zadeklarowanej wartości celnej importowanych leków. Skarżąca podniosła , że płatność z tytułu dostawy za leki i wynagrodzenie z tytułu usług promocyjnych to wynik różnych działań . Nie chodziło o żadne stałe rabaty , jak twierdzi organ celny , lecz o rzeczywiste usługi promocyjne wykonywane przez skarżącą i potwierdzone raportami z ich realizacji. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej j ą decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na zarzut braku podstawy materialnoprawnej zmniejszenia wartości celnej towarów , organ celny stwierdził , że podstawę taką stanowi art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego . Przeprowadzone postępowanie celne wykazało , że skarżąca zapłaciła za towar mniej niż to wynika z jej deklaracji. Całkowita kwota płatności była tylko część kwot wynikających z faktur. Mając na względzie , że wartość celną stanowi wartość transakcyjna tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar , organ celny ustalił wartość celną w prawidłowej wysokości. Cena faktycznie zapłacona lub należna nie jest elementem stanu towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego i zawsze może zostać w późniejszym czasie zmieniona , jeżeli fakt korekty wartości transakcyjnej zostanie dowiedziony w sposób bezwzględny. Powołane przez skarżącą przepisy art.30 i 31 Kodeksu celnego nie mają w rozpatrywanej sprawie zastosowania , gdyż wskazują, kiedy organ celny obligatoryjnie dolicza lub nie wlicza do wartości celnej określonych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r , Nr 153, poz. 1271 ze zm.) , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ). Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie skarga oparta jest na zarzucie braku podstawy materialnoprawnej do zmniejszenia wartości celnej towarów zadeklarowanej w zgłoszeniach celnych oraz uznania , iż otrzymana przez skarżącą prowizja nie mogła stanowić podstawy do korekty in minus wartości celnej . Odnosząc się do pierwszego z tych zarzutów należy stwierdzić , iż jest on tylko częściowo zasadny . Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącej , iż zaskarżona decyzja w sentencji wskazuje art.31 pkt.5 Kodeksu celnego dotyczący odliczenia od wartości celnej towaru prowizji od zakupu , a jednocześnie organ celny w uzasadnieniu tej samej decyzji stwierdza, że wypłacona skarżącej prowizja nie stanowi należności , o której mowa w w/w przepisie. Z drugiej strony , zarówno decyzja organu I instancji , jak i zaskarżona decyzja w swej treści powołują art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego, jako uzasadnienie zajętego stanowiska przez te organy. Sąd podzielił stanowisko organów celnych , że podstawą zmniejszenia deklarowanych przez skarżącą w zgłoszeniach celnych wartości celnych leków stanowił art.23 § i i 9 Kodeksu celnego. Przepis ten stanowi, że wartością celną towaru jest jego wartość transakcyjna , czyli cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przewozu na polski obszar celny, ustalana , o ile jest to konieczne , z uwzględnieniem art.30 i 31. Ustawodawca wyjaśnił, że ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest całkowita kwota płatności lub mającej zostać dokonaną przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedawcy za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży towarów kupującemu albo płatności dokonane lub mające być dokonane przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedawcy. Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że ustawodawca położył nacisk na cenę rzeczywistą , całkowita i ostateczną , obejmującą wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane w zamian za towar . W przepisie tym chodzi o cenę faktycznie zapłaconą lub należną , nawet jeżeli rozliczenie między kontrahentami następuje po przyjęciu zgłoszenia celnego i zwolnieniu towarów . W związku z powyższym , mimo iż wskazany w sentencji zaskarżonej decyzji art.31 pkt.5 Kodeksu celnego nie ma w rozpatrywanej sprawie zastosowania , nie miało to wpływu na wynik sprawy , a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji zgodnie z art.145 § 1 pkt.1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ). Właściwa podstawa prawa materialnego do zmniejszenia zadeklarowanych wartości celnych to art.23 § 1 i 9 Kodeksu celnego. Kontrolując zaskarżoną decyzję stwierdzić należy , że dokonane przez organy celne ustalenia faktyczne są prawidłowe. Przede wszystkim należy podnieść , że umowa handlowa - "Kontrakt na dystrybucję " z dnia [...] ipca 2000 r oraz Aneks do niego - wyraźnie ustalała fakt przyznania " prowizji" , jej wysokość oraz ścisłe powiązanie z transakcjami sprzedaży leków. Ujawnione faktury wystawione przez skarżącą dla kontrahenta zagranicznego dotyczyły konkretnych faktur sprzedaży towarów , a zatem prowizja była ściśle przyporządkowana konkretnej transakcji sprzedaży i odnosiła się bezpośrednio do ceny transakcyjnej towaru. Zasadne jest zatem twierdzenie organów celnych , że w istocie chodziło o upust cenowy - świadczenie powodujące obniżenie ceny leków. Należności tej można oderwać od ceny towaru, jest to więc element kształtujący cenę leków. Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącej , że w obrocie handlowym obowiązuje zasada wolności kontraktowej i strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania . W rozpatrywanej sprawie strony zawierając "Kontrakt na dystrybucję" ustaliły , że skarżąca ma prawo do prowizji w ustalonej wysokości od wartości każdej faktury za usługi promocyjne. A zatem już w chwili zakupu leków skarżąca wiedziała , że ich cena będzie pomniejszona o wartość prowizji , niezależnie od faktycznie wykonanych usług promocyjnych. Prowizja stanowiła zatem element ceny , uwarunkowana była wartością zakupu leków i jej wysokość była znana już w chwili dokonania zakupu. Fakt , że prowizja była wypłacana po wprowadzeniu towarów na polski obszar celny i po wystawieniu przez skarżącą faktury dla "[...] jest bez wpływu na dokonane przez organy celne ustalenia , gdyż sporządzenie faktury dotyczącej prowizji stanowiło czynność następczą, potwierdzającą wykonanie zobowiązania - czyli zakupu leków - wynikającego z " Kontraktu na dystrubucję". Sąd nie podzielił zarzutów skargi co do tego , że skarżąca otrzymywała prowizję za zrealizowane usługi promocyjne , skoro brak jest odniesienia tej prowizji do jakichkolwiek innych elementów , niż wartość zakupu . Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdzą , aby strony określiły zakres działań promocyjnych , ich skuteczność , czy też faktyczny ich koszt. Nie ma żadnego dowodu na istnienie mechanizmów weryfikacji uzgodnionych i wykonanych przedsięwzięć w tym zakresie , ani też - co jest istotne - skutków niewypełnienia tych zobowiązań. Jedynym warunkiem wypłaty prowizji - poza zakupem leków - był obowiązek wystawienia przez skarżącą w określonym terminie faktury i przesłanie jej w uzgodnionym trybie. W związku z powyższymi ustaleniami w pełni uzasadnione jest twierdzenie organów celnych , że prowizja była związana wyłącznie z wartością i datą nabycia towaru oraz że skarżąca nie wykazała , iż istnieją powiązania między promocją a prowizją. Podnieść należy , że stosownie do okoliczności zgłaszający powinien przedstawić i ujawnić wszystkie dokumenty i informacje odnoszące się do importowanego towaru , w tym do prawidłowego ustalenia wartości celnej towaru. Skarżąca była zatem zobowiązana do ujawnienia "Kontraktu na dystrybucję" oraz do uwzględnienia otrzymanych należności od kontrahenta zagranicznego związanych z importowanymi lekami. Po zwolnieniu towarów organ celny może na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego i jeżeli stwierdzi, że objęcie towarów wnioskowaną procedurą nastąpiło przy zastosowaniu niekompletnych danych lub niekompletnych dokumentach, wydaje decyzję w trybie art.65 § 4 pkt.2 Kodeksu celnego uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części i zmieniając elementy zgłoszenia celnego , w tym między innymi wartość celną towaru. Postępowanie takie można wszcząć również z urzędu , jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Organy celne w sposób należyty i przy zachowaniu obowiązującej procedury ustaliły stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo określiły zakres praw i obowiązków strony tego postępowania. Skarga nie może być uwzględniona , gdyż wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Dyrektora Izby Celnej w [...] zawarte w zaskarżonej decyzji nie dają podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego w/w rozstrzygnięcia . Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , Sad działając na podstawie art.151 w/w ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , orzekł jak w sentencji.