II SA/Gd 284/05

PostanowienieWSA w Gdańsku2005-05-20

Skład orzekający: Barbara Skrzycka-Pilch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienie organu wyższego stopnia odmawiające wyznaczenia terminu organowi pierwszej instancji do załatwienia sprawy dotyczącej bezczynności?
Ratio decidendi
Na nierozpoznanie przez organ administracji państwowej zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest wymieniona w art. 3 § 2 PPSA jako rodzaj orzeczenia podlegającego zaskarżeniu.
Stan faktyczny
Skarżący S. M. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia 14 marca 2005 r., którym odmówiono wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej bezczynności Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. SKO wniosło o oddalenie skargi. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2005 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu organowi pierwszej instancji do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę W dniu 1 kwietnia 2005 r. S. M. wniósł skargę na opisane wyżej postanowienie, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 37 k.p.a. odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej bezczynności Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która – gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia - nie mogłaby być zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) nie wymieniono tego rodzaju orzeczeń (por. postanowienie NSA 1995.02.08., I SAB 86/94, ONSA 1996/1/39) W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że na nierozpoznanie przez organ administracji państwowej zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło