II OSK 102/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA E. Janeczko (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za dnia 20 września 2004r., sygn. akt III SA/Gl 586/04 odrzucające skargę S. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną Pismem z dnia 8 listopada 2004r. S. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 września 2004r. (sygn. akt III SA/Gl 586/04) odrzucającego jej skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy czynności materialno – technicznej zameldowania. Z akt sprawy wynika, że w czerwcu 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga S. K. na opisaną wyżej decyzję Wojewody Śląskiego. Skarga została sporządzona i podpisana przez G. K.. Pismem z dnia 1 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, nadesłanie odpisów skargi oraz złożenie (uzupełnienie) pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącą G. K. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W tym też terminie skarżąca doręczyła odpisy skargi, uiściła wpis. W oświadczeniu złożonym do akt sprawy 21 lipca 2004r. G. K. wskazała, że skarżąca jest jej córką, a udzielone jej pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, w której wydana została zaskarżana decyzja. Gdyby jednak Sąd uznał, że pełnomocnictwo to jest niewystarczające skarżąca zobowiązała się do dostarczenia nowego najszybciej, jak to będzie możliwe po powrocie córki z wakacji. W powołanym postanowieniu z dnia 20 września 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. K. z powodu nie uzupełnienia braków formalnych w postaci pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przez G. K. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej ppsa, pełnomocnik jest zobowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Zdaniem Sądu I instancji wymóg ten dotyczy każdego pełnomocnika, także rodzica strony skarżącej. Nie uzupełnienie braków formalnych w postaci doręczenia pełnomocnictwa w terminie określonym w przesłanym stronie wezwaniu prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. W uzasadnieniu zaskarżanego rozstrzygnięcia stwierdzono, że faktu tego nie zmienia okoliczność udzielenia pełnomocnikowi umocowania do działania w sprawie administracyjnej, w której została wydana zaskarżana decyzja. W skardze kasacyjnej na powołane rozstrzygnięcie skarżąca podniosła, że narusza ono przepisy ppsa, albowiem zgodnie z brzmieniem art. 46 § 3 tej ustawy do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Skarżąca podnosi, że pełnomocnictwo zostało udzielone G. K. do protokołu rozprawy, która odbyła się przed Urzędem Miejskim w [...] i tym samym nie istniał brak formalny, którego uzupełnienia żądał Sąd. Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżanego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem rozpoznania skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Jak wynika z brzmienia art. 37 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten dotyczy wszystkich osób, które występują w roli pełnomocników procesowych, o których mowa w art. 35 § 1 ppsa, a więc i rodziców skarżącego, co ma miejsce w omawianej sprawie. Słusznie więc Sąd I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci pełnomocnictwa udzielonego G. K., która wniosła skargę w imieniu S. K. Słusznie też, wobec nie uzupełnienia tego braku odrzucił skargę zaskarżanym postanowieniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu do usunięcia braków. Prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia nie może zmienić okoliczność, że skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji G. K. w toku postępowania administracyjnego, w którym została wydana zaskarżana decyzja. Zgodnie bowiem z tezą zawartą w wyroku NSA z dnia 20 marca 2001r. (V SA 2663/00, niepubl.) od obowiązku dostarczenia pełnomocnictwa wynikającego z art. 46 § 3 ppsa nie zwalnia w żadnym razie fakt, iż pełnomocnictwo to złożone zostało w odrębnym od sądowego, postępowaniu administracyjnym i pełnomocnik drugim egzemplarzem pełnomocnictwa nie dysponuje. W takiej bowiem sytuacji obowiązkiem pełnomocnika jest sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach administracyjnych (cyt. za: J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 84). Z powyższego wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem odrębnym od administracyjnego i pełnomocnik reprezentujący stronę winien w tym postępowaniu okazać pełnomocnictwo, choćby nawet było identyczne z tym, które zostało mu udzielone w postępowaniu administracyjnym. Chodzi o to, by w aktach sądowych sprawy, która wchodząc na etap postępowania sądowego staje się nową sprawą, znajdował się dokument potwierdzający prawo do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, innym niż już zakończone, dwuinstancyjne postępowanie administracyjne. Pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą G. K. na rozprawie administracyjnej, która odbyła się przed Urzędem Miejskim w [...] zostało udzielone w innym od sądowego postępowaniu administracyjnym i nie może być uznane za obejmujące także postępowanie sądowe wszczęte skargą na ostateczną decyzję organu administracji. G. K. winna więc złożyć do akt niniejszej sprawy pełnomocnictwo przy pierwszej czynności procesowej, tj. wnoszeniu skargi w imieniu skarżącej, a najpóźniej w terminie wyznaczonym przez Sąd I instancji w wezwaniu do uzupełnienia braków. Nie dokonanie tej czynności w terminie musiało doprowadzić do odrzucenia skargi na podstawie powołanych wyżej przepisów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.