II OSK 195/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 888/04 o odrzuceniu skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia środowiska do stanu poprzedniego p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną Zgodnie z zarządzeniem wstępnym Sądu z dnia 29 listopada 2004 r. wezwano skarżącą K. S. do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł., w terminie siedmiu dni, od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] (którą uchylono decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymano w mocy). Pismo Sądu z dnia 2 grudnia 2004 r. zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało awizowane pod wskazanym przez skarżącą adresem w dniu 6 grudnia 2004 r. Po bezskutecznym upływie terminu do jego podjęcia, pismo zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 888/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniesioną skargę z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnik skarżącej, adwokat W. W. w dniu 1 lutego 2005 r. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jako podstawę skargi kasacyjnej powołano naruszenie przepisów art. 67 § 1 i 65 § 2 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez pozbawienie skarżącej możliwości obrony swoich praw. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że przy właściwym zastosowaniu powołanych przepisów, złożenie pisma w placówce pocztowej możliwe jest dopiero po wyczerpaniu możliwości wymienionych w art. 72 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej podniesiono, iż skarżąca nie otrzymała awiza informującego o złożeniu przesyłki listowej w Urzędzie Pocztowym. Na potwierdzenie przedstawił (załączone do skargi kasacyjnej) oświadczenie K. S. z dnia 28 stycznia 2005 r., z którego wynika, że przesyłka, ani awizo nie zostały doręczone do rąk skarżącej lub domowników. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona. Stosownie do art. 67 § 1 p.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podęły się oddania mu pisma (art. 72 p.p.s.a.). Przepis ten nie obliguje do dokonania doręczenia wskazanym w nim osobom, a jedynie wskazuje taką możliwość. Tym samym zachodziła możliwość złożenia pisma na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, stosownie do art. 73 p.p.s.a. i uznanie pisma za doręczone po upływie tego terminu. W tym stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2005 r. odrzucające skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, nie narusza prawa. Ponadto należy zauważyć, że okoliczności, które podnoszone są w skardze kasacyjnej mogłyby mieć znaczenie w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o ile skarżąca wykazałaby brak winy w uchybieniu terminu. Nie mogą jednak okoliczności te wpływać na ocenę legalności orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2005 r., którego podstawą jest przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w trybie art. 73 p.p.s.a., nie narusza przepisów art. 65 § 2 i art. 67 § 1 p.p.s.a. tak, jak to wskazano w skardze kasacyjnej. Strona nie została również pozbawiona możności obrony swych praw w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a., czego dowodem jest złożona skarga kasacyjna. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.