VII SA/Wa 1473/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. NR [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu Skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., działając na podstawie art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane – odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie boksu garażowego Nr [...] przy ul. K. róg ul. D. w [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przedmiotowy boks garażowy został wybudowany na podstawie ostatecznej decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 1987r. i przyjęty do użytkowania na okres 10 lat. Zatem, zdaniem organu, po tym terminie boks garażowy winien być wyłączony z użytkowania i rozebrany. Organ wskazał, iż przepisy Prawa budowlanego nie daje podstaw do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu wybudowanego w oparciu o pozwolenie na czas określony, zaś z chwilą upływu terminu określonego w pozwoleniu na budowę pozostaje obowiązek jego rozbiórki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004r., po rozpatrzeniu odwołania P. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż okres użytkowania przedmiotowego boksu upłynął w dniu [...] stycznia 1998r., a zatem udzielone pozwolenie na użytkowanie na czas nieoznaczony jest niedopuszczalne. Skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji wniósł P. Z.. Skarżący powołując się na normę art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1990r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości wskazuje na przysługujące mu roszczenie do nieodpłatnego nabycia w użytkowanie wieczyste gruntu pod przedmiotowym boksie garażowym znajdującym się w większym szeregu garaży, wobec spełnienia przesłanek w przepisie tym opisanych. Zdaniem skarżącego z winy urzędników samorządowych należne mu prawo wieczystego użytkowania nie zostało do chwili obecnej ustanowione. Skarga podnosi także brak właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania wniosku skarżącego o udzielenie dalszego pozwolenia na użytkowanie obiektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy zauważyć, iż w zasadzie wszystkie zarzuty skargi odnoszą się do kwestii własnościowych związanych z gruntem i niezrealizowania uprawnień skarżącego wynikających z ustawy o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1992r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz., 741). Tymczasem czego skarżący zdaje się nie zauważać sprawa ta nie była i nie mogła być przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie administracyjne zainicjowane zostało wnioskiem P. Z. z dnia [...] kwietnia 2004r., którego przedmiotem było uzyskanie decyzji "na użytkowanie stałe istniejącego boksu garażowego". Istotą postępowania o pozwolenie na użytkowanie jest zbadanie przez właściwy organ zgodności wykonania obiektu z warunkami i ustaleniami pozwolenia na budowę. Aktualnym pozostaje pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 1991r. (IV SA 927/91, OSP 1994, Nr 6, poz. 103), zgodnie z którym organ orzekający w sprawie pozwolenia na użytkowanie nie dokonuje ustaleń, czy inwestorowi przysługuje prawo do dysponowania nieruchomością. Udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego nie przesądza o prawie własności gruntu i nie ma bezpośredniego wpływu na ustalenie tych praw i z tego względu zarzuty skargi należy uznać za chybione. Okolicznością w sprawie bezsporną jest, iż przedmiotowy boks garażowy wybudowany został na podstawie decyzji Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego urzędu Dzielnicy [...][...] Nr [...] z dnia [...] marca 1987r. zezwalającej na budowę terenu nieruchomości przy ul. K. ośmiu boksów garażowych, przy czym decyzja ta ma charakter czasowy na okres 10 lat. Ówczesny inwestor Z. M. zgłosił przystąpienie do użytku obiektu budowlanego, które zostało przez organ przyjęte w dniu [...] kwietnia 1988r. z określeniem okresu jego trwania do końca roku 1997. Zgodnie z brzmieniem § 43 ust. 1 pkt 4, obowiązującego w czasie realizacji obiektu rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48), pozwolenie na budowę ustala, między innymi, terminy, do których będą mogły istnieć obiekty budowlane realizowane jako tymczasowe. W sprawie niniejszej okres ten został ustalony na 10 lat to jest do roku 1997r. Dyspozycja art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane, stanowi, iż inwestor, właściciel lub zarządca obiektu obowiązany jest na swój koszt dokonać rozbiórki obiektu ze względu na upływ czasu oznaczony w pozwoleniu na budowę. Zasadnie więc organy obu instancji uznały, iż nie ma podstawy prawnej dla udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu , który z mocy samego pozwolenia na budowę winien być rozebrany w 1997r. Zgodnie z obowiązującym w dniu orzekania przez organ I instancji art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie w przypadku niespełnienia wymagań określonych w art. 57 ust. 1-4, 58 i 59 ust. 1 cytowanej ustawy, przy czym organ ma możliwość i obowiązek stosowania art. 51 czyli wydania decyzji określającej jakie czynności należy wykonać w celu doprowadzenia wykonanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. W sprawie niniejszej nie ma jednak możliwości realizacji tej normy prawnej wobec zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę, obowiązku rozbiórki boksu garażowego z końcem 1997r. Prawidłowo więc organy nadzoru budowlanego, których kompetencja do rozpatrzenia sprawy o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wynika z brzmienia art. 83 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, ustaliły stan faktyczny i dokonały oceny prawnej. Skoro zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).