II SAB/Wa 77/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z. L. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Prokuratora Generalnego, polegającą na nierozpoznaniu jego "wniosku z dnia 14 lutego 2005r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Krajowego z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję prokuratora Apelacyjnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2004r. nr [...], odmawiającą udostępnienia informacji publicznej". W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Zarzut bezczynności powinien zatem pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednak korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy organ nie jest zobowiązany do podjęcia czynności w formach określonych w przywołanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4. Na gruncie niniejszej sprawy oznacza to. że zarzut bezczynności organu może pojawić się tylko wtedy, gdy przedmiotem wniosku o stwierdzenie nieważności jest w istocie decyzja administracyjna, a organ "milczy" i nie podejmuje czynności przewidzianych prawem. Pisma wydane w sprawie przez organy Prokuratury nie są decyzjami administracyjnymi, zatem nie jest możliwe wydanie przez Prokuratora Generalnego rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Skarżący działa w mylnym przekonaniu co do tego, że wszelkie jego sprawy winny być załatwiane w trybie dostępu do informacji publicznej. Wnioski Z. L., kierowane do organów Prokuratury, są jedynie "inspirowane" ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), natomiast ich rzeczywista treść nie ma nic wspólnego z tą regulacją. Niedopuszczalność skargi na bezczynność skutkuje jej odrzuceniem. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.